Tibetan
ང༌། རྡོལ་བ་རྣམས་ཉན་པའི་སྣོད་ངན་པ་སྤངས་པ་བསྟན་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཉེས་པ་གསུམ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ནི་ལེགས་པར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་ནི་ཉོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འདུན་པ་དམན་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །སྦྱོར་བའི་རྟེན་བསྟན་ནས་སྦྱོར་བ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །དེ་ལ་གནས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོག་ཕྱིར་དང༌། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཕྱིར་དང༌། །ངེས་འབྱུང་བར་ཆད་མེད་ཉིད་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཉེ་དང་མྱུར་བ་དང༌། །གཞན་དོན་འཕེལ་མེད་འགྲིབ་མེད་དང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོགས་མིང་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་མི་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མ་དང༌། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རྣམ་མི་ རྟོག །འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །དེ་ནི་དག་པ་མཚམས་དང་བཅས། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་གཟུགས་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་གནས་པ་བཀག་པ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་མི་སྦྱོར། །གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་སུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་དག་གིས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
哦！舍弃了那些成为听闻的恶劣容器，表明是成为教法的容器。因此，舍弃了教法容器的三种过失。智慧散乱是因为说了“善好”。散乱的过失是因为说了“听”。意愿低劣的过失是因为说了“好好记住”。在指示了结合的基础后，应当讲述各种结合。那应当从二十个方面观察：因为不住于色等。因为禁止住于其上。因为它的真如甚深。因为那些难以测度。因为那些没有边际。因为需要花费巨大努力长时间思考。因为是授记，因为不退转。因为出离没有障碍。因为菩提临近且迅速。因为利他没有增减。因为见到法与非法等名称。因为色等不可思议不可见。因为色等是它的相。因为不分别它的自性。 因为施予珍贵的果实。因为那是清净且有界限的。这样宣说了。其中，不缘色等的结合是，从“什么是色”开始，到“他不勤奋于色”为止，从不混杂之间，安住于禁止之处，允许勤奋于此。那是因为什么呢？因为宣说了不缘色等。结合与极结合是，不结合于色。不勤奋于结合于色。同样，从不勤奋于色开始，直到一切种智之间都是结合，宣说了允许。那是因为什么呢？因为宣说了不缘过去、未来和中间的色等。甚深的结合是，因为色等的真如甚深，以不缘安住的意义，在一切智的权能下，宣说了般若波罗蜜多甚深。色等的难以测度是，因为色等难以测度，以自性无垢的意义，在道智的权能下，宣说了那些难以测度。
English
O! Having abandoned those who become bad vessels for listening, it is shown to be a vessel for the doctrine. Therefore, the three faults of the vessel of the doctrine are abandoned. Scattered wisdom is because it is said "well". The fault of distraction is because it is said "listen". The fault of inferior intention is because it is said "remember well". Having indicated the basis of combination, the various combinations should be spoken of. That should be viewed from twenty aspects: Because it does not abide in form, etc. Because abiding in it is prohibited. Because its suchness is profound. Because those are difficult to fathom. Because those have no limit. Because it takes great effort and long time to contemplate. Because it is a prophecy, because it does not turn back. Because there is no obstacle to renunciation. Because enlightenment is near and swift. Because benefiting others has no increase or decrease. Because names such as Dharma and non-Dharma are seen. Because form, etc., are inconceivable and invisible. Because form, etc., are its characteristics. Because its essence is not understood. Because it bestows precious fruits. Because it is pure and has boundaries. This is what is taught. Among them, the combination of not focusing on form, etc., is from what is called "form" to "he does not strive for form", from the interval of non-mixture, abiding in the prohibited place, allowing striving for this. Why is that? Because it is taught that form, etc., are not focused on. Combination and extreme combination are not combining with form. He does not strive to combine with form. Similarly, from not striving for form to all-knowingness is combination, it is taught that it is allowed. Why is that? Because it is taught that form, etc., are not focused on in the past, future, and middle. The profound combination is that because the suchness of form, etc., is profound, with the meaning of not focusing on abiding, under the power of all-knowingness, the Prajnaparamita is taught to be profound. The difficulty of fathoming form, etc., is that because form, etc., are difficult to fathom, with the meaning of the absence of the impurity of self-nature, under the power of the knowledge of the path, it is taught that those are difficult to fathom.