Tibetan
གས་པ་ནི་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཅན་ཞེས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་ཐོབ་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་རེས་འགའ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཇུག །རེས་འགའ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ལས་གསུམ་ཆར་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མི་མངའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་འབད་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་འདི་དག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་གང་གིས་འདི་དག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ནི་རང་བྱུང་གི་རྣམ་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་མངོན་བར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་དང༌། གང་གི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད
Chinese
因为这是不分别如是之相的舍性。此外，阿罗汉是从知识的障碍完全清净开始，因为没有获得而完全退失，所以从意欲、精进、忆念、禅定、智慧和解脱中完全退失。这六种退失如来没有。此外，阿罗汉有时从事身体的善业，有时是不作表示的。语言和意念的业也是如此。如来三业都是以智慧为先导，并且以智慧为随从，因此没有不作表示的。因为是由智慧所策发，所以是以智慧为先导。因为是与智慧一同行持，所以是以智慧为随从。此外，阿罗汉不能毫不费力地了知三时的事物。因为以何者能见到对这些事物的贪执和障碍的智慧，而不是以何者能进入对这些事物的贪执和无贪执的智慧之见。如来是毫不费力地通达三时的一切所知事物。因此，这十八种被称为不共佛法。没有的相是说，什么是如是性就是相。这是因为一切佛都执持所说的如是性。不随他缘的相是说，什么是自生的相。这是因为执持无所缘，即对一切法自在。佛陀自身的相是，世尊般若波罗蜜多是这样的，即是佛陀的波罗蜜多。善现，这是因为执持一切法的相而现证菩提。如果那样做了，那么如何区分力量等相的差别和自性，那些就是如是性，以及什么能自在一切法的自生，以及为了什么一切法
English
Because this is the equanimity that does not distinguish such aspects. Furthermore, Arhats, starting from the complete purification of the obscurations of knowledge, completely degenerate due to not having attained, so they completely degenerate from aspiration, diligence, mindfulness, samadhi, wisdom, and liberation. The Tathagata does not have these six degenerations. Furthermore, Arhats sometimes engage in virtuous actions of the body, and sometimes they are unexpressed. The same is true for the actions of speech and mind. The Tathagata does not have any unexpressed actions, because all three actions are preceded by wisdom and followed by wisdom. Because it is motivated by wisdom, it is preceded by wisdom. Because it is practiced together with wisdom, it is followed by wisdom. Furthermore, Arhats cannot effortlessly know the objects of the three times. Because by what can one see the wisdom of attachment and obstruction to these things, but not by what can one enter the view of wisdom of attachment and non-attachment to these things. The Tathagata effortlessly comprehends all knowable things of the three times. Therefore, these eighteen are said to be the unshared dharmas of the Buddha. The aspect of non-existence is saying that whatever is Suchness is the aspect. This is because all Buddhas hold onto the Suchness that is spoken. The aspect of not going by other conditions is saying that whatever is the self-born aspect. This is because one holds onto the absence of an object, which is freedom over all dharmas. The aspect of the Buddha himself is that the Bhagavan Prajnaparamita is like this, that is, the Paramita of the Buddha. Subhuti, this is because one holds onto the manifestation of enlightenment of the aspect of all dharmas. If that is done, then how to distinguish the differences and nature of the aspects of powers, etc., those are Suchness, and what is the self-born that is free over all dharmas, and for what are all dharmas
Tibetan
་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞི་དང༌། བཅོ་བརྒྱད་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བཞི་བཅུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་དག་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། དང་པོ་རྩོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ། །དམིགས་པར་བཞག་པས་ཡང་དམིགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། རྣམ་པ་རྣམས་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བཅས་པ། །འདི་ཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ། །འདས་པས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉན་པའི་སྦྱོར་པའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཛིན་པ་དང༌། འཆང་བ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་ཀུན་འདྲི་དང༌། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པ། །ལེན་དང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་མོས་པ་དང༌། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཟབ་པ་ནི་མོས་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཉེ་བར་འགོད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་དེ་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། དེའི་མཐུས་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཁྲུངས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྐྲུན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། མཐུས་གསལ་བར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྣོད་ཁ་སྤུབ་དང༌། མི་གཙང་པ་ད
Chinese
被称为现证菩提者，次第为十、四、四、十八、一、一、一。以一切种智之道为所依的行相，以四十少一而不足。如果将这些归纳起来，就变成一百七十二种行相。所谓的行相之法，是指什么呢？最初造作之时，于所缘之差别执持，名为行相。如是宣说。难道不是在说明它的体相吗？以所缘而安立，亦是所缘。因为要说明世间的善法一切，以及善等。因此，在此无有实事，不会变成解脱之对治品。其中，一切智性的行相，以声闻和菩萨的差别，分为无漏和有漏。道智性的行相，是菩萨们尚未完全断除烦恼，因此只是名目的有漏。一切种智性的行相，是通达一切法之行相而证得佛果，因此唯是无漏。所说的不存在十六种无垢行相之外的其他行相，是指仅就烦恼障的对治品而言，与此并无矛盾。行相之行相的解释完毕。 修行的行相的解释 在说明了行相之后，现在要讲述修行的行相。其中，首先修行的所依是修行者，因此要讲述修行者，所以要讲述。其中，修行者有四种，是哪四种呢？ 对诸佛作恭敬，于彼生起善根，具善知识为依怙，此乃听闻之法器。 如是宣说。同样，就一切种现证菩提的修行的所依而言，对往昔的胜者们作了特别的承事，过去所宣说的经典，以及从如来处先前生起善根，并由善知识所摄持，即是听闻般若波罗蜜多的法器。
English
Those called "manifestly enlightened" are, in order, ten, four, four, eighteen, one, one, and one. The aspects of the path with the support of omniscience are forty, lacking one. If these are combined, they become one hundred and seventy-two aspects. To what do these dharmas called "aspects" refer? At the very beginning of composition, the grasping of the distinction of the object is called "aspect." This is what is taught. Is it not explaining its characteristics? By establishing it as an object, it is also an object. Because it is to show that all worldly virtuous dharmas, and virtues, etc., are such. Therefore, here, without substance, it will not become an antidote to liberation. Among them, the aspect of all-knowingness is divided into the aspects of hearers and bodhisattvas, being without outflows and with outflows. The aspect of the knowledge of the path is only that which is with outflows of categories, because the bodhisattvas have not completely abandoned the afflictions. The aspect of all-knowingness is only without outflows, because one becomes a Buddha by understanding the aspects of all dharmas. What is taught as not existing other than the sixteen aspects of stainlessness refers to the side of the antidote to only the obscuration of afflictions, and there is no contradiction between that and this. The explanation of the aspects of aspects is finished. The explanation of the aspects of practice. Having explained the aspects, now the aspects of practice are to be spoken of. Among them, for the time being, the basis of practice is the practitioner, so that is to be spoken of, so it is to be spoken of. Among them, there are four kinds of practitioners. What are they? Having revered the Buddhas, Having created roots of virtue in them, Having a virtuous friend as protector, This is a vessel for listening. This is what is taught. Likewise, in terms of the basis of the practice of manifest enlightenment of all kinds, having done special service to the previous victors, the scriptures taught by the past, and having previously generated roots of virtue from the Tathagata, and being completely held by a virtuous friend, is a vessel for listening to the Perfection of Wisdom.
Chinese
是这样教导的。听闻此法的方便之所依是三种。即受持、读诵、书写、精通、如理作意、以及不畏惧等等，依仗这些方便之所依。亲近诸佛，普遍请问，布施、持戒等行为，接受和执持等等，圣者们认为这是法器。是这样教导的。凡是亲近供养众多佛陀，普遍请问，具有六度之行者，被教导为是受持此法的法器。因为如前所说，没有这些因，就会不信受，并且极力舍弃。与如前所说相反，就是不信受和舍弃的原因。由于不信受的原因，舍弃甚深般若波罗蜜多的原因不是别的，就是众生的自性。如尊者舍利弗之子所说，此般若波罗蜜多极为甚深。因为它的甚深仅仅是不信受的原因，所以要知道这是舍弃它的众生的过患之因。那为什么呢？因为想要安住于通达道之相，想要生起一切种智，所以要以各种方式精勤于此，这样教导是为了说明方便的安置之义。一切种智和般若波罗蜜多是互相由此而生，并且由此而显明。以何种方式呢？从般若波罗蜜多中生起一切种智，是为显现。由于一切种智的力量，般若波罗蜜多也变得明晰易懂等等，因此按照次第，说了从自身产生和由力量显明。为了避免法器之过失，所以说：好好听着，好好记住在心里！法器倾覆，不干净的
English
This is how it is taught. The support for the means of listening to this Dharma is threefold. Namely, upholding, reciting, writing, mastering, properly attending in mind, and not being afraid of it, etc., relying on these supports of means. Approaching the Buddhas, universally asking, practicing generosity, discipline, etc., accepting and upholding, etc., the noble ones consider this to be a vessel for the Dharma. This is how it is taught. Whoever has approached and honored many Buddhas, universally asked, and possesses the practice of the six perfections, is taught to be a vessel for upholding this Dharma. Because, as previously stated, without these causes, one will not believe and will vehemently abandon it. The opposite of what was previously stated is the cause of disbelief and abandonment. Due to the cause of disbelief, the cause of abandoning the profound Prajñāpāramitā is none other than the nature of sentient beings. As the Venerable Son of Sharadvati said, this Prajñāpāramitā is extremely profound. Because its profundity is merely the cause of disbelief, one should know that this is the cause of the faults of sentient beings who abandon it. Why is that? Because one desires to abide in the knowledge of the aspects of the path, and desires to generate omniscience, therefore one should diligently strive for it in every way. This teaching is to explain the meaning of the arrangement of means. Omniscience and Prajñāpāramitā arise from each other and are clarified by its power. In what way? From Prajñāpāramitā arises omniscience, which is manifestation. Due to the power of omniscience, Prajñāpāramitā also becomes clear and easy to understand, etc. Therefore, in order, it is said that it arises from itself and is clarified by power. In order to avoid the faults of the Dharma vessel, it is said: Listen well and remember it well in your mind! The Dharma vessel is overturned, unclean,