Tibetan
ཛིན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ ཡིན་ཏེ། གང་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འདིའི་མདོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ལགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤངས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་དུ་མ་བྱས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་གིས་སྔར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །ངེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་རྗེས་ཐོགས་སུ་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་མཚན་མ་མེད་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་གཞན་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་རེ་ཞིག་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆུང་དུ་བསྟན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མཚན་མ་མེད་པར་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་མཚན་མ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་མ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱི་མཚན་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། གཟུགས་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཚོར་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ནི་མཚན་མར་བརྗོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ མ་འདི་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཤེ་ན། ཀུན་དུ་རྒྱུ་སྡེ་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་རྟོགས་པས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་དཔང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐ
Chinese
执持性即是以空性的形态而超胜，因为已经遮止了对彼等本身的完全执持之自性，如是宣说了。此之经是：世尊，凡是色未曾完全执持者，彼非是色，以自性空性而近取，如是等等所宣说。其中，舍弃是因为法界广大之故。未作七数是因为以所缘和相状等先前趣入之故。无量性即是遍知性。决定是因为极决定之故。声闻等一切与不共者，如是说：以所缘和相状和因和完全执持而超胜，如是宣说。如何一切法未曾完全执持，随后显示。于遍知性中，以一切法空性而近取，因为不完全执持之故，如是说。此之经是：世尊，彼亦于遍知性中不完全执持，从内空性乃至无事物之自性空性而近取，如是说，以及彼说为无相。三摩地是心一境性，彼亦是坛城，因为总集了其他的三摩地之故。由此则暂且显示了顶端变小。如是说，遍知性是说为无相，如此相是烦恼。为何相称为烦恼呢？从色等蕴乃至菩提分等，以及色之门之间的相，即是烦恼。此之经是：色是无相。受是无相，如是说乃至总持之门是说为相，是烦恼。彼之体性是当知为非真实增益之体性。如何此等相确定是菩萨之烦恼呢？以通达周遍游行部之相是烦恼之对治，如是所说即是证人，如是说
English
The very act of grasping is superior in the form of emptiness, because it has been shown that the nature of completely grasping those very things has been blocked. The sutra for this is: "Bhagavan, whatever form has not been completely grasped, that is not form, taking emptiness of its own nature as proximate," and so on. Among these, abandonment is because the realm of phenomena is vast. Not making it seven is because of entering previously with objects and aspects. The very state of being immeasurable is the state of being all-knowing. Certainty is because of being utterly certain. Not being in common with all, such as the Hearers, is as it is said: "It is superior by object, aspect, cause, and complete grasping," as it has been shown. How all phenomena have not been completely grasped is shown subsequently. In the very state of being all-knowing, taking emptiness of all phenomena as proximate, because there is no complete grasping, it is said. The sutra for this is: "Bhagavan, that also does not completely grasp in the very state of being all-knowing, taking emptiness from inner emptiness up to the emptiness of the nature of non-things as proximate," and it is said, "That is called signless." Samadhi is one-pointedness of mind, and that is also a mandala, because it gathers together other samadhis. By this, for the time being, it shows that the peak has become smaller. As it is said, the very state of being all-knowing is said to be signless, thus, a sign is an affliction. Why is a sign called an affliction? The sign between the aggregates, such as form, and the aspects of enlightenment, and the doors of form, is itself an affliction. The sutra for this is: "Form is signless. Feeling is signless," and so on, up to the doors of retention are said to be signs, they are afflictions. Its characteristic is to be known as the characteristic of untrue superimposition. How are these signs determined to be afflictions of a Bodhisattva? By realizing that the sign of the wandering sect is the antidote to afflictions, as it is said, that is the witness, as it is said.
Tibetan
ད་དུ་མདོ་ལས་གལ་ཏེ་དེས་མཚན་མར་བཟུང་བར་འགྱུར་ན་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་སྡེ་ཅན་བསྟན་པ་འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡེ་ཅན་དཔེར་བྱས་པ་ནི་དེ་མུ་སྟེགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལངས་ནས་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མར་རེ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ནང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་བཀག་ནས་བཟློག་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་འབྲིང་བསྟན་ཏོ། །གང་གིས། གང་ལས། གང་གིས་ནི། འདྲི་བའི་ཚིག་གོ །ཆོས་གང་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉེ་བར་རྟོག་སྟེ། གོ་རིམས་བཟློག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བླང་བར་བྱ་བ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་སེམས་མི་ཞུམ། མི་སྐྲག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་སྤོང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏོ། ། འདིའི་མདོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཉེ་བར་བརྟགས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་གང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་གང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སུའི་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ལས་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ག
Chinese
如今经中说，如果以相执著，那么遍行外道教派就不会获得信仰。以遍行外道为例，虽然他们与外道有关联，但他们站起来，仅仅凭借证悟的力量，就使那个意义显现，这是可以了解的。如果有人问，证悟的智慧会暂时不被遮蔽吗？回答说：内在等等阻碍智慧的显现，这是第三种遮蔽。此经中说：智慧在那内在之中不能如实见到，在外在以及外内等等之外，也不能如实见到那个智慧。从那以后，不完全执著任何法，靠近无相作意。又问：为什么不完全执著一切法呢？回答说：不执著一切法，就是般若波罗蜜多。如是说：这是菩萨摩诃萨般若波罗蜜多，靠近不执著一切法。因此，这显示了中等。以什么？从什么？以什么呢？是疑问词。任何法都没有，也不可得，那就是般若波罗蜜多，靠近思择，因为次第颠倒，所以彼岸度都是没有且不可得的。同样，色等蕴等等，对于三智和空性，以及没有可取和不可得的缘故，如是靠近观察后，心不怯懦，不恐惧等等，不舍弃，应当了知是菩萨摩诃萨般若波罗蜜多，那些就显示了伟大。 此经中说：世尊，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行持时，不应靠近观察，什么是般若波罗蜜多本身？般若波罗蜜多本身是什么？这个般若波罗蜜多是谁的？这个般若波罗蜜多从哪里来？这个般若波罗蜜多
English
Now, the sutra says that if one clings to characteristics, then the wandering sectarian teachings will not gain faith. Taking the wandering sectarians as an example, although they are associated with non-Buddhists, they stand up and, solely through the power of realization, make that meaning manifest, which is understandable. If someone asks whether the characteristics of the wisdom of realization will be temporarily unobscured, the answer is: the inner and so on obstruct the vision of wisdom, which is the third obscuration. This sutra says: "That wisdom is not truly seen within, nor is that wisdom truly seen outside or apart from the outer and inner, etc." From then on, not completely clinging to any dharma, one draws near to non-characteristic attention. Again, why is it that all dharmas are not completely clung to? The answer is: not clinging to all dharmas is the Perfection of Wisdom. As it is said: "This is the Bodhisattva Mahasattva Perfection of Wisdom, drawing near to not clinging to all dharmas." Therefore, this shows the middle. By what? From what? By what? These are interrogative words. Any dharma that is nonexistent and unobservable is the Perfection of Wisdom, closely contemplated, because the order is reversed, so the perfections are all nonexistent and unobservable. Similarly, the aggregates such as form, etc., because of the three omniscient ones and emptiness, and because there is nothing to be taken and nothing to be observed, likewise, after closely examining, the mind does not shrink, does not fear, etc., and not abandoning, it should be known as the Bodhisattva Mahasattva Perfection of Wisdom, those show the great. This sutra says: "Bhagavan, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, one should not closely examine, what is the Perfection of Wisdom itself? What is the Perfection of Wisdom itself? Whose is this Perfection of Wisdom? From where does this Perfection of Wisdom come? This Perfection of Wisdom
Tibetan
ང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོར་རྟོགས་པ་བསྟན་ནས་བཟོད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །རང་བཞིན་ཡང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །འདིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཆུང་དུ་དང་མཐུན་བ་ཐོབ་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་སྟོང
Chinese
是说“我是”等等。在显示证悟顶峰之后，应当讲述安忍，从“显示恒常结合之因”开始，色等蕴各自远离色等蕴的自性之故。同样，从界和处等直到不混杂者之间，远离彼等自性，是因为是如是性等自性之故。因此，暂时安忍以诸法无自性本身作为特殊对境而超胜，如经中所说：具寿舍利子，色即是远离色的自性等等。色等蕴等和如是性等各自因为无自性之故，这显示了诸法以无自性本身而成为殊胜之相，如经中所说：具寿舍利子，色的自性是无事物，从具寿舍利子，因为彼等名目的缘故，如此色是远离色的自性等等。彼等各自远离体性的自性。自性也远离自性。这说明了体性的自性和自性的体性，以互相无自性本身而成为相和特殊，如经中所说：具寿舍利子，体性的自性也 远离体性等等。自性的体性也远离自性。如此学习是为了显示必定成为通达一切相之因，因此获得与小安忍相应的安忍就是小安忍。为了显示中等，为何必定成为通达一切相，被询问，即具寿舍利子，这是因为诸法都是不生不灭之故，从蕴、界、处等也都是自性空
English
It is said that "I am" and so on. After showing the peak of realization, patience should be spoken of, starting from "showing the cause of constant union", each of the aggregates such as form is separate from the nature of the aggregates such as form. Similarly, from the realms and sources, etc., up to the unmixed, being separate from their own nature, because they are the nature of suchness, etc. Therefore, for the time being, patience is superior as a special object by the very nature of all dharmas being without self-nature, as stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, form is separate from the nature of form, etc. The aggregates such as form, etc., and suchness, etc., each being without self-nature, this shows that all dharmas are superior in appearance by the very nature of being without self-nature, as stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, the nature of form is without substance, from Shariputra, endowed with life, because of those names, thus form is separate from the nature of form, etc. Each of them is separate from the nature of characteristics. Self-nature is also separate from self-nature. This explains that the nature of characteristics and the characteristics of self-nature are superior in appearance and special because they are mutually without self-nature, as stated in the sutra: Shariputra, endowed with life, the nature of characteristics is also separate from characteristics, etc. The characteristics of self-nature are also separate from self-nature. Thus, learning is to show that it will surely become the cause of attaining all aspects, so obtaining patience corresponding to small patience is small patience. In order to show the middle, why is it certain to become all-knowing, being asked, that is, Shariputra, endowed with life, this is because all dharmas are unborn and uncreated, from the aggregates, realms, sources, etc., are also empty of self-nature.