Tibetan
་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་སོང་དང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་གང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་གང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད། ནམ་ཡང་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། དེ་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འབྲིང་བསྟན་ནས་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་ནས། དེ་དག་རེ་རེ་ནས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས
Chinese
仅仅因为那个的缘故，生和灭不明显，那些次第，一切法不生本身就是殊胜的对境。因此，没有出现，所以要知道是殊胜的形态。获得随顺忍的菩萨，已经获得了超越恶趣和三种差别的境界。从异熟中完全解脱，是指获得了身体等完全清净。如经中所说：如何如何接近一切相智，就如何如何获得身体完全清净，心完全清净，相完全清净。从恶趣之因中完全解脱，是指不生起贪欲之心。如所说：不生起具有贪欲之心，不生起具有嗔恨之心等等。从完全退失中获得完全解脱，是指将变为化生，前往其他佛土，清净佛土，成熟众生，因为远离不圆满菩提的缘故。如经中所说：不生起贪欲之心，乃至不生起具有见解之心，永远不会在母胎中出生。 他恒常不断地化生，前往佛土，成熟众生等等。为了通过这些阐述中等，从而宣说大的。世尊，如果菩萨不善巧方便，在行般若波罗蜜多时，如果行于色，就是行于相，而不是行于般若波罗蜜多，从这里开始，如果行于色等蕴，就是行于相，从而遮止了行于般若波罗蜜多。从那一个个的常与无常，痛苦与快乐，我与无我，寂静与不寂静，寂静与不寂静，以及寂静与不寂静，同样地，界和处等等
English
Just because of that, birth and cessation are not obvious. Those sequences, the unborn nature of all dharmas, are particularly excellent objects. Therefore, it should be understood that the absence of arising is a particularly excellent aspect. The Bodhisattva who has attained the forbearance of conformity has attained the transcendence of the three kinds of distinctions from the evil destinies. Complete liberation from the ripening is taught as the attainment of complete purification of the body and so on. As it is said in the sutra: "The more one approaches omniscience, the more one attains complete purification of the body, complete purification of the mind, and complete purification of the signs." Complete liberation from the cause of evil destinies is taught as not generating a mind of attachment. As it is said, "One does not generate a mind with attachment, one does not generate a mind with hatred," and so on. Obtaining complete liberation from complete degeneration means that one will be reborn by transformation, go to other Buddha-fields, purify the fields, and ripen sentient beings, because one is separated from incomplete perfect enlightenment. As it is said in the sutra: "One does not generate a mind of attachment," up to "one does not generate a mind with views, and one will never be born in a mother's womb." He constantly and continuously transforms and is born, goes to Buddha-fields, and ripens sentient beings, and so on. In order to explain the great by explaining the middle through these. World-Honored One, if a Bodhisattva is unskilled in means, when practicing the Perfection of Wisdom, if he practices on form, he practices on signs, not on the Perfection of Wisdom, starting from here. If one practices on the aggregates such as form, one practices on signs, thus preventing practice on the Perfection of Wisdom. From each of those, permanence and impermanence, suffering and happiness, self and non-self, peace and non-peace, solitude and non-solitude, and similarly, the realms and sources, etc.
Tibetan
་བྱ་བ་ནས་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བཀག་ནས། བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དོན་དམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ནི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཆེན་པོ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པས་ནི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་བཟློག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཆུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་བསྟན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་ལྟུང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པས་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་དུ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་ཅིང༌། ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། བདག་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །བདག་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་སྙོམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་འབྲིང་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་གཞན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་གཞན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཤེས
Chinese
从“行为”到“如果执著于相，那就是不修行般若波罗蜜多”这样遮止后，又说“如果执著于我等，那就是不善巧方便”，这些都是大忍辱，因为一切法无相本身就是所缘的殊胜之处。如果这样做，从“凡是入流者”到“阿罗汉的智慧和断除”，那就是菩萨的忍辱，这样说了。像这样，也是就安住于无相的忍辱而言，显示是八地菩萨。“善哉！善哉！种姓之子！于胜义谛忍辱，获得佛法”说的就是这个。忍辱又显示是刹那的，也显示了伟大也是刹那的。从“蕴等”到“不混杂之间，以及安住、信解、作意遮止”等，因为一切法没有安住、信解、作意，所以是殊胜的相。如果问：如何安住于那个忍辱呢？以善巧方便不执著于它的方式，显示了从色等到不混杂之间的还灭行持。从“善巧方便”开始，色的空性不是色，空性也不是色之外的，显示了色等和空性二者互相本体是一体的，清楚地显示了从堕入轮回和涅槃的边际中必定解脱出来就是善巧方便。又为什么不堕入轮回和涅槃呢？如果执著于某些法，那就是近乎遮止执著，显示一切法无自性，就是获得大忍辱，显示了大忍辱。于大法忍辱，所以称为忍辱。显示忍辱后，为了显示法的殊胜，具寿舍利子！其他安住于三摩地中的菩萨，从这里开始，迅速获得无上正等觉的因，超过百种三摩地等无量，这样显示了。如经中所说：“名为勇猛行”的三摩地和“珍宝手印”等。
English
From "action" to "if one clings to characteristics, that is not practicing Prajnaparamita," thus preventing it, and then saying "if one clings to self and so on, that is not skillful in means," these are great patience, because the very absence of characteristics in all dharmas is a superior object of focus. If done in this way, from "whoever has entered the stream" to "the wisdom and abandonment of an Arhat," that is the patience of a Bodhisattva, it is said. Likewise, with regard to patience that abides in the absence of characteristics, it is shown to be the eighth bhumi. "Well done! Well done! Son of the lineage! Patience in ultimate truth, obtaining the dharmas of the Buddha," that is what this is. Patience is also shown to be momentary, and it is shown that greatness is also momentary. From "aggregates and so on" to "between non-mixture, and abiding, faith, and the prevention of conception," because all dharmas have no abiding, faith, or conception, it is a superior aspect. If asked, how does one abide in that patience? By means of skillful means, not clinging to it, it shows the practice of reversing from form and so on to non-mixture. Starting from "skillful means," the emptiness of form is not form, and emptiness is not other than form, showing that form and so on and emptiness are mutually of one essence, clearly showing that certainly liberating from falling into the extremes of samsara and nirvana is skillful means. Again, why does one not fall into samsara and nirvana? If one clings to some dharmas, that is nearly preventing clinging, showing that all dharmas are without inherent existence, which is obtaining great patience, showing great patience. Patience in the great dharma is called patience. After showing patience, in order to show the excellence of the dharma, Shariputra, endowed with life! Other Bodhisattvas abiding in samadhis, starting from here, quickly obtain the cause of unsurpassed, perfect, complete enlightenment, surpassing hundreds of samadhis and so on, immeasurable, it is shown. As it is said in the sutra: the samadhi called "courageous going" and the "jewel seal" etc.
Chinese
如是名为等持，以及名为狮子奋迅等皆已宣说。彼已清楚地显示了殊胜的胜法之所缘。何以故名为勇猛行等持？因为已体验了所有等持的行境。因此称为勇猛行等持。何以故名为宝印等持？因为以该等持印持了一切等持。又，何以故名为狮子奋迅等持？因为安住于该等持而于一切等持中自在游舞。由于等持的作用差别广大，故为胜法。 等持的作用已清楚地显示了特殊的方面。彼已将世间之胜法显示为微小。诸佛已作授记，如经中所说：具寿舍利子，菩萨摩诃萨安住于彼等持，往昔的如来也已作授记，现在十方世界的佛刹中安住的诸佛薄伽梵也将为之授记。于彼等持中安住等，是无分别且不可得的。如云：彼等持亦不真实可见，我无自诩已入定之心，我将入定，我将入定。如是等等皆已宣说。彼等一切之无分别且不可得，是胜法之中等。般若波罗蜜多、等持和菩萨们已显示为相互本体一味。如经中所说：具寿舍利子，般若波罗蜜多亦异，等持亦异，菩萨亦异，此说不成立，菩萨即是等持，等持即是菩萨。由于彼等持无有自性，故应了知。
English
Such as the samadhi called "the samadhi," and the one called "lion's leap," etc., have been spoken of. It has clearly shown the particularly excellent object of the supreme Dharma. Why is it called the "courageous-going samadhi"? Because it has experienced the realm of all samadhis. Therefore, it is called the "courageous-going samadhi." Why is it called the "precious seal samadhi"? Because it seals all samadhis with that samadhi. Furthermore, why is it called the "lion's leap samadhi"? Because it abides in that samadhi and freely dances in all samadhis. Because the distinctions of the actions of samadhi are vast, it is the supreme Dharma. The actions of samadhi have clearly shown the particularly excellent aspects. It has shown the supreme Dharma of the world to be small. The Buddhas have prophesied, as it is said in the sutra: "Shariputra, endowed with life, the bodhisattva mahasattva who abides in those samadhis has been prophesied by the tathagatas of the past, and the buddhas, bhagavans, who are now abiding in the realms of the ten directions will also prophesy it." Abiding in that samadhi, etc., is without conceptualization and unattainable. As it is said: "That samadhi is also not truly seen, I have no pride in having entered into equipoise, I will enter into equipoise, I will become equipoised." Such things have all been spoken of. This lack of conceptualization and unattainability of all of those is the middle of the supreme Dharma. The Prajnaparamita, samadhi, and bodhisattvas have been shown to be of one essence with each other. As it is said in the sutra: "Shariputra, endowed with life, Prajnaparamita is also different, samadhi is also different, bodhisattva is also different, this is not established, the bodhisattva is samadhi, samadhi is the bodhisattva." Since those samadhis are without inherent existence, it should be known with certainty.