Tibetan
སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་སྤྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དང༌། བསྒོམས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་དོན་ཡིན་པར་མི་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི་དུས་སུ་དོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ཡང་མེད། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན། མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་དང༌། མ་ཆོད་པ་འདྲེན་མར་བསྒོམས་པས་ དེའི་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཞིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་གཞན་ལ། ཐོབ་པ་ཡང་གཞན་པར་སེམས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོ་ནི། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་པ་མེད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ། ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་
Chinese
如是行持心及心所生法之不流转，如是宣说现证，彼之行持及现证，以及以修习阻碍获得一切相智，为了知大乘乃一刹那现证，故如是开示。修习之分别念，乃因如是修习即是恒常之故。为了知不应是所欲之义，故如是开示。无修习之分别念，乃为了知凡如是修习即于无学时舍弃之加行，故如是开示。非仅修习，亦非不修习之分别念，乃因非由修习，亦非不由不修习之故，以获得一切相智而有间断及无间断，以引导之修习，为了知彼非其因，故如是开示。不如实之分别念，乃凡涅槃亦是他，获得亦是他，作如是思惟之自在，乃如实之如是，将获得一切相智等等，故如是开示。今当说执持修习道之相违品之分别念。其中略说，有情施设之行境与，法施设及非空性，贪著与善分别自性与，作为实有及三乘与，功德非清净与，行持种种错乱者，执持之第一者，是应知者与。如是开示。其中有情施设之分别念，乃因凡有情等等不可得之故，乃为遮止属于有情界之故。若如是，则有情从地狱起始，乃至圆满正等觉之间，将成无施设之过失耶？善现，汝作何思惟？有情之施设是有可得耶？以至之间，乃为了知有情之施设是无实有，故如是开示。
English
Thus, the non-transference of mind and mental phenomena is practiced, and thus, the realization is proclaimed, its practice and realization, and the obstruction of attaining omniscience through cultivation, in order to know that the Great Vehicle is realized in a single moment, thus it is taught. The conceptualization of cultivation is because such cultivation itself is constant. In order to know that it should not be the desired meaning, thus it is taught. The conceptualization of non-cultivation is to know that whatever is cultivated in this way is the practice abandoned at the time of no more learning, thus it is taught. The conceptualization of not only cultivation, but also non-cultivation, is because it is neither by cultivation nor by non-cultivation, with interruption and non-interruption by attaining omniscience, with the cultivation of guidance, in order to know that it is not its cause, thus it is taught. The conceptualization of not being as it is, is that whatever Nirvana is another, and attainment is also another, making the freedom of thinking like this, is as it is, and omniscience will be attained, etc., thus it is taught. Now, let us explain the conceptualizations of holding the opposing aspects of the path of cultivation. Among them, briefly speaking, the object of practice established by sentient beings, the establishment of Dharma and non-emptiness, attachment and the nature of good discrimination, acting as real existence and the Three Vehicles, the merit of non-purity, and those whose conduct is confused in various ways, the first of those who hold, is the one to be known, and so on. Thus it is taught. Among them, the conceptualization of the establishment of sentient beings is because all sentient beings, etc., are unattainable, it is to prevent belonging to the realm of sentient beings. If so, then sentient beings, starting from hell, up to perfect and complete enlightenment, will become the fault of no establishment? Subhuti, what do you think? Is there anything to be found in the establishment of sentient beings? Up to the point, it is to know that the establishment of sentient beings is unreal, thus it is taught.