Tibetan
ད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། བདག་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ཤེས་པའང་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱི་དངོས་པོ་འགོག་པའི་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ལོག་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། འདི་ལ་ནི། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་འདི་ལའོ། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་སོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་སྣ་ཚོགས་པར་རྒོལ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་རྟོགས་པའམ། དེ་ལ་སེལ་བ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྒོལ་ཞིང༌། །ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པས་ཤར་ཆེར་སྨྲ་བ་རྩོད་པ་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་བཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་དང་བཅས་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ལ། དབྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཞེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་པའི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། གཞན་དག་དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་འདྲི་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནས
Chinese
是寂静，主宰是忆念。 形态是寂静，这是所开示的。如果说知晓止息也是寂静，那么，说体性是体性者，这说明此处所说是自性寂静，而不是止息事物的寂静。 颠倒分别之形态的解释 现在要讲述颠倒分别，对此， “善说者们连续争论。” 对此进行解释。所谓“对此”，是指在此处。所谓“善说者们”，是指进入歧途者们。从一个到另一个连续不断地以各种争论的方式进入的分别，或者仅仅是驳斥它而说的争论，以及言辞表达的道路没有尽头，从而大肆宣扬争论。如何呢？因此而说： “所缘合理及其 自性确定执持， 一切种智与智慧， 胜义谛与世俗谛， 结合与三宝， 以及具方便之证悟， 颠倒连同道， 对治不顺品， 体性以及修习上， 论者们的颠倒分别， 一切种智为所依， 认为有十六种。” 这是所开示的。所谓认为有十六种差别，就是这个意思。其中，对于以一切种智为所依的所缘合理性上的颠倒分别是指，为了知晓一切种智之母，从它开始，有为和无为之界也是无实性的。为什么呢？因为它的自性不存在，所以是无实性的。其他一些人询问它是否是无实性的自性，世尊为何说一切种智没有自性呢？对于这个问题，世尊开示了过去没有自性，从而开示了一切法都是无实性的自性。对于不可得的自性上的颠倒分别是指，那些如实性等自性中不存在，如果是这样，菩萨行于波罗蜜多时，从……
English
Is peace, and the master is mindfulness. The form is peace, which is what is taught. If it is said that knowing cessation is also peace, then it is said that the characteristic is the characteristic, which means that what is said here is that it is peaceful by nature, and not the peace of cessation of things. Explanation of the forms of perverse thoughts Now, perverse thoughts are to be spoken of. Regarding this, "The eloquent ones argue in succession." This is what is taught. "Regarding this" means in this place. "The eloquent ones" means those who have gone astray. The discriminations that enter through various arguments in succession from one to another, or the arguments that only refute it, and the path of verbal expression is endless, so they argue and contend by speaking widely. How is it? Therefore, it is said: "The object is reasonable and its nature is definitely grasped, All-knowing wisdom and wisdom, The ultimate meaning and the conventional, Union and the Three Jewels, And the realization with means, Inverted along with the path, The antidote is the unfavorable side, On characteristics and meditation, The perverse thoughts of the speakers, All-knowingness is the basis, It is considered to be sixteen kinds." This is what is taught. The meaning of saying that there are sixteen kinds of distinctions is this. Among them, the perverse thought on the reasonableness of the object based on all-knowingness is that, in order to know the mother of all-knowingness, starting from it, the realms of conditioned and unconditioned are also without substance. Why is that? Because its nature does not exist, it is without substance. Others ask whether it is the nature of non-substantiality. Why did the Blessed One say that all-knowingness has no nature? To this question, the Blessed One taught that the past has no nature, thus teaching that all dharmas are the nature of non-substantiality. The perverse thought on the nature of the unobtainable is that those suchness and other natures do not exist, and if so, when the Bodhisattva practices the Paramitas, from...
Tibetan
། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཞུས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་སྤངས་པས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་གཟིགས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དགོངས་ཤིང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དང། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་པར་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ནས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། གང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན
Chinese
请问没有获得一切种智，善现！了知一切法无自性，这即是菩萨摩诃萨的善巧方便，这是回答。并且从般若波罗蜜多等乃至获得十力、无畏等之间，于此期间完全熟悉菩提道。由此圆满波罗蜜多，以一刹那与正见相应的智慧获得一切种智后，断除习气连接的一切烦恼，因为是完全断除的缘故而作了开示。对于一切种智的智慧作邪分别，从何处以佛眼观察时，因为没有见到有和没有，从修持般若波罗蜜多等，乃至获得一切种智之间修持时，对于般若波罗蜜多等不作有和没有的作意。那是什么原因呢？如此一切法是无自性的体性。一切圣者也都是因为不作意而使得诸法与诸法本身不相分离。以法之于法是无自性的自性，以及以法了知法是无有等等四句的方式，摄持世间的世俗谛，因为随许开示有和没有的缘故而作了随后的开示。对于二谛作邪分别，是因为以世俗和胜义谛不能现证如是性者，为了这些人而作了开示有和没有。对于加行等作分别，凡是名为菩提行者，对于色等有为和无为的界修持和随修持等无二且不可作二，这即是菩提行，这是开示。对于佛宝作邪分别，凡是名为佛者，是进入宣说真实义之因
English
Asked about not attaining omniscience, Subhuti! Knowing that all dharmas are without intrinsic nature, this is the skillful means of a Bodhisattva Mahasattva, this is the answer. Furthermore, from the Prajnaparamita and so on, up to the attainment of the ten powers, fearlessness, etc., during this period, one becomes fully familiar with the path to enlightenment. By this, one perfects the Paramitas, and after attaining omniscience with the wisdom that is in perfect accordance with a single moment, one abandons all the afflictions that are connected by habitual tendencies, because it is a complete abandonment, it is shown. To make wrong discriminations about the wisdom of omniscience, from where, when viewed with the eye of the Buddha, because one does not see existence and non-existence, from practicing the Prajnaparamita and so on, up to the time of attaining omniscience, one does not make the mind consider existence and non-existence regarding the Prajnaparamita and so on. What is the reason for this? Thus, all dharmas are of the nature of non-existence. All noble beings also, because of not paying attention, the dharmas are inseparable from the dharmas themselves. In the manner of fourfold logic, such as the nature of dharma in dharma is without essence, and to know dharma by dharma as non-existent, etc., by taking hold of the worldly conventional truth, it is shown that it is permissible to teach existence and non-existence, and thus a subsequent teaching is made. To make wrong discriminations about the two truths, it is because those who cannot directly realize suchness with the conventional and ultimate truths, for these people, it is taught that there is existence and non-existence. To make distinctions about application and so on, whatever is called the conduct of enlightenment, for form and so on, the conditioned and unconditioned realms, practice and subsequent practice, etc., are non-dual and cannot be made into two, this is the conduct of enlightenment, this is the teaching. To make wrong discriminations about the Buddha Jewel, whoever is called Buddha is the cause of entering into the declaration of the true meaning.