Tibetan
ད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ཉེ་བར་གདགས་ཤིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ལ་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་བསྟན་ནས། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བསྟན་ཞེས་གསུངས་ ཏེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཁ་ན་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། གཞན་དག་ཀྱང་དོན་དེ་ཐོབ་པར་མཛད་ཅིང་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཁ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ཉིད་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དེའི་ཚུལ་དང་འདྲའོ་ཞེས་འོག་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་དེ་དག་རེ་
Chinese
现在靠近，同样无罪地靠近，同样无冲突地靠近等等，这样说了。布施等等的对治品方面，安立不和合的方面，就是无论如何，如是说：对于布施，安立完全执持，对于戒律，安立执持破戒等等，这样说了。其余现观的意义容易理解，所以没有分别。在开示六现观的教诲之后，将要讲述见道的教诲，这是由圣者善现加持而开示的，这样说了。从圣者善现口中，以善巧方便自己开示了般若波罗蜜多，这是因为，无论如何，如是说：舍利子，这位如来自己以方便为菩萨摩诃萨们开示般若波罗蜜多，这不是声闻和独觉的一切境界，等等，这样说了。为什么在他人之口开示呢？因为他人也获得那个意义并且行持，因为自己不应执取，为了舍弃过失的意义。为什么从声闻之口开示呢？为了了知已经获得加持的自在。为什么偏偏从圣者善现之口开示呢？因为他是安住于无烦恼的殊胜者，因为与无烦恼的等分相同而超胜，所以是与见道相顺的开示者。那样做了，具寿善现，好啊好啊！如来如何宣说他是声闻安住于无烦恼者中的殊胜者，下面也说了，这个开示也与他的方式相同。其中，从见道十六刹那中，以苦法智忍的角度来说，般若波罗蜜多和菩萨的名称，以及蕴、处、界，那些各自
English
Now, approaching closely, similarly approaching without fault, similarly approaching without conflict, and so on, it was said. The aspect of applying the opposing side that is incompatible with generosity, etc., is just as it is said: For generosity, establish complete possession, for ethics, establish holding onto broken ethics, etc., it was said. The meaning of the remaining Abhisamayas is easy to understand, so it was not distinguished. After teaching the instructions on the six Abhisamayas, the instructions on the path of seeing will be spoken, which was taught by the blessing of the Venerable Subhuti, it was said. From the mouth of the Venerable Subhuti, with skillful means, he himself taught the Prajnaparamita, because, in any case, it is said: Shariputra, this Tathagata himself teaches the Prajnaparamita to the Bodhisattva Mahasattvas with skillful means, this is not the realm of all Shravakas and Pratyekabuddhas, etc., it was said. Why did he teach through the mouth of others? Because others also attain that meaning and practice it, because one should not grasp oneself, for the sake of abandoning faults. Why did he teach through the mouth of the Shravakas? In order to know that he has attained mastery over blessings. Why did he teach specifically through the mouth of the Venerable Subhuti? Because he is the supreme one who abides without afflictions, because he is superior by being equal in the division of non-affliction, therefore he is the teacher who is in accordance with the path of seeing. Having done that, the venerable Subhuti, well done, well done! How the Tathagata declared him to be the supreme among the Shravakas who abide without afflictions, it is also said below that this teaching is also similar to his way. Among them, from the sixteen moments of the path of seeing, from the perspective of the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering, the Prajnaparamita and the name of the Bodhisattva, as well as the aggregates, sources, and elements, each of those
Tibetan
རེ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་ ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང། ཚོར་བ་དྲུག་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གཟུགས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྒྱུས་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། རྣམ་
Chinese
又仅是假立而已，意谓如经所说：善现，如来说有情有情，然有情少分亦不可得。凡是名言安立之法等语皆已宣说。于痛苦以法智之理而作开示者，谓彼等亦是观察之故，遮止生与灭。如云：凡是安立之法，唯是名与诠表施设假名，此外无有生与灭。另有云：是名言安立。此乃所说也。若说于痛苦而随知之忍，是就蕴等及六受六识一一分别而说，谓常与无常、乐与苦、我与无我、寂静与不寂静、空与不空、有相与无相、有愿与无愿、有为与无为、生与灭、寂静与不寂静、善与不善、有罪与无罪、有漏与无漏、有烦恼与无烦恼、世间与出世间、杂染与清净、轮回与涅槃等见皆遮止。如云：菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，不见色为常，亦不见为无常。不见色为乐，亦不见为苦等广说。若说于痛苦而随知者，何以故？谓是于一切法不分别之因故。如云：善现，如是菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，于一切法不分别、不异分别等语皆已宣说。若说于集而以法智忍开示者，谓杂染
English
Again, it is merely a designation, meaning, as the sutra says: "Subhuti, as the Tathagata says, 'sentient being, sentient being,' yet no sentient being is found in the slightest." All that is said, such as "Whatever is a dharma established by name," etc. That which is taught by way of understanding the dharma in suffering is that these are also examined, therefore birth and cessation are prevented. As it says: "Whatever is an established dharma, it is only a name and an expression, a designation, but there is no birth or cessation other than that." Alternatively, it is said, "It is established by name." This is what is said. If it is said that endurance is shown by following knowledge of suffering, it is said by separating each of the aggregates and so on, and the six feelings and six consciousnesses, that is, permanence and impermanence, happiness and suffering, self and non-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, having signs and not having signs, having aspirations and not having aspirations, conditioned and unconditioned, birth and cessation, solitude and non-solitude, virtue and non-virtue, with faults and without faults, with outflows and without outflows, with afflictions and without afflictions, mundane and supramundane, contaminated and purified, samsara and nirvana, all seeing is prevented. As it says: "When a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not see form as permanent, nor does he see it as impermanent. He does not see form as happiness, nor does he see it as suffering," and so on, extensively. If it is said that following knowledge of suffering is shown, why is that? It is said that it is because of the cause of not discriminating all dharmas. As it says: "Subhuti, thus, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not discriminate or differentiate all dharmas," and so on, all that is said. If it is said that endurance is shown by understanding the dharma in the origin, it is said that it is contaminated
Tibetan
པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་མེད་པར་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཤེས་པ་དྲུག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་གང་ཇི་སྐད་དུ། དེས་མིང་དང་བརྡར་བྱས་པའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །འདུ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གང་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་པོའམ། གང་གིས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པའམ། གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་གནོན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིའི་མདོ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་གནོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ད
Chinese
因为遮止了清净法的自性，所以叫做……。如是说：彼于般若波罗蜜多行时，极为了解法之自性，何为诸法之自性，即不转为一切烦恼，不转为清净。如是所说。何为于集上显示知法者，谓遮止了对蕴等及六识之执著，所以叫做……。经中如是说：彼了知以名与语所作之法，故于色不生执著，于受不生执著，于想不生执著等，如是所说。何为于集上显示随知忍，谓执持般若波罗蜜多等及一切空性，成熟有情，清净佛刹，善巧方便，不观诸法，而遮止执著，所以叫做……。经中如是说：彼亦不执著布施波罗蜜多，亦不执著持戒波罗蜜多等。何以故？谓如是何为执著者，何为所执著，何为所执著之法，彼等皆非真实存在。如是所说。何为于集上显示随知者，谓如是行持，波罗蜜多得以增长，而入于菩萨之无过失处，所以叫做……。经中如是说：无执著而如是行持，彼布施波罗蜜多及一切法得以增长，乃至转入菩萨之无过失处。如是所说。何为于灭上显示知法忍，谓获得不退转地，所以叫做……。此之经为获得不退转地。如是所说。彼乃安住于无相任运成就之自性菩提心。
English
Because it prevents the characteristics of pure dharmas, it is called... As it is said: When he practices the Perfection of Wisdom, he thoroughly understands the nature of dharmas. Whatever is the nature of dharmas, it does not turn into all afflictions, nor does it turn into purity. Thus it is said. What is shown as knowing the dharma on the origin is that it prevents attachment to the aggregates and the six consciousnesses, so it is called... As it is said in the sutra: He understands the dharma made by name and language, so he does not become attached to form, he does not become attached to feeling, he does not become attached to perception, etc., as it is said. What is shown as the forbearance of following knowledge on the origin is that it prevents attachment by holding the Perfection of Wisdom, etc., and all emptiness, maturing sentient beings, purifying the Buddha-fields, skillful means, and not observing dharmas, so it is called... As it is said in the sutra: He also does not become attached to the Perfection of Generosity, nor does he become attached to the Perfection of Discipline, etc. Why is that? Because, like this, what is the one who is attached, what is the object of attachment, and what are the dharmas to be attached to, they are not truly existent. Thus it is said. What is shown as following knowledge on the origin is that by practicing in this way, the perfections are increased, and one enters the faultless state of a Bodhisattva, so it is called... As it is said in the sutra: Without attachment, practicing in this way, that Perfection of Generosity and all dharmas are increased, and it turns into the faultless state of a Bodhisattva. Thus it is said. What is shown as the forbearance of knowing the dharma on cessation is that one obtains the irreversible ground, so it is called... The sutra for this is to obtain the irreversible ground. Thus it is said. He abides in the nature of the unconditioned, spontaneously accomplished Bodhicitta.