Tibetan
འི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྤོང་བའི་ལམ་བདེན་པ་བཞིའི་རྟེན་ཅན་དེ་མ་ཐག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། གང་བདེན་པ་ བཞི་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉེན་པོའི་ལམ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང༌། སྤོང་བའི་ལམ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། དེ་དག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུམ་དང༌། གསུམ་དང༌། ལྔ་དང༌། དགུ་དང༌། བཞི་དང༌། བཅུ་སྟེ། ལམ་ཤེས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་སྟོབས་བཅུ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ་སོར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྐད་རྣམས་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཉེ་ བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་འདྲེས་པ་དེ་དང་དེར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་དང་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ལན་འགའ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན་གླང་པོ་ཆེ་གཏུམ་པོ་འམ། རྟ་མི་བགྲུངས་པའམ། བ་ལང་བརྡུང་པའམ། ཁྱི་ཟ་ལེ་བ་དང་བཅས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། ཚང་ཚིང་ངམ། ཚེར་མའི་ནགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྤྲུལ་ནག་པོ་ལ་རྐང་པས་བརྫི་བ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། གང་ན་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བས་མགྲོན་དུ་བོས་པའམ། དགོན་པའམ། ཡང་ན་ལམ་གོལ་བར་འགྲོ་ཞིང༌། ལམ་བོར་བ་དང༌། རྐུན་པོ་དང༌། དགྲ་དང་བཅས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། སེང་གེ་དང༌། སྟག་དང༌། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དག་གིས་དེ་དེ་ལྟར་བསྟེན་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་འགྲོ་བ་ན་ལམ་ནོར་བ་དང༌། ཁང་པ་སྟོང་པར་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དང༌། ཀུ་ཅོ་འདོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་རྗེ་ལྟར་འོ་དོད་འབོད་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཀུན་དུ་བསྐྱོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྟ་གད་ཆེན་པོས་དགོད་ཅིང་སོ་སྟོན་པ་དང༌། སྟེག་ཚུལ་དུ་འཛུམ་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་ལྡན་པའི་ཅ་ཅོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ངག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་མཆོག་གིས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་ལྡང་བ་ན་མཉམ་ པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེ
Chinese
以等持获得超越世间的道。其中，次第安住的九种等持是相，如是宣说。为了执持次第安住的九种等持为无所缘之故，如是说。断除之道是具有四谛为所依的无间道。其中，四谛是相，如是宣说。为了执持集和灭为无所缘之故，如是说。佛陀自己的道是十度。其中，十度是相，如是宣说。为了执持十度为无所缘之故，如是说。如是，对治道、幻化道、于现法乐住之道、超越世间之道、断除之道、佛道。依彼等而次第如是，三、三、五、九、四、十。道智所依之相则成为三十四。其中，一切相智之道，因为极其超胜的缘故，虽然唯一，但以力与无畏等差别，当说不共之相差别。此处，十力是相，如是宣说。为了执持一切法为无所缘之故，如是说。宣说诸法之相是获得法性。了知道之相本身，为了执持为无所缘之故，如是说。以通达一切道之自在，而个别了知是相，如是宣说。为了执持一切相智本身为无染着和无障碍之故，如是说。对于一切的数量、法的体性、各地的语言、以及法的种种差别之境，次第如是，个别如实了知，体验智慧的证悟，因为无染着之故，以及因为断除所知障而无障碍之故，是此之义。佛陀的不共之法等
English
Through meditative absorption, one attains the path that transcends the world. Among these, the nine successive meditative absorptions are aspects, as it is taught. It is said that the reason for holding the nine successive meditative absorptions as having no object of focus. The path of abandonment, which relies on the four truths, is the immediate path. Among these, the four truths are aspects, as it is taught. It is said that the reason for holding the origin and cessation as having no object of focus. The path of the Buddha himself is the ten perfections. Among these, the ten perfections are aspects, as it is taught. It is said that the reason for holding the ten perfections as having no object of focus. Thus, the path of antidote, the path of emanation, the path of dwelling in bliss in the present life, the path that transcends the world, the path of abandonment, and the path of the Buddha. Depending on these, in order as they are, three, three, five, nine, four, and ten. The aspects that are the basis of the knowledge of the path become thirty-four. Among these, the path of the knowledge of all aspects, although it is unique because it is extremely excellent, the uncommon distinctions of aspects should be expressed by the distinctions of powers and fearlessness, and so on. Here, the ten powers are aspects, as it is taught. It is said that the reason for holding all phenomena as having no object of focus. It is taught that the aspect of all phenomena is the attainment of the nature of phenomena. Knowing the aspect of the path itself, it is said that the reason for holding it as having no object of focus. Having the freedom to fully understand all paths, individually knowing is an aspect, as it is taught. It is said that the reason for holding the knowledge of all aspects itself as being without attachment and without obstruction. The meaning is that, with respect to the number of all things, the nature of phenomena, the languages of various places, and the objects of the various distinctions of phenomena, in order as they are, individually and truly knowing, experiencing the realization of wisdom, is because of being without attachment, and because of being without obstruction due to abandoning the obscurations of knowledge. The unmixed qualities of the Buddha, etc.
Chinese
不是说这是……的形态。这是因为执持一切法之超越。所谓的不混杂，是指对于那个不混杂，凡是与其不相符的任何一方的法，都作胜妙超越之想。经中说：比丘阿罗汉漏尽者，数次于城市中行乞时，遇到凶猛的大象，或未经驯服的马，或被鞭打的牛，或带着狂犬行走，或进入茂密的丛林，或带刺的森林，或用脚踩踏黑蛇，以这样的方式进入家门，或者在妇女之地，被不讲道理的人邀请为客人，或者进入寺庙，或者迷路而行，迷失道路，与盗贼、敌人同行，被狮子、老虎、其他人的妻子如此亲近时，阿罗汉可能会迷惑，但如来在一切的一切方面都不会有。又在其他地方说，阿罗汉在寂静的森林中行走时，会迷路，在空房子里发出声音，发出喧闹声，像可怜的人一样呼喊，业习的过患遍行而生起烦恼，发出大笑声露出牙齿，以傲慢的姿态显露微笑。具有这样特征的喧嚣，如来在一切的一切方面都不会有。如来不会有失去正念，因为不会随顺由烦恼心所造的语言。此外，阿罗汉对蕴生起完全不相符的认识，对于无余蕴的涅槃具有寂静的认识。如来不会有对蕴和涅槃的各种认识，因为安住于最胜的舍。此外，阿罗汉是入定后才安住于等持，出定时则不安住于等持。如来在一切时处都不会没有安住于等持。此外，阿罗汉是经过个别观察后，对于利益有情众生之事才作舍，如来
English
It is not said that this is the form of... This is because of holding on to the transcendence of all dharmas. The so-called non-mixture refers to the fact that for that non-mixture, whatever dharma of any opposing side that is incompatible with it, is regarded as supremely transcendent. The sutra says: When a bhikṣu, an arhat who has exhausted the outflows, goes for alms in a city several times, he may encounter a fierce elephant, or an untamed horse, or a beaten ox, or walk with a rabid dog, or enter a dense jungle, or a thorny forest, or trample on a black snake with his feet, enter a house in such a manner, or in a women's land, be invited as a guest by unreasonable people, or enter a monastery, or go astray, lose his way, walk with thieves and enemies, and when lions, tigers, and other people's wives are so close to him, an arhat may be confused, but the Tathāgata will not have it in all aspects. Furthermore, it is said elsewhere that when an arhat walks in a quiet and dense forest, he may lose his way, make noises in an empty house, make a commotion, shout like a pitiful person, and the faults of karmic habits pervade and arise from afflictions, laugh loudly and show his teeth, and show a smile in an arrogant manner. The Tathāgata will not have such noisy characteristics in all aspects. The Tathāgata will not have loss of mindfulness, because he will not follow the words created by the afflicted mind. Furthermore, an arhat generates a completely incompatible perception of the aggregates, and has a peaceful perception of nirvāṇa without remainder of aggregates. The Tathāgata does not have various perceptions of the aggregates and nirvāṇa, because he abides in the supreme equanimity. Furthermore, an arhat abides in samādhi after entering into it, but does not abide in samādhi when rising from it. The Tathāgata never does not abide in samādhi at all times. Furthermore, an arhat makes equanimity only after individually examining the matter of benefiting sentient beings, the Tathāgata