Tibetan
ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་མཐོང་བ་དང༌། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པས་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ནད་སྐྱེས་པ་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་འགེགས་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ལུས་ལ་བགོས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །མི་རྒས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩི་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་བཀག་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྨོས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གཉིས་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་བཟང་པོའམ། ངན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གང་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕྲོག་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ གཏམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གནས་པ་བཀག་པས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་འཕྲོག་པའམ། སྦྱིན་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ། །གཏམ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པའི་དུས་སུ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་གནས། །བརྗོད་པ་ལས་ནི་གཞན་གྱུར་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་
Chinese
对于一切都不视为相，以完全清净的生活而安住，这便是所要显示的。其中，使支分聚合的特征是药。支分相同的是草。或者说，治疗已产生的疾病的是药。阻止以后不再产生的是草。或者说，使身体获得分配状态的是药。使获得不衰老的特殊状态的是草，这是另一种名称。在灭尽方面，对法生起忍，是指善现，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，从不离菩提作意开始，通过阻止对蕴、界、处等的结合和随结合，是为了了知声闻等是颠倒的缘故。提到结合和随结合，是为了了知痛苦和集谛的两个真谛，以及灭谛和道谛的两个真谛，按照顺序，结合和随结合是前者和后者。这是为什么呢？因为，就像这样，由于安住在其自性空性中，所以对任何法都不真正视为好或坏，这便是所要显示的。因为是不颠倒的智慧，所以是合理的。在灭尽方面，对法生起智慧，是指阻止对成为证悟之因的善妙方面进行掠夺的障碍之法的 言谈进行结合和随结合的安住，这便是显示那些变得非常不显现的意义。这是为什么呢？就像这样，对于自性空性的诸法，对任何法都不视为掠夺或布施，这是因为这个道理。提到言谈，是因为对事物的分别念在了知痛苦和集谛时会止息的缘故。了知灭尽，是为了通过仅仅是言谈的结合来了知分别念的对治法，这便是所要显示的。像这样的状态的支配下，如是说：这一切都只是名称，只是在概念中存在，与言说不同，没有可言说的事物。如是宣说了。在灭尽方面，随
English
It is shown that one abides by seeing nothing as a characteristic and by living in complete purity. Among them, the characteristic of making the limbs gather is medicine. The same limb is grass. Or, healing the disease that has arisen is medicine. Preventing it from arising later is grass. Or, making the body attain the state of division is medicine. Making one attain the special state of not aging is called grass, which is another name. In terms of cessation, the forbearance of knowing the Dharma is that, O Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, starting from not being separated from the thought of enlightenment, by preventing the combination and subsequent combination of the aggregates, elements, and sense bases, it is for the sake of knowing that the Hearers and others are inverted. Mentioning combination and subsequent combination is for the sake of knowing that the two truths of suffering and origin, and the two truths of cessation and path, are the former and the latter in order, combination and subsequent combination. Why is that? Because, like this, since one abides in its self-nature emptiness, one does not truly regard any Dharma as good or bad, which is what is to be shown. Because it is non-inverted wisdom, it is reasonable. In terms of cessation, knowing the Dharma is to prevent the combination and subsequent combination of the speech of the obstructing Dharma that robs the virtuous aspect that has become the cause of realization, which is to show the meaning of those that have become very inconspicuous. Why is that? Like this, for the Dharmas that are empty of self-nature, one does not regard any Dharma as robbing or giving, because of this reason. Mentioning speech is because the conceptualization of things will cease at the time of knowing suffering and origin. Knowing cessation is to know the antidote to conceptualization through merely the combination of speech, which is what is to be shown. Under the dominion of such a state, it is said: All these are only names, they only exist in concepts, they are different from speech, there is nothing to be spoken. Thus it was proclaimed. In terms of cessation, following
Tibetan
སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་མང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འགོག་བ་ཤེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་མང་པོ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཉུང་ངུའམ། མང་པོར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་གསོད་པ་པོ་དང༌། གསད་པར་བྱ་བའི་གཡུལ་གྱི་གཏམ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཆགས་པའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འགོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གང་གིས་འདིར་དབང་པོའི་གྲོང་འགོག་པ་དང༌། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ལུས་པའི་དབང་པོའི་གྲོང་གི་ གཏམ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཚོགས་སམ། ཚོགས་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྟེན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འགོག་པ་ནི་གང༌། དེ་ནས་དབང་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་གཟུང་བའམ། མི་གཟུང་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་ལ་འགོག་པ་ནི་གང༌། དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་མངོན་བར་ཞེན་པ་འགོག་པ་ནི་གང་དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསྒོམས་བས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏམ་གྱི་སྤྱོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་
Chinese
誰知曉的忍辱是轉為菩提之資糧的布施等許多話語，各種各樣的佛法之語的造作如前。知曉止息是顯示暫時如實成辦許多且親近之義。那為何呢？那是因為如此這般，以其自性安住於空性，因此無論任何法，無論少量或大量，都不如實隨後見到，這是所說的道理。隨後知曉止息是，凡是與對治不相符的方面，殺戮者與被殺者的戰場之語如前。那為何呢？安住於道的如是性，因此無論任何法，無論貪戀或嗔怒，都不如實隨後見到。凡是如是之處，以自身成熟的四種止息中，以何者在此止息根之城，以及從那以後其他所有成熟的根之城之語如前。那為何呢？如此這般，它安住於一切法之空性，因此無論任何法，無論積聚或不積聚，都不如實隨後見到。止息根之大種等城市是何者？從那以後，轉為根之所依的生起與將要生起的城市之語的造作如前。那為何呢？安住於虛空空性，因此無論任何法，無論可執取或不可執取，都不如實隨後見到。止息根之境的村鎮是何者？從那以後，色等境的村鎮之語的造作如前。那為何呢？它安住於真實的邊際，因此無論任何法，無論增長或衰減，都不如實隨後見到。止息顯現我執是，凡是從那以後，以各種方式修習完全清淨的法界，以其自性成為居處圓滿轉變之因，因此不住於言說的造作如前。那為何呢？因為具有一切相智的
English
The patience that knows who is like the many words of generosity, etc., which are transformed into the accumulation of Bodhi, and the various kinds of Dharma words are made as before. Knowing cessation is to show the meaning of being close to accomplishing many things truthfully in the meantime. Why is that? That is because, in this way, it abides in emptiness by its own nature, so no matter what Dharma, whether small or large, it is not truly seen afterwards, which is the reason that is taught. To know cessation afterwards is, whatever aspects are incompatible with the antidote, the words of the battlefield of the killer and the killed are as before. Why is that? Abiding in the suchness of the path, therefore no matter what Dharma, whether attachment or anger, it is not truly seen afterwards. Wherever such a place is, among the four kinds of cessation that ripen by themselves, with which one here ceases the city of the senses, and from then on, the words of the city of the senses of all other ripenings are as before. Why is that? In this way, it abides in the emptiness of all Dharmas, so no matter what Dharma, whether accumulated or not accumulated, it is not truly seen afterwards. What is the city that ceases the great elements of the senses, etc.? From then on, the creation of the words of the city that arises and will arise as the basis of the senses is as before. Why is that? Abiding in the emptiness of space, therefore no matter what Dharma, whether graspable or ungraspable, it is not truly seen afterwards. What is the village that ceases the realm of the senses? From then on, the creation of the words of the village of the realm of form, etc., is as before. Why is that? It abides in the true limit, so no matter what Dharma, whether increasing or decreasing, it is not truly seen afterwards. To cease the manifestation of self-grasping is, whatever is from then on, by practicing the completely pure Dharmadhatu in various ways, its nature becomes the cause of the complete transformation of the dwelling, therefore it does not abide in the creation of words as before. Why is that? Because it possesses all-knowingness