Tibetan
ན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་བསྟན་ནས། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། ས་ཡང་གཡོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེ་དང་དེ་དག་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིའི་མདོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། ས་ཡང་གཡོ་པར་བྱེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དམིགས་པའི་སེམས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་ལྟར་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་མི་དམིགས་ཏེ། གང་གི་རློམ་སེམས་སུ་བྱ་བ་དང༌། གང་ལའང་རློམ་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་བཟུང་སྟེ། ཡང་ལྷའི་མིག་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གནས་པ་ན་དེར་དམིགས་པའི་སེམས་བཀག་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་རྒྱུ་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་གདམས་པར་མཛད་ཅེ་ན། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏོད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པས་གདུལ་བྱ་བཏུལ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཏེ། དེ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྦོང་དུ་བཅུག་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་དང༌། གང་ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྦྱོང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ཉེ་བར་གདགས་ཤིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ལ་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་བསྟན་ནས། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བསྟན་ཞེས་གསུངས་ ཏེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཁ་ན་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། གཞན་དག་ཀྱང་དོན་དེ་ཐོབ་པར་མཛད་ཅིང་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཁ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ཉིད་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དེའི་ཚུལ་དང་འདྲའོ་ཞེས་འོག་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ད
Chinese
如是。如是说，舍利子，般若波罗蜜多中摄集了一切善法，此乃真实语。何以故？如是说，般若波罗蜜多生起了一切波罗蜜多。于五眼作教授已，当于六神通作教授。其中以神通之现量作指示，如云“地亦摇动”等，谓以神通成办彼彼等事。此之经文如是说：若于多种神通，各别体验，地亦摇动。一亦变为多等语。其所缘之心即是遮止。如云，不缘彼神通，于何为骄慢心，于何亦不骄慢等语。如是，天耳及知他心，及忆念宿住之神通亦当善取。又天眼及漏尽智现前，一切安住如幻时，于彼遮止所缘之心，于一切中亦当以具足一切相智之作意，如经所说而宣说神通。又何故于神通作教授耶？谓神通清净能生一切相智故。如云，神通清净能生一切相智。又神通调伏所化之后，安住于布施等六度中任何一度，令舍离彼彼之不顺品，而示现能圆满修习一切相智之道。以于一一波罗蜜多之位，皆能圆满修习一切相智之道故。如是说，行于般若波罗蜜多，即是安住于布施波罗蜜多中，而为一切相智之
English
Thus it is. As it is said, Shariputra, all virtuous dharmas are gathered in the Prajnaparamita, this is a true statement. Why is that? As it is said, the Prajnaparamita generates all the Paramitas. Having shown the instructions on the five eyes, the instructions on the six superknowledges should be shown. Among them, the instruction is given by empowering the direct perception of magical power, such as saying, "The earth also shakes," etc., which means that those and those things are accomplished by magical power. The sutra of this is as follows: If one experiences various kinds of magical powers separately, the earth also shakes. It is said that one becomes one and becomes many, and so on. The mind of its object is blocked. As it is said, one does not focus on that magical power, what is the prideful mind for, and one is not proud of anything, and so on. Likewise, the divine ear, knowing the minds of others, and the superknowledge of remembering past lives should also be well grasped. Also, the divine eye and the knowledge of the exhaustion of outflows are manifested, and when everything abides like a mirage, then the mind of the object is blocked there, and in everything, one should also speak of superknowledge as the mind that possesses all aspects of knowledge, as the sutra says. Furthermore, why is instruction given on superknowledge? It is said that the purity of superknowledge generates all aspects of knowledge. As it is said, the purity of superknowledge generates all aspects of knowledge. Moreover, after subduing the trainable with superknowledge, one abides in any one of the six perfections, such as generosity, and causes one to abandon the unfavorable aspects of those and those, and shows that one can fully train the path of all aspects of knowledge. Because in each and every position of the Paramitas, one can fully train the path of all aspects of knowledge. As it is said, practicing the Prajnaparamita means abiding in the perfection of generosity and being the all-knowing
Chinese
也有修习道的（方法）。以甚深空性无执著而摄持，如是无过失而摄持，如是无诤论而摄持等语皆已宣说。所谓布施等对治品之相违品为近取者，即无论何时，如是说：于布施等近取而执持，于戒律则于戒律毁坏近取而执持等语皆已宣说。其余神通之义易于理解，故未作分别。于六神通指示教诲后，当说见道之教诲，此乃由具寿善现加持而宣说。所谓具寿善现口中以方便善巧而亲自宣说般若波罗蜜多者，即无论何时，如是说：舍利子，此乃如来亲自为菩萨摩诃萨等以方便宣说般若波罗蜜多，此非声闻及独觉等之境界等语皆已宣说。何故于他人之口中宣说耶？因他人亦能获得此义且行持，以非应执著于自身之故，为舍弃过失之义故。何故于声闻之口中宣说耶？为知晓已获得加持之自在故。何故唯于具寿善现之口中宣说耶？因其乃安住于无烦恼之最胜者，以与离烦恼者同等之分故，以超胜之故，乃与见道相顺之宣说者故。如是作已，具寿善现，善哉善哉。如来如何于声闻安住于无烦恼者中宣说最胜，此教法亦与之相同，下文将如是宣说。于彼见道十六刹那中，就苦法智忍之自在而宣说者，即般若波罗蜜多与菩提心。
English
There are also ways to practice the path. Holding on to emptiness without clinging, holding on to being without fault, and holding on to being without conflict, etc., have been spoken of. What is meant by taking the opposing side of generosity, etc., as an adversary is that, as it is said, one should cling to generosity, and cling to moral transgression in morality, etc. The meaning of the remaining superknowledges is easy to understand, so they are not explained separately. After teaching the instructions on the six superknowledges, the instructions on the path of seeing should be spoken of. This is taught by the blessing of the Venerable Subhuti. It is said that the Venerable Subhuti himself taught the Prajnaparamita out of his skill in means. As it is said, "Sariputra, the Tathagata himself teaches the Prajnaparamita to the Bodhisattva Mahasattvas with skillful means. This is not the realm of all the Shravakas and Pratyekabuddhas." Why does he teach through the mouths of others? Because others can also attain that meaning and practice it, and because it is not appropriate to cling to oneself, it is for the sake of abandoning faults. Why does he teach through the mouths of the Shravakas? It is for the sake of knowing that he has attained mastery over blessings. Why does he teach only through the mouth of the Venerable Subhuti? Because he is the best of those who abide without afflictions, and because he has an equal share with those who are free from afflictions, he is a teacher who is in accordance with the path of seeing. Having done so, the Venerable Subhuti is well done, well done. How the Tathagata has declared the best of the Shravakas who abide without afflictions, this teaching is also similar to that, as will be said below. In the sixteen moments of that path of seeing, what is spoken of from the perspective of the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering is the Prajnaparamita and the Bodhicitta.
Tibetan
པའི་མིང་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་ ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང། ཚོར་བ་དྲུག་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གཟུགས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྒྱུས་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོ
Chinese
的名字和，蕴和，处和，界那些各自也只是假立而已，这么说。经中如是说： 善现，例如，说有情有情，却丝毫也不可见有情。凡是名为假立的法，等等这样说了。以苦谛的法智为所依而开示的是： 那些也是被观察的，因此遮止了生和灭。如是说： 凡是假立的法，对于它，除了名字和符号之外，只是安立名称，没有生或者灭。否则就是名为假立，这样说了。凡是开示了苦谛的随知忍的是： 蕴等等和，六种受六种识各自区分，即是常和，无常和，乐和，苦和，我和，无我，寂静和，不寂静和，空和，不空和，有相和，无相和，有愿和，无愿和，有为和，无为和，生和，灭和，寂静和，不寂静和，善和，不善和，有罪和，无罪和，有漏和，无漏和，有烦恼和，无烦恼和，世间和，出世间和，遍一切烦恼和，清净和，轮回和涅槃，遮止了见到这些，这么说。如是说： 菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，对于色是常或者，是无常，也不如实随观。对于色是乐或者，是苦，也不如实随观，这样广说了。凡是开示了苦谛的随知的是： 那是为什么呢？因为对于一切法是不分别的因，这么说。如是说： 善现，例如菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，对于一切法不分别，无分别，等等这样说了。凡是集谛的
English
The names of, the aggregates, the sources, and the elements, each of those is merely a designation, so it is said. As it is said in the sutra: "Subhuti, for example, although it is said 'sentient being, sentient being,' no sentient being is perceived at all. Whatever is a dharma designated by name," and so on. What is taught by making the knowledge of dharma in suffering the basis is: Those are also investigated, therefore birth and cessation are prevented. As it is said: "Whatever is a designated dharma, for that, other than name and symbol, only a term is applied, there is no birth or cessation. Otherwise, it is designated by name," so it is said. What is taught as the forbearance of subsequent knowledge of suffering is: The aggregates and so on, and the six feelings and six consciousnesses are separated one by one, that is, permanent and impermanent, happiness and suffering, self and non-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, sign and signless, aspiration and non-aspiration, conditioned and unconditioned, birth and cessation, solitude and non-solitude, virtue and non-virtue, with fault and without fault, with defilements and without defilements, with afflictions and without afflictions, mundane and supramundane, all afflictions and purification, samsara and nirvana, the seeing of these is prevented, so it is said. As it is said: "When a Bodhisattva Mahasattva practices prajnaparamita, he does not truly see form as permanent or impermanent. He does not truly see form as happiness or suffering," so it is widely said. What is taught as the subsequent knowledge of suffering is: Why is that? Because it is the cause of non-discrimination of all dharmas, so it is said. As it is said: "Subhuti, for example, when a Bodhisattva Mahasattva practices prajnaparamita, he does not discriminate all dharmas, he does not discriminate," and so on. What is of the origin of