Tibetan
མས་ཅད་སྐྱོབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དག་དང༌། དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བྱའོ། །གང་སེམས་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བའོ། །དེའི་བསྒོམ་པའི་མིང་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ལ་གནས་ནས་ཐམས་ ཅད་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་མཆོག་གིས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་སྤོང་བ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང། སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཉིད་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་དམིགས་པས་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ལྟ་བའི་ཚོགས་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་མ་ཐག་པའི་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྤངས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་རྟོགས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་སེམས་མེད་པས་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ན་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་ ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་སྟེ། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འཕེལ་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲིབ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོའི་དུས་ཏེ། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་དག་ཟད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པའི་དུས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དུས་ཏེ། མི་མཐུན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་མཐོང་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་མེད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་གསལ་བར་སྟོན་ཏོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་ཡང་དག་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་ནི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་མེད་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་མེད་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་དང༌། སེམས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་བཀག་པས་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བ
Chinese
那些救护一切且完全不舍弃的，以及因此不会变得骄慢的，应以利益和安乐之心来做。凡是心无分别，对于此心，凡是希求且极为欢喜的，这就是乐于法。凡是将此作为禅修之名，这就是所谓的乐于法，即乐于法本身，且具有乐于法的瑜伽，从内空性直至无事物之自性，以及从菩提之支分法直至佛陀的不共十八法之间安住，从金刚喻定直至如虚空般无执着而解脱且无染污之定的之间安住，并且以完全不缘的殊胜结合来辨别，显示了发心之大的自性后，掌握了舍弃之大的自性。又从尊者舍利子生起勇气开始，对于我、有情、士夫等之见，以及断见、常见、有见、无见，以及蕴等之见，直至佛陀不共法之见之间，为了舍弃成熟有情、清净佛刹、证悟菩提、转法轮之见，以不缘之方式宣说佛法，这就是教导。善巧方便以不缘而结合于缘，如是说，以显示见之集合是不生之因，以刚刚所说的善巧不缘方便而作了区分，这就是所要表达的意义。显示了舍弃之大的自性后，掌握了证悟之大的自性。又从尊者善现生起勇气开始，菩提心是不平等与平等、不共之心、无执着本身。为何如此？因为此心是无心，不包括无漏，从生等中解脱，是不平等与平等，是不共之相，如经中所说：具寿舍利
English
Those who protect all and completely do not abandon, and who therefore do not become arrogant, should act with a mind of benefit and happiness. Whatever is a mind without distinction, and whatever is desired and greatly rejoiced in for that mind, this is delight in the Dharma. Whatever is made the name of its meditation, this is called delight in the Dharma, that is, delight in the Dharma itself, and possessing the yoga of delight in the Dharma, abiding from inner emptiness to the nature of non-things, and from the limbs of enlightenment to the eighteen unshared qualities of the Buddha, abiding from the vajra-like samadhi to the samadhi of being liberated and unstained by being unattached like the sky, and distinguishing with the supreme union of not focusing on anything at all, having shown the greatness of the nature of the mind of enlightenment, having taken control of the power of the nature of great abandonment. Again, starting from the fact that the venerable Shariputra generated courage, the views of self, sentient beings, persons, etc., as well as the views of annihilation, permanence, existence, non-existence, and the views of aggregates, etc., up to the views of the unshared qualities of the Buddha, in order to abandon the views of maturing sentient beings, purifying Buddha-fields, realizing enlightenment, and turning the wheel of Dharma, teaching the Dharma in a non-referential manner, this is the teaching. Skillful means combine the non-referential with the referential. As it is said, by showing that the collection of views is the cause of non-arising, the meaning is distinguished by the skillful means of non-reference just mentioned. Having shown the nature of great abandonment, having taken control of the power of the nature of great realization. Again, starting from the fact that the venerable Subhuti generated courage, the mind of enlightenment is non-equal and equal, the unshared mind, non-attachment itself. Why is that? Because that mind is without mind, not including the uncontaminated, liberated from birth, etc., is non-equal and equal, is shown as an unshared characteristic, as it is said in the sutra: Venerable Shari
Chinese
复次，善男子，菩萨摩诃萨从初发心乃至现证，于任何法之生灭，亦不现见，如是等说者，谓如是菩萨之不平等心与平等心，及声闻、独觉一切不共之心等是说也。其中，从初发心乃至现证，于任何施设之法，亦不现见生灭者，谓于暖位时，于前后位之生灭，以不缘之方式也。无增无减者，谓顶位时，于前后位之灭尽及差别行，以不缘之方式也。无来无去者，谓忍位时，于证法之近远，以不缘之方式也。非染非净者，谓世第一法位时，于不顺品及对治品一切，以缘之方式也。于何处不现见染净者，是见道也。以逆于次第之顺序，是为明示见道，为显现所见故。其中，无声闻心，无独觉心者，是为明示发心之不平等与平等也。如是说：具寿善现，于色亦不著等语，乃至以自性空性而现证，于一切法无著，如是承诺者，是为知所证之境也。具寿善现，无色亦不著于色等语，乃至于不共佛法之间，无亦不著于不共佛法，如是承诺，且遮止于彼心生起增上慢者，是为以不缘之瑜伽，遮止于证悟之著也。彼即是大证悟。
English
Furthermore, sons of good family, from the initial arising of the mind of a Bodhisattva-Mahasattva up to the point of actualizing it, they do not truly see the arising or ceasing of any dharma. Thus, it is said that the unequal and equal mind of a Bodhisattva, and the mind that is not common to all Shravakas and Pratyekabuddhas, are spoken of in this way. Among these, from the initial arising of the mind up to actualizing it, they do not truly see the arising or ceasing of any imputed dharma. This refers to the stage of heat, where the arising and ceasing in the preceding and following stages are not observed. "Without increase and without decrease" refers to the peak stage, where the exhaustion and differentiation of the preceding and following stages are not observed. "Without coming and without going" refers to the stage of patience, where the nearness and distance of the dharmas to be realized are not observed. "Neither defiled nor purified" refers to the supreme worldly dharma stage, where all unfavorable and counteracting factors are observed. Where one does not truly see defilement and purification is the path of seeing. By reversing the order, the path of seeing is clearly shown, in order to manifest what is seen. Among these, "There is no mind of a Shravaka, there is no mind of a Pratyekabuddha" clearly shows the inequality and equality of the arising of the mind. It is said: "Venerable Subhuti, there is no attachment to form," and so on, up to the point where, through the actualization of emptiness of inherent existence, there is no attachment to any dharma. Such a commitment is for the purpose of knowing the object to be realized. "Venerable Subhuti, there is no attachment to formlessness, nor is there attachment to form," and so on, up to the point where, among the unmixed Buddha-dharmas, there is no attachment to the unmixed Buddha-dharmas. Such a commitment, and the prevention of arrogance arising in that mind, is to prevent attachment to realization through non-referential yoga. That itself is the great realization.