Tibetan
་བདུད་སྡིག་ཅན་ཉེ་བར་འོངས་ཏེ་མོས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྟོགས་པ་པོ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་མི་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལྡོག་པ་ན། དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་སེམས་བརྟན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ ལས་མི་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སེམས་བརྟན་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་སོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དག་དང༌། རྣམ་པ་ཐམ་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་བར་ལ་ལྡོག་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བདེན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། འདིར་ལྡོག་པ་དང༌། མི་ལྡོག་པར་སྦྱར་གྱི། ལྡོག་པ་ཙམ་མམ། འཇུག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་སྤང་བ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་དུ་མཛད་ནས་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པས་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་ནམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ལ་ཡན་ལག་གང་ཡོད་པ་དེ་སྤོང་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དཔེར་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་སྨོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་
Chinese
当恶魔罪人靠近并试图阻止信仰时，一切智者如同虚空，是无实体的本质。从“自性为空”开始，由于没有能证者、所证和证悟，当与法相符的退转发生时，他理解了它，并且以坚定、不动摇、不被夺取的誓言之行为，不偏离特殊目的的意义。这就是所教导的。其中，心坚定是因为总是珍惜。不动摇是因为显现。不被夺取是因为它不是其他人的领域。对于苦的随顺智之忍，无论声闻和独觉的清净，以及一切智者是什么，对于退转和进入，不依赖于退转和不退转二者的菩萨，这就是所教导的。从入真谛中退转的是什么，以及从未入真谛中进入的是什么，这些在这里被结合为退转和不退转。不仅仅是退转，也不仅仅是进入。对于三个刹那，由于与随顺智相关联，不可能堕落到声闻等境界，因为这是获得了三界之对治的缘故。对于苦的随顺智，是安住于舍弃肢分解脱的菩萨，逐渐安住于九次第等至，以及三十七菩提分法，以及三解脱门的等持。由于不获得其果，为了肢分解脱，为了完全掌握与众生相符的自性之事物，所以称为肢分解脱，意思是安住于舍弃禅定或等至的任何肢分。例如，初禅有五支等等，通过提到肢分解脱的随顺智，是为了理解它是色界和无色界的对治。
English
When the evil demon approaches and tries to thwart faith, the All-Knowing One is like the sky, the essence of non-entity. Starting from "emptiness of self-nature," because there is no perceiver, perception, and object of perception, when the reversal that accords with the Dharma occurs, he understands it, and with the vow-bound action of being steadfast, unshakeable, and unseizable, he does not deviate from the meaning of the special purpose. This is what is taught. Among them, the mind is steadfast because it is always cherished. Unshakeable because it is manifest. Unseizable because it is not the domain of others. For the forbearance of the subsequent knowledge of suffering, whatever the purity of the Hearers and Solitary Buddhas, and whatever the All-Knowing One is, for the sake of reversal and entry, the Bodhisattva who does not rely on both reversal and non-reversal, this is what is taught. What is the reversal from entering the truth, and what is the entry from not entering the truth, these are combined here as reversal and non-reversal. It is not just reversal, nor just entry. For the three moments, because it is related to subsequent knowledge, it is impossible to fall into the realm of Hearers and so on, because this is because the antidote to the three realms has been obtained. For the subsequent knowledge of suffering, it is the Bodhisattva who abides in abandoning the exhaustion of limbs, gradually abiding in the nine successive absorptions, and the thirty-seven factors of enlightenment, and the samadhi of the three doors of liberation. Because he does not obtain its fruit, for the sake of exhausting the limbs, in order to fully grasp the nature of things that are in accordance with sentient beings, it is called exhausting the limbs, meaning abiding in abandoning whatever limb of meditation or absorption there is. For example, the first dhyana has five limbs, and so on, by mentioning the subsequent knowledge of exhausting the limbs, it is in order to understand that it is the antidote to the form and formless realms.