English
and the path of the solitary student, the path of seeing the increased benefit of this and other qualities, practicing and also with faith, praising and honoring and extolling, dedicating and also rejoicing, attending to and also other, accomplishing and extremely purifying, this activity is the path of meditation, the knowledge of the path should be known as such. Thus it is taught. The connection is to be seen as following it. Explanation of the realization of the knowledge of the path from the treatise on the oral instructions of the Perfection of Wisdom. Third, the section on all-knowingness. Explaining by making the power of not abiding in samsara and nirvana. Having explained the knowledge of the path, now the all-knowingness itself is to be spoken of. Thereupon, for the time being, making the power of not abiding in samsara and nirvana, as it says: There is no near shore, far shore, or edge, nor does it abide in between them. Thus it is taught. How is it? If a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, then he does not perceive the edge of the near shore, or the edge of the far shore, or in the middle of both, because it is extremely pure. It is the prevention of closely perceiving the idea of samsara and nirvana. Furthermore, how are those two not perceived? Because of knowing the equality of the three times, it is considered the Perfection of Wisdom. Thus it is said. How is it? Because it is not perceived, Subhuti, the three times are the equality itself. It is reasonable that it is said to be closely taken. Explanation of being distant from the fruit mother. It is distant because of not having skillful means. Thus it is said. What is not having skillful means? Because of the door of perceiving characteristics. Thus it is said. How is it that by name alone the Perfection of Wisdom is made distant? Thus it is shown. The opposite of that is being skilled in skillful means, it should be seen as being close to it. Whoever, with an application that is different from the realization of the Hearers and so forth, then their realization is one-sided. Because it is said thus, they do not go to the ultimate completely, and after closely taking it, the path is well explained and well shown to be ultimate. Explanation of the opposing side. Making the power of the opposing side, form
Tibetan
གས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སྨོས་པ་ལ། གང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་དེས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། གང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཉེན་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེན། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་བར་གྱུར་པས་གཟུགས་ལ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་གཟུང་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་གང་གིས་ཆགས་པ་མེད་པར་མི་ནུས་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་བ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ངར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི། གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་དག་དེ་ཉིད་དུ་ངར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་ཀུན་དུ་ཞུམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུམ་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དང༌། ཡང་དག་བར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌
Chinese
色等蕴空性，三时所摄诸法，有漏无漏法，布施等菩提分，行之认识不合方。如是说者，若不善巧方便，则于色为空性而生认识，且于过去等法生认识。如是，从初发心起执持，若于布施波罗蜜多生认识，如是于菩提分等乃至一切种智之间生认识，是为贪著。对治为何？布施等无我执。如是说者，如是说，复次具寿舍利子，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，善巧方便，于色不生色之认识，如是乃至不思惟我当证得一切种智。显示不合之方，即是遮止与此相违之一切分别。何以故？以摄持一切空性乃是应理，以善巧方便故无贪著。又，不合之方者，谓憍尸迦，于此菩萨生心之认识等，若以贪著不能无贪著，则非行于无贪著之般若波罗蜜多。显示贪著之相者，何以故？谓遮止从色乃至一切种智之间之我执分别。 对治之解说。 对治之方者，复次于彼作加行，彼能遮止贪著边。如是显示者，如是说，复次于彼遮止我执，应作如是开示，应作如是策励，应作如是引发欢喜，此等能舍一切贪著边。于彼一切烦恼及放逸，一切退怯及趣入退怯者，应作如是开示，应作如是策励，应作如是引发欢喜等。
English
The aggregates such as form are emptiness, all phenomena included in the three times, phenomena with and without outflows, and the aspects of enlightenment such as generosity, the aspect of cognition that is incompatible with practice. As it is said, if one is not skilled in means, one cognizes form as emptiness, and cognizes it as phenomena such as the past. Likewise, From the initial generation of the mind, one apprehends and cognizes generosity as the perfection of generosity. Similarly, cognizing the aspects of enlightenment and so forth up to omniscience is attachment. What is the antidote? Generosity and so forth are without self-grasping. As it is said, furthermore, Shariputra, the bodhisattva mahasattva who practices the perfection of wisdom, being skilled in means, does not cognize form as form, and so forth, not even thinking, "I shall attain omniscience." Showing the incompatible aspect is to negate all conceptualizations that are contrary to this. Why? Because it is reasonable to grasp all of emptiness, and because of skillful means, there is no attachment. Furthermore, the incompatible aspect is that Kausika, from the cognition of a bodhisattva arising in the mind, if one cannot be without attachment with attachment, then one is not practicing the perfection of wisdom without attachment. Showing the characteristic of attachment is, why? Because it is the negation of the self-grasping conceptualization from form up to omniscience. Explanation of the antidote. The aspect of the antidote is, furthermore, to apply effort to that, which prevents the extreme of attachment. As it is shown, as it is said, furthermore, to negate self-grasping in that, one should give such teachings, one should give such encouragement, and one should generate such joy, these can abandon all extremes of attachment. To those with all afflictions and negligence, all timidity and those who have entered into timidity, one should give such teachings, one should give such encouragement, and one should generate such joy, and so forth.
Tibetan
། ཡང་དག་པར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང༌། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཡང་མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྨོས་ཏེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ཡང་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བུས་སྤོང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་བ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་བར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཟབ་མོ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་རྒྱུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འདོད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། གང་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མཉམ་བ་ཉིད་དུ་ཟུར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཇི་སྐད་དུ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །རྣམ་ད་བྱེ་མ་ལུས་འདིས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་དེ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །དེ་མ་ རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཀག་པས་སྤྱོད་པ་ནི། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་དང༌། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཀག་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་འཐོབ་པས། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིད་འདོད་དང༌། །གཞན་ལ་རག
Chinese
又，应当知晓，生起真正欢喜的那些，应当按照次第来修习，这是所开示的。又，对于国王等生起微细的贪执。所开示的是，对于如来等那些善根随喜而回向，并且执著于相，这是所开示的微细贪执。又，因为什么缘故，对于那种相称为贪执呢？因为，经中说到：法的道路，自性空，因此甚深。这是说，因为一切法自性空的缘故，般若波罗蜜多是甚深的。又，一切贪执如何断除呢？经中开示：诸法自性一，以知断贪执。这是说，了知诸法自性为一，就是了知者与所知成为一体，因此能够完全断除具有贪执边际的。又，因为什么缘故，般若波罗蜜多甚深呢？因为，经中说到：以遮止见等，因此说为难以证悟。这是说，因为遮止了见、闻、觉、识等，因此难以证悟，所以间接地开示了能知与所知成为一体。又，因为什么缘故，般若波罗蜜多难以证悟呢？因为，经中说到：不了解色等，因此认为是不可思议。这是说，因为不了解色乃至佛陀的不共法，因此是不可思议的，所以间接地开示了能知与所知成为一体。这样做了之后，如经中所说：如是通达一切法，于此理中，不共品及对治品，当以身之差别而了知。这是所开示的。不共品与对治品的解说完毕。 结合的解说 现在要讲述结合，即色等无常等，未圆满与极圆满，以遮止结合而行持，于此无有贪执，无有变异无有作者，遮止结合三种，如其所应获得果报，彼之果实随心所欲，依赖于他。
English
Furthermore, it should be understood that those who generate true joy should be cultivated in order. This is what is taught. Also, subtle attachment to kings and so on. What is taught is that dedicating and rejoicing in the roots of virtue of those Tathagatas, and also clinging to signs, is what is taught as subtle attachment. Furthermore, why is that aspect called attachment? Because it is said in the sutra: The path of Dharma is empty in nature, therefore it is profound. This means that because all dharmas are empty in nature, the Prajnaparamita is profound. Furthermore, how are all attachments abandoned? The sutra teaches: All dharmas are of one nature, and attachment is abandoned through knowledge. This means that knowing the nature of all dharmas as one means that the knower and the known become one, and therefore it is possible to completely abandon the limits of attachment. Furthermore, why is this Prajnaparamita profound? Because it is said in the sutra: By blocking seeing and so on, it is said to be difficult to realize. This means that because seeing, hearing, feeling, and knowing are blocked, it is difficult to realize, so it indirectly shows that the knower and the known become one. Furthermore, why is this Prajnaparamita difficult to realize? Because it is said in the sutra: Because form and so on are not understood, it is considered inconceivable. This means that because form and so on, up to the unmixed dharmas of the Buddha, are not understood, it is inconceivable, so it indirectly shows that the knower and the known become one. Having done so, as it is said in the sutra: Thus, understanding all dharmas, in this principle, the dissimilar and opposing factors should be understood by the differences of the body. This is what is taught. The explanation of dissimilar and opposing factors is complete. Explanation of Combination Now, combination will be discussed, that is, form, etc., impermanent, etc., incomplete and completely complete, acting by preventing combination, there is no attachment to it, there is no change, there is no agent, preventing three kinds of combination, obtaining the fruit as appropriate, the fruit of it is as desired, dependent on others.