Tibetan
ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པར་བསྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་བར་རྟོགས་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ། །མངོན་བར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།། །། དྲུག་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་སློབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་ནན་ཏན་དུ་བགྱི་བར་འཚལ་ཞིང་ཞེས་ཞུས་པ་གསུངས་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ཉེ་བར་དགོངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་སྨོས་སོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ནི་བསླབ་པ་སྨོས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་ནི་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མངོན་བར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་བརྩམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རུང་མ་རྒྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ། སེམས་ཅན་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་ཅིང་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྩོན་པར་བསྟན་པས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་བར་བརྡར་བྱས་པའི་དངོས་པོའི་དངོས་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྦྱིན་དང་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ནི། གང་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མངོན་བར་སྤྱོད་པའི་ཚེ། བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་བདག་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་བདག་ཀྱང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཟོད་པས་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རེ་རེ་ཞིང་མཐར་གྱིས་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་རེ་རེས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ནི་གང་ཡང་དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་བྱེད་པས། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ཞིང་རྒྱུའི་དྲུག་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བསྟན་པའི་ སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་ལྔས་དེ་བཤད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །ལྷག་མ་བཞིས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསླབས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་
Chinese
也。对治四种和，无间三摩地。以及邪执等，是说已显示顶位现观，应当知晓。现观庄严论，般若波罗蜜多之窍诀论典中，顶位之现观。第六，渐次现观之时。宣说六度之渐次现观之相。现在要说渐次安住之现观，如果这样所证之法是无事物之自性，那么世尊如何行于般若波罗蜜多，而说应当渐次行，渐次学，渐次精进呢？这是为了渐次现观之意。其中，为了知晓发心而说了行。为了知晓决择分而说了学。为了知晓见道和修道而说了精进。为了知晓现观之次第，所以说了全部三种。善现，如此菩萨摩诃萨首先造作诸佛世尊等，如果我现证无上正等菩提也好，不现证也好，以一切法无事物之自性而确定，为了使有事物之想的众生，一切行都从那上面逆转过来。显示了进入无上正等菩提，而精进渐次行等。因此，为了知晓以现观之次第，辨别出是做他利之方便的事物之事物，而作了显示。渐次之现观，也应当知晓为十三种。如何呢？布施与智慧之间清净，佛等忆念与法，以无事物自性，是渐次之事业，如是显示。其中，布施波罗蜜多的现观
English
Also. The four antidotes and, the uninterrupted samadhi. And with wrong views, it is said that the peak realization is explained, it should be known. Abhisamayalankara, from the teaching treatise of the Prajnaparamita's key instructions, is the peak realization. Sixth, the occasion of gradual realization. Explaining the aspects of the gradual realization of the six perfections. Now, the gradual abiding realization will be spoken of. If the Dharma realized in this way is the nature of non-things, then how does the Blessed One practice the Prajnaparamita, and say that one should gradually practice, gradually learn, and gradually strive diligently? This is the meaning of the gradual realization being close. Among them, practice is mentioned for the purpose of knowing the generation of the mind. In accordance with the part of ascertainment, learning is mentioned for the purpose of knowing. For the purpose of knowing the path of seeing and the path of meditation, diligence is mentioned. For the sake of knowing the order of realization, all three are mentioned. Subhuti, in this way, the Bodhisattva Mahasattva first creates all the Buddhas, the Blessed Ones, etc., and if I realize the unsurpassed, perfect, complete enlightenment or not, by ascertaining that all dharmas are the nature of non-things, in order to make all the actions of sentient beings who have the thought of things turn back from that. It shows entering the unsurpassed, perfect, complete enlightenment, and striving for gradual practice, etc. Therefore, in order to know the things of things that have been distinguished as a means of benefiting others by the order of realization, it is shown. The gradual realization should also be known as thirteen types. How is it? Giving and wisdom are pure in between, Buddha, etc., mindfulness and Dharma, by the nature of non-things, are considered to be gradual activities. Among them, the realization of the perfection of giving.
Chinese
证悟是：当彼者显现行持布施波罗蜜多时，从“我也是行持布施的时候”开始，了知进入逐渐行持布施的行为，这样就显示出来了。持戒波罗蜜多是，从“我也是行持持戒波罗蜜多”开始，为了了知进入逐渐行持持戒等，这样就显示出来了。安忍波罗蜜多是，从“我也是行持安忍波罗蜜多”开始，进入以安忍逐渐行持的了知，同样地，精进、禅定、智慧也是如此，显示了每一种波罗蜜多的行持都逐渐增长，每一种都逐渐显现证悟。 六随念逐渐证悟之相的解释： 忆念佛陀的显现证悟是，当他生起最初的心时，以具足一切相智的作意，特别信解一切法无实性的自性，对于如来不作意色身等，无忆念佛陀即是忆念佛陀。那是什么原因呢？因为色无自性，所以是无实性。那是什么原因呢？因为无忆念且无作意，就是忆念佛陀本身，同样地，每一个都是因的六种结合。那是对于相和好等不作意的忆念佛陀，同样地，对于戒蕴等不作意，所以是忆念，同样地，对于十力等不作意，所以是忆念，对于缘起不作意，所以显示了那是忆念。 以五种方式阐述了忆念佛陀。其中第一个是生起心。其余四个是与决择分相应的四个，如此学习并安住近念。
English
Realization is: When that one manifestly practices generosity paramita, starting from "I am also practicing generosity," it is shown that one knows to enter into the act of gradually practicing generosity. The paramita of discipline is, starting from "I am also practicing the paramita of discipline," it is shown that one knows to enter into the gradual practice of discipline, etc. The paramita of patience is, starting from "I am also practicing the paramita of patience," entering into the knowledge of gradually practicing with patience, and similarly, diligence, meditation, and wisdom are also like that, showing that the practice of each paramita gradually increases, and each one gradually manifests realization. The explanation of the aspects of the gradual realization of the six recollections: The manifest realization of the recollection of the Buddha is that when he generates the first mind, with the attention endowed with the knowledge of all aspects, he especially believes that all dharmas are of the nature of non-substantiality, and does not make the Tathagata into a form body, etc. Non-recollection of the Buddha is the recollection of the Buddha. Why is that? Because form has no self-nature, so it is non-substantiality. Why is that? Because non-recollection and non-attention are the recollection of the Buddha itself, and similarly, each one is the combination of the six causes. That is the recollection of the Buddha without attention to the marks and signs, etc., and similarly, not attending to the aggregate of discipline, etc., so it is recollection, and similarly, not attending to the ten powers, etc., so it is recollection, not attending to dependent origination, so it is shown that it is recollection. The recollection of the Buddha is explained in five ways. The first of these is the generation of the mind. The remaining four are the four that are in accordance with the division of ascertainment, and thus one trains and abides in mindfulness.
Tibetan
ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐར་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་མ་བསྟན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྒོམས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། མ་རལ་བ་དང༌། མ་ཞིག་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་དང༌། མ་ཉམས་པ། མཐུ་དང་ལྡན་པ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་གཞན་ལ་མི་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་རལ་པའོ། །ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་རྣམ་པར་མ་ཞིག་པའོ། །སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་འདྲེས་པའོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཆ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ན་སྐྱོན་མེད་པའོ། །སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་མི་འདེབས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་ཉམས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐུ་དང་ལྡན་པའོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པས་ན་མཁས་པས་བསྔགས་པའོ། །དབང་པོ་རྣམ་བསངས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་ པའོ། །ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བདག་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་རིས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། མཐར་གྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། མདོ་སྡེ་གཞ
Chinese
等等菩提之分圆满，从见道至一切种智之智慧圆满是为修道。如是，虽已存在无事物之自性，然彻底了知解脱之行等，应了知是修习忆念佛陀。同样，不作意善、不善、无记等法，是为忆念正法。四双士夫于无事物之自性中善修，以作意无事物之自性，不作意忆念，是为忆念僧伽。从最初发心开始，不破损、不毁坏、不混杂、无过失、不衰退、具威力、智者所赞、极为了悟，安住于圆满成办三摩地之戒律，此戒律作意于无事物之自性，不作意忆念，是为忆念戒律。其中，不依赖于其他乘，故为不破损。又，断绝于有中生起，故为不毁坏。不与恶劣之人、烦恼混杂，故为不混杂。于白法之分增长，故为无过失。不种下生于轮回之愿，故为不衰退。随欲而行，故为具威力。不被智者所呵责，故为智者所赞。诸根清净，故为极为了悟。禅定之支分集合增长，故为圆满成办三摩地。以法与财物之布施，于我作意无事物之自性，不作意忆念，是为忆念布施。于欲界中，入于生于六欲天之行列，于色界与无色界中，为了行持而不复还者，作意于无事物之自性，不作意忆念，是为忆念天神，是了知渐次之行等而宣说。若果真如此，其他经藏
English
Etc., the aspects of enlightenment are fully complete. From the path of seeing to the complete wisdom of the omniscient, this is called the path of meditation. Thus, although the nature of non-thingness already exists, thoroughly knowing the conduct of liberation, etc., one should understand that this is meditating on the recollection of the Buddha. Similarly, not attending to phenomena such as virtue, non-virtue, and the unspecified, is the recollection of the Dharma. The four pairs of persons, having meditated well on the nature of non-thingness, by attending to the nature of non-thingness, not attending to recollection, is the recollection of the Sangha. From the initial generation of the mind of enlightenment onwards, without being broken, without being destroyed, without being mixed, without fault, without declining, possessing power, praised by the wise, extremely realized, abiding in the discipline that fully accomplishes samadhi, that discipline, attending to the nature of non-thingness, not attending to recollection, is the recollection of discipline. Among them, not relying on other vehicles, therefore it is unbroken. Also, having completely abandoned birth in existence, therefore it is completely undestroyed. Not being mixed with evil people and afflictions, therefore it is unmixed. Growing in the aspect of white Dharma, therefore it is faultless. Not planting the aspiration to be born in samsara, therefore it is non-declining. Proceeding as one wishes, therefore it is possessing power. Not being criticized by the wise, therefore it is praised by the wise. The senses being completely purified, therefore it is extremely realized. The collection of the limbs of meditative concentration increasing, therefore it is fully accomplishing samadhi. By giving Dharma and material things, attending to the nature of non-thingness in myself, not attending to recollection, is the recollection of giving. In the desire realm, entering the stream of being born in the six desire heavens, and in the form and formless realms, those who do not return for the sake of practice, attending to the nature of non-thingness, not attending to recollection, is the recollection of the gods, which is taught as knowing the gradual practice, etc. If that is so, other Sutra Pitakas