Tibetan
ས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་སྐྲག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། རབ་འབྱོར་འདུས་བྱས་ལས་ཐ་དད་པར་འདུས་མ་བྱས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འདུས་བྱས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་སྤར་མི་དམིགས་པས་མི་སྐྲག །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདུས་བྱས་ནི་ལམ་མོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐ་དད་པར་བྱས་ཤིང་ གདགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། དེའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། རྟེན་གང་ཡིན་པ་སྐྱབས་གསུམ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མ་ཆགས་པ་དང༌། མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བ་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་སྤྱན་ལྔ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་གི་གནས་སྐབས་སུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གདམས་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ད
Chinese
地的界限不能正确地追随看到。无为法的界限也不能正确地追随看到有为法的界限，这表明了所缘和能缘平等，因此平等性的智慧得以显现。从修道方面进行阐述：有为法和无为法本身不能被认为彼此不同，因为一切法都不可得，所以没有恐惧。此经中说：善现，不能将无为法视为与有为法不同。也不能将有为法视为与无为法不同。因此，菩萨对一切法都不执著，所以不恐惧，完全不恐惧等等。其中，有为法是道，无为法是断除。由于二者不能被视为彼此不同，因此修道的安立是假立的，而不是如何见到之现量的特征，因为与事物没有差别，所以这样显示。因此，般若波罗蜜多的修持，其不可得之相，以及其所缘，即四圣谛，以及其所依，即三皈依，特别是其趋入之因，即不执著，以及其不退转之因，即完全不疲倦，以及其不为其他乘所趋之因，即完全执持道，以及其不依赖他人而趋入之因，即五眼，以及其圆满一切种智之因，即六神通，以及其究竟修持之因，即见道和修道，所有这些都应被理解为在教诫的语境中被阐述。因此，这是对菩萨摩诃萨般若波罗蜜多的教导，这是随后的阐述。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》中，对教诫和随后阐述的解释。
English
The boundary of earth cannot be properly followed and seen. The boundary of the unconditioned also cannot properly follow and see the boundary of the conditioned, which indicates that the wisdom of equality is clearly shown because the object to be focused on and the one who focuses are equal. Explaining from the perspective of the path of meditation: conditioned and unconditioned themselves cannot be considered different from each other, because all phenomena are unobtainable, so there is no fear. This sutra says: Subhuti, the unconditioned cannot be considered different from the conditioned. Nor can the conditioned be considered different from the unconditioned. Therefore, Bodhisattvas are not afraid because they do not fixate on all phenomena, and they are completely unafraid, and so on. Among them, the conditioned is the path, and the unconditioned is abandonment. Since the two cannot be considered different from each other, the establishment of the path of meditation is imputed and not the characteristic of how it is seen as manifest, because there is no difference from things, so it is shown. Therefore, the practice of Prajnaparamita, its aspect of unobtainability, and its object, the Four Noble Truths, and its basis, the Three Refuges, especially its cause of going, non-attachment, and its cause of non-regression, complete non-fatigue, and its cause of not going by other vehicles, complete holding of the path, and its cause of going without relying on others, the five eyes, and its cause of perfecting all omniscience, the six superknowledges, and its cause of ultimate practice, the paths of seeing and meditation, all of these should be understood as being taught in the context of instruction. Therefore, this is an instruction on Prajnaparamita for Bodhisattvas Mahasattvas, and this is a subsequent explanation. In the Prajnaparamita Upadesha treatise Ornament of Clear Realization, the explanation of the aspects of instruction and subsequent explanation. Part of the definitive
Tibetan
ང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་འདི་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་དུ་ དང། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཅི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བརྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང༌། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཉེ་བར་དགོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཐོབ་པ་ལས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་དྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེའོ། །དྲོ་བ་དང་འདྲ་བས་དྲོ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབྱུང་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་དད་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
我，以相符之方式解释。 应当讲述与决择分相符之法。又，于此等法中，有何应讲述者耶？当讲述声闻等之四种差别，即：所缘之差别、行相之差别、因之差别、及任持之差别。亦当讲述具足分别之加行，即：于此与决择分相符之法中，当如何安立由下文所说之见道所断之能取与所取四种分别耶？于此，当讲述彼等各自小、中、大之差别。因此：所缘与行相，因及任持故，具慧菩萨之，暖等自性中，四种分别依附，小、中、大，较之声闻、麟喻及，具戒者更殊胜。此二偈颂乃为略摄而造。彼等以生起发心、具足教诫及随教加行、听闻及思惟，于获得超胜之解脱分后，生起修习善根自性之暖位，即与决择分相符之善根。暖位，以似暖故名为暖位，乃生起无分别智火之前行因。彼以四种差别较之声闻等更为殊胜，即：所缘之差别，乃缘于无常等行相之四圣谛故；行相之差别，乃不执著苦及集谛之行相等行相故。何者于观修蕴等各别之法为苦及集之行相时不执著耶？贪著随顺之法乃过患。于彼等法中，观修空性及无愿则无过患，此乃如是宣说。此之经为：具寿舍利子，于此菩萨
English
I, explaining in a concordant manner. Those that accord with the part of ascertainment should be spoken of. Furthermore, what should be spoken of in these? Four distinctions from the Hearers and so forth are to be spoken of, namely: the distinction of the object, the distinction of the aspect, the distinction of the cause, and the distinction of the complete holding. The application endowed with conceptualization should also be spoken of, namely: how many conceptualizations should be posited in this that accords with the part of ascertainment, the four conceptualizations of grasper and grasped that are to be abandoned by the path of seeing that is explained below? In this case, the distinctions of small, medium, and large should be spoken of individually. Therefore: Through object and aspect, cause and complete holding, the wise Bodhisattva's, warmth and so forth in their own nature, the four conceptualizations are endowed and dependent, small, medium, and large, are superior to Hearers, Solitary Realizers, and those with vows. These two verses are composed to be summarized. Through those, with the arising of the mind of enlightenment, endowed with instructions and subsequent application, listening and thinking, after obtaining the attainment of going beyond the part of liberation, the root of virtue that is the nature of meditation, called warmth, arises, which is the root of virtue that accords with the part of ascertainment. Warmth is called warmth because it is similar to warmth, because it is the cause that precedes the arising of the fire of non-conceptual wisdom. It is superior to Hearers and so forth through four distinctions, namely: the distinction of the object is because it focuses on the aspects of the four noble truths, such as impermanence; the distinction of the aspect is because it is the aspect of not being attached to the aspects of the truths of suffering and origin. Whoever does not cling to the contemplation of the aggregates and other distinct phenomena as the aspects of suffering and origin? Craving for concordant phenomena is a fault. It is taught that not clinging to emptiness and wishlessness in those very things is without fault. The sutra for this is: Venerable Shariputra, for this Bodhisattva
Tibetan
འ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་ བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་འདི་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཤིང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། དེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་སྨོས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སྟོན་པར་བཞེད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། གང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་སེལ་བ་ནི། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དང༌། མཚན་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར
Chinese
啊，大菩萨对色法无常执着，特别安住，完全了解，以及对色法是痛苦，是空性，是无我执着，特别安住，完全了解，同样对色法是空性，是无愿执着，安住，完全了解，乃至具寿舍利子，对与菩提萨埵相应的法生起贪恋是过失等等。这是暂时对苦谛的认识的所缘和行相的差别。对集谛的认识的所缘和行相的差别是，如经中所说：‘同样，这个色法应当断除’，这样执着等等所说。因此，对苦和集谛，以无常等等作为所缘，以无执着等等作为行相。要说什么呢？声闻众对色法等等的体相之事物执着，它会变成无常等等的行相，因为不是对治我见之故。菩萨众也以无常等等的体相之事物作为所缘，并且变成对它的无执着等等的行相，因为是对治法见之故。这里没有说无相，是因为想要显示二谛，所以是就进入的方面而说的，因为无相是大乘的止和道谛的行相之故。这样做了之后，对于什么才是无相，以及消除什么行相的分别念呢？寂静的行相，所说的那些是就与事物和相联系的声闻的道而言的，所以和这个没有矛盾。对于所说的无执着等等，这里需要考察，如果暂时是没有执着，那样的话，因为是没有，所以不应理成为对治。或者如果不是执着，那就是眼等等了。
English
Ah, the great Bodhisattva is attached to the impermanence of form, especially abiding, fully understanding, and attached to the suffering of form, emptiness, and selflessness, especially abiding, fully understanding, and similarly attached to the emptiness of form, desirelessness, abiding, fully understanding, and even the Venerable Shariputra, craving for the Dharma corresponding to the Bodhisattva is a fault, etc. This is temporarily the difference between the object and aspect of the realization of the truth of suffering. The difference between the object and aspect of the realization of the truth of origin is, as stated in the sutra: 'Similarly, this form should be abandoned,' thus clinging, etc. Therefore, for the truth of suffering and origin, impermanence, etc. are taken as objects, and non-attachment, etc. are taken as aspects. What is to be said? The Shravakas are attached to the objects of the characteristics of form, etc., and it will become the aspect of impermanence, etc., because it is not the antidote to the view of self. Bodhisattvas also take the objects of the characteristics of impermanence, etc. as objects, and it becomes the aspect of non-attachment, etc. to it, because it is the antidote to the view of Dharma. Here, the absence of characteristics is not mentioned because it is intended to show the two truths, so it is said from the aspect of entering, because the absence of characteristics is the cessation of the Mahayana and the aspect of the truth of the path. After doing so, what is the absence of characteristics, and what eliminates the discrimination of aspects? The aspect of peace, what is said is in terms of the path of the Shravakas related to things and characteristics, so there is no contradiction between this and that. For what is said about non-attachment, etc., it needs to be examined here, if temporarily there is no attachment, then because there is none, it should not be the antidote. Or if it is not attachment, then it is the eye, etc.