Tibetan
ན་ལ། དེ་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་བྱེད་པའང་མ་ཡིན། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་ལྟ་བས་གནས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་བགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བསྔགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས་འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་ལ་ཞོན་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་བཟང་པོ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞོན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པས་ཐོག་པ་ལ་ཞོན་པ་ཡིན་ལ། ཞོན་པ་ལ་ཡང་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིང་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་ཀྱང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ལམ་དང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་དང་ལྡན་རྣམས་དང༌། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་རྣམས་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་རྣམས། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །ཞོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེའི་དབྱེ་བ་དགུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་འཇུག་པ་དང༌། ཚད་མེད་པའི་འཇུག་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་འཇུག་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་འཇུག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པའི་འཇུག་ པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བའི་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་སྦྱི
Chinese
如是，于彼亦非耽著，亦非由彼等之力而受生。 观禅定等之空性、无相及无愿而安住，亦非先趋入真实边际，是因已披上具足方便善巧之智慧波罗蜜多之铠甲故。为知铠甲之修持，乃由方便善巧所摄持之伟大性故。宣说十方世界之诸佛赞叹等，是为知铠甲之修持，乃由善知识所摄持之伟大性故。《现观庄严论》中智慧波罗蜜多之诀窍论典中，铠甲之修持的如是解释完毕。 入行之修持的如是解释。 已说铠甲之修持后，当说入行之修持。彼有二种，即是：入于大乘及乘彼。如是作已，经中云：具寿当波贤，以何等量，菩萨入于大乘及乘大乘耶？如是宣说。彼亦以入于大乘故，即是乘于其上，乘彼亦名为入于大乘，以义一之故，虽安立一名称，然差别有九种，即：禅定、无色、布施等，道与慈等，无相与具足者，三轮清净者，为作及神通，于一切种智之理，入行之修持于大乘，当知是乘彼。如是开示。彼之九种差别是：禅定与无色之等持中起立之入行，及六度波罗蜜多之入行，及无量之入行，及不缘与具足之入行，及三轮清净之入行，及为作之入行，及神通之入行，及一切种智之入行。彼中，禅定与无色之等持中起立之修持，是何总
English
Thus, there is no attachment to it, nor is rebirth taken by the power of those. Dwelling by viewing emptiness, signlessness, and wishlessness in meditation and so forth is also not to precede the true limit, because one has donned the armor of the perfection of wisdom endowed with skillful means. The purpose is to know the greatness of the accomplishment of armor, which is fully grasped by skillful means. Saying that the Buddhas of the ten directions of the world praise and so forth is for the purpose of knowing the greatness of the accomplishment of armor, which is fully grasped by the virtuous friend. The explanation of the aspect of the accomplishment of armor from the instruction manual of the Perfection of Wisdom, the Ornament for Clear Realization, is complete. The explanation of the aspect of the accomplishment of entering. Having shown the accomplishment of armor, the accomplishment of entering will be spoken of. There are two aspects to it, namely: entering the Great Vehicle and riding on it. Having done so, the sutra says, 'How much, O venerable Sampo, does a Bodhisattva enter the Great Vehicle and become one who rides the Great Vehicle?' That is what was said. Moreover, by entering the Great Vehicle, one is riding on it, and riding on it is also called entering the Great Vehicle, because the meaning is the same, although one name is established, the distinctions become ninefold: meditation, the formless, giving, and so forth, the path and love, and so forth, those with and without signs, those who are completely pure in the three spheres, those who are to be done and the superknowledges, in the manner of all-knowing, the accomplishment of entering the Great Vehicle, it should be known as riding on it. That is what was taught. The nine distinctions of that are as follows: the entering that arises from the absorption of meditation and the formless, the entering of the six perfections, the entering of the immeasurable, the entering with and without signs, the entering of the complete purification of the three spheres, the entering of what is to be done, the entering of the superknowledges, and the entering of all-knowingness. Among them, the accomplishment of arising from the absorption of meditation and the formless, what is the general
Tibetan
ན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ནམ་མཁའི་རྣམ་པ་དང༌། རྟགས་དང༌། མཚན་མས་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བར་གྱུར་པ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བདེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའི་རྣམ་པ་དང༌། རྟགས་དང༌། མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དེ་ལ་རྣམ་པས་དབེན་པ་ནི་འདོད་པས་དབེན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྟགས་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཚན་མ་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡངས་ས་འོག་མ་དང༌། གོང་མའི་དབྱེ་བས་རགས་པ་དང༌། ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །ས་གང་ལ་ཚོར་བ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་རྟགས་སོ། །མཚན་མ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་འཇུག་པ་ནི་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཐེག་པ་དམན་པའི་སེམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བཟོད་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་པ་དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དང་བ་ཙམ་ཉིད་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ནི་མོས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །གཞུང་སྣ་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་རིགས་པ་རྟོག་པ་ནི་ཉེ་བར་རྟོག་པའོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དོན་བསྐྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཤེས་པ་ ཁོ་ན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བློ་མ་ལུས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་
Chinese
从般若波罗蜜多开始，当修持般若波罗蜜多时，以虚空的相、特征和标志，进入并起于禅定和无色界的等持时，将善根回向于无上正等觉，这被教导为大乘。其中，虚空的相、特征和标志等，其中，以相而远离，即以欲望而远离。从罪恶和不善之法开始，特征是具有寻和伺等。标志是从远离中产生的喜悦等所显示的。下界和上界的区分是粗糙和寂静的形态。任何地方存在任何感受，那就是特征。标志是体验等持的滋味。六波罗蜜多的进入是，以具足一切相智的作意，为了彻底断除众生的烦恼而宣说佛法，这才是布施波罗蜜多的大乘。它本身不开启小乘心识的机会，是持戒波罗蜜多的乘。以它本身的忍辱波罗蜜多的大乘，为了使众生的烦恼灭尽而宣说佛法的作意，对于那些忍耐、信解、证悟、领会和思维，那就是忍辱波罗蜜多的大乘。仅仅最初的意愿没有不一致就是信解。第二刹那等相续相连就是忍耐。对其他各种论典进行推理就是近取。为了成办完全考察之义，并且仅仅了知损害它的因缘就是领会。为了对那个意义产生信任，以全部智慧进行损害就是思维。它本身是不使精进退失的作意，就是精进波罗蜜多的大乘。它本身的初禅等和无色界的等持就是禅定的波罗蜜多。
English
From the Prajñāpāramitā, when practicing the Prajñāpāramitā, with the aspect, characteristics, and signs of emptiness, entering into and arising from the samādhi of dhyāna and the formless realms, dedicating the root of virtue to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, this is taught as the Mahāyāna. Among these, the aspect, characteristics, and signs of emptiness, etc., wherein, being separated by aspect means being separated by desire. Starting from sinful and unwholesome dharmas, the characteristic is having vitarka and vicāra, etc. The sign is what is shown by the joy arising from separation, etc. The distinction between the lower and upper realms is the form of grossness and quiescence. Wherever there is any feeling, that is the characteristic. The sign is experiencing the taste of samādhi. The entry into the six pāramitās is that, with the attention endowed with the knowledge of all aspects, teaching the Dharma in order to completely abandon the afflictions of sentient beings, that is indeed the Mahāyāna of the pāramitā of generosity. It itself not opening the opportunity for the mind of the Lesser Vehicle is the vehicle of the pāramitā of morality. With the very Mahāyāna of the pāramitā of patience, the attention that teaches the Dharma in order to exhaust the afflictions of sentient beings, for those patience, faith, realization, comprehension, and thought, that is indeed the Mahāyāna of the pāramitā of patience. Merely the initial intention without disagreement is faith. The continuity of the second moment, etc., is patience. Reasoning about various other treatises is approximation. In order to accomplish the meaning of complete examination, and knowing only the causes that harm it is comprehension. In order to have faith in that meaning, harming with all intelligence is thought. It itself, the attention that does not cause diligence to decline, is indeed the Mahāyāna of the pāramitā of diligence. Its very first dhyāna, etc., and the samādhi of the formless realms is the pāramitā of dhyāna.