Tibetan
ས་བཟོད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །རང་བཞིན་ཡང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །འདིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཆུང་དུ་དང་མཐུན་བ་ཐོབ་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་པ་བ
Chinese
当宣说安忍时，从名为“恒常修习之因”开始，色等蕴各自远离色等蕴的自性之故。同样，从界和处等直到不混杂之间，远离彼等自性，是因为是如是等自性之故。因此，暂时安忍是由于一切法无自性而成为殊胜的对境，如经中所说：具寿舍利子，色即离色之自性等。色等蕴等，以及如是性等，各自因为无自性之故，这显示了一切法以无自性而成为殊胜的形态。如经中所说：具寿舍利子，色之自性是无实有，乃至具寿舍利子，由于彼等名目的缘故，因此色即离色之自性等。彼等各自远离体性的自性，自性也远离自性。这说明了体性的自性和自性的体性，以互相无自性而成为形态和特殊，如经中所说：具寿舍利子，体性的自性也远离体性等。自性的体性也远离自性。如此学习是为了显示必定会成为通达一切相之因，因此获得与小安忍相应的，就是小安忍。为了阐述中等，为何必定会成为通达一切相呢？当被普遍询问时，具寿舍利子，这是因为一切法是不生不灭之故，从蕴、界、处等，也因为自性空性之故，生和灭不可见，彼等次第
English
When patience is to be declared, starting from the one called "showing the cause of constant practice," each of the aggregates such as form is separate from the nature of the aggregates such as form. Similarly, from the realms and sources, etc., up to the unmixed, being separate from the nature of suchness, etc., is because it is the nature of suchness, etc. Therefore, for the time being, patience is superior as an object of special attention because all dharmas are without self-nature, as stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, form is separate from the nature of form, etc. Aggregates such as form, etc., and suchness, etc., each being without self-nature, this shows that all dharmas are superior in form because of being without self-nature. As stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, the nature of form is non-existent, and Shariputra, endowed with life, because of those names, therefore form is separate from the nature of form, etc. Each of them is separate from the nature of characteristics, and nature is also separate from nature. This explains that the nature of characteristics and the characteristics of nature are superior in form and distinction because they are mutually without essence, as stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, the nature of characteristics is also separate from characteristics, etc. The characteristics of nature are also separate from nature. Such learning is to show that it will definitely become the cause of attaining all aspects, therefore obtaining what corresponds to small patience is small patience. In order to explain the middle, why will it definitely become the attainment of all aspects? When universally asked, Shariputra, endowed with life, this is because all dharmas are unborn and unarisen, from the aggregates, realms, sources, etc., also because of the emptiness of self-nature, birth and cessation are invisible, those in order
Tibetan
ཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་སོང་དང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་གང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་གང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད། ནམ་ཡང་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། དེ་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འབྲིང་བསྟན་ནས་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་ནས། དེ་དག་རེ་རེ་ནས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བཀག་ནས། བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དོན་དམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ནི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཆེན་པོ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པས་ནི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་བཟློག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཆུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་བསྟན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་ལྟུང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པས་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་
Chinese
确实，一切法以不生之性为殊胜之所缘。因此，应知以无生为殊胜之相。获得随顺忍的菩萨，已获得超越恶趣和三种差别的境界。从异熟中完全解脱，是指获得身等完全清净。如经中所说：如是如是接近一切相智，如是如是获得身完全清净，心完全清净，名号完全清净。从恶趣之因中完全解脱，是指不生起贪欲之心。如所说：不生起具有贪欲之心，不生起具有嗔恨之心等等。从完全衰损中获得完全解脱，是指将变化而生，前往其他佛土，清净佛土，成熟众生，远离非圆满菩提之因。如经中所说：不生起贪欲之心，乃至不生起具有见解之心，永不生于母胎。彼恒常不断变化而生，前往佛土，成熟众生等等。为了通过这些阐述中等，从而宣说大的方面，世尊，如果菩萨以不善巧方便行于般若波罗蜜多时，行于色则行于相，不行于般若波罗蜜多，从这里开始，如果行于色等蕴，则行于相，遮止了行于般若波罗蜜多。并且从那些一一认为是常、无常、苦、乐、我、无我、寂静、不寂静，空、不空，以及界、处等等，从行于相则不行于般若波罗蜜多
English
Indeed, all dharmas are distinguished by their unborn nature as objects. Therefore, it should be understood that the absence of arising is a distinguished aspect. A Bodhisattva who has attained the tolerance of conformity has attained the state of being beyond the three kinds of distinctions from evil destinies. Complete liberation from maturation means attaining complete purification of the body and so on, as taught. As it is said in the sutra: "The closer one gets to the knowledge of all aspects, the more one attains complete purification of the body, complete purification of the mind, and complete purification of the name." Complete liberation from the cause of evil destinies means not generating a mind of desire, as taught. As it is said: "One does not generate a mind with desire, one does not generate a mind with hatred," and so on. Attaining complete liberation from complete deterioration means that one will be born by transformation, go to other Buddha-fields, purify the fields, ripen sentient beings, and be free from the cause of not being perfectly complete enlightenment, as taught. As it is said in the sutra: "One does not generate a mind of desire," and so on, "one does not generate a mind with views, and one will never be born in a mother's womb." That one is always constantly born by transformation, goes to Buddha-fields, and ripens sentient beings, and so on. In order to explain the great by explaining the intermediate, the Blessed One, if a Bodhisattva, unskilled in means, practices the Perfection of Wisdom, if he practices form, he practices signs, and does not practice the Perfection of Wisdom, beginning from there. If one practices the aggregates of form and so on, one practices signs, thus preventing the practice of the Perfection of Wisdom. And from each of those considered to be permanent, impermanent, suffering, happiness, self, non-self, peaceful, unpeaceful, empty, not empty, and likewise the elements, sources, and so on, from practicing signs, one does not practice the Perfection of Wisdom.
Chinese
禁止说“正在做”。如果对我和其他人这样做，那是不善巧方便，这些都是伟大的忍耐。一切法无相本身就是以所缘而超胜。如果这样做，从“进入正定”到阿罗汉的智慧和断除，那就是菩萨的忍耐。像这样，安住于无相的忍耐，显示是第八地。善哉！善哉！善男子！对于胜义谛的忍耐，获得诸佛之法，这就是这个。忍耐也显示是刹那的，伟大的也是刹那的。从“蕴等等”到“不杂染”之间，以及禁止“住”、“信”、“想”，因为一切法没有“住”、“信”、“想”，所以是殊胜的形态。如果问：如何安住于那个忍耐？以善巧方便不执著于它，显示了从色等等到不杂染的止息之行。从“善巧方便”开始，色的空性不是色，空性也不是色之外的，显示了色等等和空性二者相互之间体性是一体的。明确显示了从轮回和涅槃的边堕中必定解脱出来，就是善巧方便。又为什么不堕入轮回和涅槃呢？如果对某些法执著，那就是近乎禁止执著。显示一切法无自性，就是获得大忍耐，显示了大忍耐。对于大法的忍耐，就叫做忍耐。显示了忍耐之后，为了显示法的殊胜，具寿舍利子！还有安住于三摩地中的菩萨，从这里开始，迅速获得无上圆满菩提之因，超过一百种三摩地等等的无量三摩地。如经中所说：名为“勇猛行”的三摩地，名为“宝印”的三摩地，名为“狮子奋迅”的三摩地
English
Having forbidden saying "is doing." If it is done to me and others, it is not skillful means, these are great patience. The absence of characteristics of all dharmas is itself superior by its object. If it is done like that, from "entering the stream" to the wisdom and abandonment of the Arhat, that is the patience of the Bodhisattva. Likewise, having made the patience abide in the absence of characteristics, it is shown to be the eighth bhumi. Well done! Well done! Son of good family! Patience in ultimate truth, obtaining the dharmas of the Buddhas, that is this. Patience is also shown to be momentary, the great is also shown to be momentary. From "skandhas etc." to "unmixed," and by forbidding "abiding," "belief," and "conception," because all dharmas do not have "abiding," "belief," and "conception," it is a particularly excellent form. If asked: How does one abide in that patience? By skillful means, not clinging to it, it shows the practice of cessation from form etc. to unmixed. Starting from "skillful means," the emptiness of form is not form, and emptiness is not other than form, showing that form etc. and emptiness are mutually of one essence. It is clearly shown that definitely liberating from falling into the extremes of samsara and nirvana is skillful means. Again, why does one not fall into samsara and nirvana? If one clings to some dharmas, that is nearly forbidding clinging. Showing that all dharmas are without self-nature is obtaining great patience, showing great patience. Patience for the great dharma is called patience. Having shown patience, in order to show the excellence of dharma, Shariputra, endowed with life! Also, Bodhisattvas abiding in samadhis, starting from here, quickly obtain the cause of unsurpassed perfect complete enlightenment, immeasurable samadhis exceeding a hundred samadhis etc. As it is said in the sutra: the samadhi called "Heroic Walking," the samadhi called "Jewel Seal," the samadhi called "Lion's Arising"