Tibetan
་བའི་དཔེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པས་དཔེ་དོན་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པས་དཔེ་དོན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྐྲག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་ཞུམ། མི་འགོང༌། འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང༌། མི་འཇིགས། མི་དངང༌། སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་སྟེ། ལམ་ལོག་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་མེད་པས་མི་ཞུམ་པའོ། །རྟག་ཏུ་སྐྲག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་དངང་པ་སྟེ། འཇིགས་པ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་བཟློག་པའོ། །དེ་མེད་པས་ན་མི་འགོང་བའོ། །ཀུན་ཏུ་དངང་བའི་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་མེད་པས་ན་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་དང་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདི་དང་འདིར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལྟར་མེད་པས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་རིག་པ་སྟེ་དང་པོའོ། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་མི་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་གྱིས་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་རྣམས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་ཕྱེ་བས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་པས་གཞུང་གི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱེད་པས་འབྲེལ་པར་སྦྱར་རོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡོད་དོ། །རྗེས་ཐོགས་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལས་གཞན་པ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡིན་པར་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ། གཞན་དུ་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་ན། ཇི་སྐད་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ལས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་མེད
Chinese
以错谬的比喻，由于不观察无实事物的自性，因此与比喻的意义相违背。也就是说，从“世尊，色如幻术”开始，由于内空性等，色蕴等不可观察，因此比喻的意义不合理，所以才是无怯弱之心，以及无畏惧等。以及“不怯弱，不畏惧，不会后悔”这三个词，以及“不害怕，不惊慌，不会恐惧”这三个词，要知道是按照顺序显示的。其中，对非处所的恐惧是恐惧，就像错误的道路一样。因为没有它，所以不怯弱。总是恐惧就是总是惊慌，是从产生恐惧后没有阻止。因为没有它，所以不畏惧。总是惊慌的确定就是恐惧，因为没有它，所以不会后悔。是能取分别念的第二种。从那和那开始，与这和这结合。像这样没有，所以称为无明，这是第一个。由于不善巧方便，认为般若波罗蜜多并且显现执着，这是第二个。由于知道道路，必定不会产生，并且不会获得一切相智，因此，像影像一样的蕴没有自性，直到这里是第四个。那些与确定区分的部分相符的四种，是相似且具有的。以见道所应断除的分别念，以所取和能取区分，因此按照顺序显示。通过进行分别解释，确定了经文的意义，如所显示的那样，并通过进行详细解释，将它们联系起来。还有修道所应断除的分别念。在后得位能够成立和破除，因此，从见道中近似安置之外，像这样确定是修道的，否则，将获得第二地等无意义的事物。通过相似且具有，显示了特别殊胜，如所说的那样，通过善巧方便和善知识的摄受，显示了特别殊胜，从那之中，以善巧方便为主而说的是无怯弱之心。
English
With a flawed analogy, since the self-nature of unreal things is not observed, it contradicts the meaning of the analogy. That is, starting from "Bhagavan, form is like illusion," because of emptiness of the internal and so on, the aggregates and so on are unobservable, therefore the meaning of the analogy is unreasonable, so it is the absence of a timid mind, and the absence of fear and so on. And the three words "not timid, not afraid, will not regret," and the three words "not afraid, not panicked, will not be terrified," know that they are shown in order. Among them, fear of the non-place is fear, like a wrong path. Because it is not there, it is not timid. Always being afraid is always being panicked, it is not prevented from the arising of fear. Because it is not there, it is not afraid. The certainty of always being panicked is fear, because it is not there, it will not regret. It is the second of the grasping conceptualizations. Starting from that and that, combine with this and this. Like this is not there, so it is called ignorance, this is the first. Because of not being skilled in means, thinking of the Prajnaparamita and manifesting attachment, this is the second. Because of knowing the path, it will certainly not arise, and the omniscient nature will not be attained, therefore, the aggregates like images have no self-nature, until here is the fourth. Those four that are in accordance with the part of definitely distinguishing, are similar and possessed. The conceptualizations to be abandoned by the path of seeing, are distinguished by the grasped and the grasper, therefore they are shown in order. By making separate explanations, the meaning of the scripture is determined, as shown, and by making detailed explanations, they are connected. There are also conceptualizations to be abandoned by the path of meditation. In the subsequent attainment, it is possible to establish and refute, therefore, other than the approximate placement in the path of seeing, like this it is determined to be the path of meditation, otherwise, meaningless things such as the second ground will be obtained. By being similar and possessed, the particularly excellent is shown, as it is said, through skillful means and the embrace of virtuous friends, the particularly excellent is shown, from that, what is said with skillful means as the main thing is the absence of a timid mind.
Tibetan
་པ་ཉིད་དང༌། མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་མི་དམིགས་པས། དེ་རྣམས་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ན་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྦྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བཟོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། འདིར་ཡང་བུ་ག་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་དེས་མི་རྟག་པར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་གཏོང་ཞིང་མི་འདོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་དེ་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་དེའི་ངོ་བོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་མི་སྟོང་པ་གཟུགས་ཉིད་མ་ཡིན། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །ཚོར་བ་མི་སྟོང་པ་ཚོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན། ཚོར་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དང༌། དགེ་
Chinese
以及不畏惧等等的因开始，从善巧方便的完全摄持开始，色蕴等各自观为无常、痛苦、空性、无我、寂静、空寂、空性、无相、无愿，以与一切种智完全相应的心分别而不执著。当为彼等宣说无常等法时，以无所缘而修习，具有一切种智的作意，以及完全相应的布施波罗蜜多。以及观彼等无常等为作意之戒律波罗蜜多，即是无有胜妙执著。同样，地等六界观为无常等之忍辱，以及愿求和分别的忍辱波罗蜜多。此处，也应以名为虚空界的孔隙观为无常。蕴等 观蕴等为无常等，具有分别和不执著，不舍弃与一切种智完全相应的作意，即是精进波罗蜜多。不分别具有小乘心之作意时机，即是禅定波罗蜜多。从蕴等乃至佛之不共法之间的空性，了知彼为空性，并且彼等与空性也互相以其自性相连，即是智慧波罗蜜多，因此说蕴等乃至佛之不共法不分离。此经中说：菩萨在行持智慧波罗蜜多时，如此分别：色非空，色即非色。色即是空性。空性亦是色。受非空，受即非受。受即是空性等等。善巧方便啊！善知识摄持之教示为：从蕴等乃至不共法之间，宣说无常等，以及善
English
and from the causes of fearlessness, etc., starting from the complete grasping of skillful means, each of the aggregates of form, etc., is viewed as impermanent, suffering, emptiness, selflessness, peaceful, solitary, emptiness, signlessness, and wishlessness, with a mind that is fully endowed with all-knowingness, separating them without clinging. When teaching the Dharma of impermanence, etc., to them, one trains without any object of focus, with a mind that possesses all-knowingness, and with the perfection of generosity that is fully endowed. And viewing those impermanent things, etc., as the perfection of discipline, which is the mind, is the absence of supreme clinging. Similarly, the six elements, such as earth, are viewed as impermanent, etc., with patience, and the perfection of patience, which is wishing and discriminating. Here, too, the aperture called the space element should be viewed as impermanent. Aggregates, etc. Viewing the aggregates, etc., as impermanent, etc., with discrimination and non-attachment, not abandoning the mind that is fully endowed with all-knowingness, is the perfection of diligence. Not distinguishing the occasion of the mind with the lesser vehicle is the perfection of meditation. From the aggregates, etc., up to the unmixed qualities of the Buddha, emptiness is realized as emptiness, and they and emptiness are also connected to each other in their own nature, which is the perfection of wisdom, and therefore it is said that the aggregates, etc., are inseparable from the unmixed qualities of the Buddha. In this sutra it says: When a Bodhisattva practices the perfection of wisdom, he distinguishes in this way: Form is not empty, form is not form itself. Form itself is emptiness. Emptiness is also form. Feeling is not empty, feeling is not feeling itself. Feeling itself is emptiness, and so on. Skillful means! The teaching of the virtuous friend's holding is: From the aggregates, etc., up to the unmixed qualities, the teaching of impermanence, etc., and the virtuous