Tibetan
ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་དང༌། གང་གི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞི་དང༌། བཅོ་བརྒྱད་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བཞི་བཅུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་དག་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། དང་པོ་རྩོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ། །དམིགས་པར་བཞག་པས་ཡང་དམིགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། རྣམ་པ་རྣམས་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བཅས་པ། །འདི་ཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ། །འདས་པས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉན་པའི་སྦྱོར་པའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཛིན་པ་དང༌། འཆང་བ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་ཀུན་འདྲི་དང༌། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པ། །ལེན་དང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་མོས་པ་དང༌། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཟབ་པ་ནི་མོས་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཉེ་བར་འགོད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་དེ་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། དེའི་མཐུས་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཁྲུངས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྐྲུན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་
Chinese
是。如果像这样做了，那么力量等等的各种形态的差别和自性是什么，那些就是如是性。以及凭借什么来掌控一切法的自生。以及为了什么而使一切法现前圆满成佛，这些按照顺序是十、四、四、十八、一、一、一。一切相智的道的所依之相，以四十少一而不足。那些合起来就变成一百七十二相。所谓的相的这些法是指什么呢？最初造作之时，于所缘的差别执持，就称为相。这是所说的。那不是在阐述它的定义吗？由于安立为所缘，所以又是所缘。为了阐述一切世间的善法以及善等等，因此在这里不会变成无实有而成为解脱的对治品。其中，一切智的相，以声闻和菩萨的差别，是无漏和有漏。道智的相，是菩萨们没有完全断除烦恼的缘故，仅仅是名目的有漏。一切相智的相，是通达一切法的相而成就佛陀的缘故，仅仅是无漏。所说的不存在其他十六种无垢之相，是指仅仅针对烦恼障的对治品方面而言，与此并没有矛盾。相的形态的解释完毕。 结合的形态的解释 在阐述了相之后，现在要讲述结合的形态。其中，首先结合的所依是结合者，因此要讲述它，所以要讲述。其中，结合者有四种，是什么呢？恭敬诸佛，于此创造善根，与善知识为伴，这是听闻的法器。这是所说的。像这样，也是以一切相现前菩提的结合的所依的自在而从前
English
Yes. If done in this way, then what are the distinctions and nature of the various forms such as power, those are suchness. And by what the self-arisen that controls all dharmas. And for what all dharmas are manifestly and completely enlightened, these in order are ten, four, four, eighteen, one, one, one. The aspect of the support of the path of all-knowingness is incomplete by one less than forty. Those combined become one hundred and seventy-two aspects. What are these dharmas called aspects referring to? At the time of the very beginning, to the grasping of the distinction of the object, it is called aspect. This is what is taught. Isn't that explaining its definition? Because it is established as an object, it is again an object. In order to explain all worldly virtuous dharmas and virtue and so on, therefore here it will not become non-substantial and become an antidote to liberation. Among them, the aspect of all-knowingness, with the distinction of Hearers and Bodhisattvas, is without outflows and with outflows. The aspect of the knowledge of the path is only that which is with outflows of names because Bodhisattvas have not completely abandoned afflictions. The aspect of all-aspect-knowingness is only without outflows because it is enlightened by comprehending the aspects of all dharmas. What is said that there are no other sixteen stainless aspects, it refers only to the aspect of the antidote to the afflictive obscurations, and there is no contradiction between that and this. The explanation of the aspects of the aspects is finished. Explanation of the form of combination After explaining the aspects, now the form of combination is to be spoken. Among them, first of all, the basis of combination is the combiner, therefore it is to be spoken, so it is to be spoken. Among them, there are four kinds of combiners, what are they? Respecting the Buddhas, creating roots of virtue in them, being accompanied by virtuous friends, this is a vessel for listening. This is what is taught. Like this, also from before by the freedom of the basis of the combination of all aspects of manifest enlightenment
Chinese
对诸佛作殊胜事，过去所说之经典，以及如来之前先种善根，并为善知识所摄受，即是听闻般若波罗蜜多的法器，如是宣说。听闻此法的加行所依有三种。又是受持，读诵，通达，如理作意，以及于此不生恐惧等等，依于加行所依之自在，亲近诸佛并请问一切，布施持戒等行，受持读诵等等，圣者们认为这是法器。如是宣说。凡是亲近供养众多佛，以及请问一切，并具有六度之行者，即是受持之法器，如是宣说。因此，如前所说之因不存在，则对此不信受，并极力舍弃，如是宣说。与如前所说相反，即是不信受及舍弃之因，以不信受之因，舍弃甚深般若波罗蜜多之因不是其他，即是众生之自性，名为尊者舍利弗，此般若波罗蜜多极为甚深之故，如是说。彼甚深即是不信受之因，因此应知彼是舍弃之众生之过患之因。彼为何故？谓欲安住于知晓道之相，欲生起一切相智，故于一切相中应精勤，如是宣说时，是宣说加行之近安置之义。一切相智与般若波罗蜜多是互相从此而生，并由此而显明。以何种意义而言？谓从般若波罗蜜多生起一切相智即是现证。以一切相智之力，彼般若波罗蜜多亦转变为明了通达等等之
English
Especially performing deeds for the Buddhas, the scriptures taught by the past, and planting roots of virtue before the Tathagata, and being completely held by virtuous friends, are the vessels for listening to the Prajnaparamita, as taught. The support for the practice of listening to this is threefold. Also, holding, reciting, reading, fully understanding, properly attending in mind, and not being afraid of it, etc., based on the power of the support of practice, relying on the Buddhas and asking all, practicing generosity and morality, etc., taking and holding, etc., the noble ones consider these as vessels. As taught. Whoever has attended and honored many Buddhas, and has asked everything, and possesses the practice of the six perfections, is taught to be a vessel for holding. Therefore, the cause that is taught as not existing is that one does not believe in it and completely abandons it, as taught. The opposite of what is taught is the cause of disbelief and abandonment, because the cause of disbelief is not the other cause of abandoning the profound Prajnaparamita, but the nature of beings, called Venerable Sharadvatiputra, because this Prajnaparamita is extremely profound, as said. That profundity is the cause of mere disbelief, therefore it should be known that it is the cause of the faults of beings who abandon it. Why is that? Because it is said that one should strive in every way to abide in the knowledge of the aspect of the path and to generate all-knowingness, which is the meaning of the near placement of teaching the practice. All-knowingness and Prajnaparamita are born from each other and are clear by its power. In what sense is it? It is said that the arising of all-knowingness from Prajnaparamita is manifest realization. By the power of all-knowingness, that Prajnaparamita also becomes clear understanding, etc.
Tibetan
ཕྱིར་དེ་བས་ན་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། མཐུས་གསལ་བར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྣོད་ཁ་སྤུབ་དང༌། མི་གཙང་པ་དང༌། རྡོལ་བ་རྣམས་ཉན་པའི་སྣོད་ངན་པ་སྤངས་པ་བསྟན་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཉེས་པ་གསུམ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ནི་ལེགས་པར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་ནི་ཉོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འདུན་པ་དམན་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །སྦྱོར་བའི་རྟེན་བསྟན་ནས་སྦྱོར་བ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །དེ་ལ་གནས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོག་ཕྱིར་དང༌། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཕྱིར་དང༌། །ངེས་འབྱུང་བར་ཆད་མེད་ཉིད་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཉེ་དང་མྱུར་བ་དང༌། །གཞན་དོན་འཕེལ་མེད་འགྲིབ་མེད་དང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོགས་མིང་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་མི་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མ་དང༌། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རྣམ་མི་ རྟོག །འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །དེ་ནི་དག་པ་མཚམས་དང་བཅས། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་གཟུགས་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་གནས་པ་བཀག་པ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་མི་སྦྱོར། །གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་སུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པར་བ
Chinese
因此，如次第一般，说是从自身所生，以威力而明示。为了舍弃法器的过失，（佛）说：“善听，善作意。”这是说舍弃了器皿口朝下、不干净、有漏洞等听闻的恶器，显示了是法器。因此，舍弃了法器的三种过失。智慧散乱是因为说了“善”。散乱的过失是因为说了“听”。意乐低劣的过失是因为说了“善作意”。在显示加行的所依之后，当说加行。那是要观察二十种相，即：不缘于色等，为了遮止安住于彼，彼之如是性甚深故，彼等难以测度故，彼等无有量故，艰难长时思择故，是授记故不退转故，出离无有间断故，菩提临近且迅速故，利他无增无减故，见法与非法等名，色等不可思议不可见，色等彼之相，于彼之自性不分别，施予珍宝果，彼是清净且有界限。如是宣说。其中，不缘于色等的加行是，从“何为色”开始，到“不勤于色”为止，遮止安住于不杂之处，允许勤于彼。为何如此？因为显示了不缘于色等。加行与极加行是，不缘于色，不勤于色。如是，从“不勤于色”开始，到“一切种智”之间是加行，是允许。为何如此？因为显示了何为色等，于前、后、中不缘。甚深的加行是，因为何为色等的如是性甚深，以不缘于极安住之义，于一切知作自在，甚深般若波罗蜜多
English
Therefore, as the order is, it is said to be born from oneself, clearly shown by power. In order to abandon the faults of the vessel of the Dharma, (the Buddha) said, "Listen well, pay close attention." This means abandoning the bad vessels for listening, such as vessels with the mouth facing down, unclean, and leaky, and showing that it is a vessel of Dharma. Therefore, the three faults of the vessel of Dharma are abandoned. Scattered wisdom is because of saying "well." The fault of distraction is because of saying "listen." The fault of inferior intention is because of saying "pay close attention." After showing the basis of application, the applications should be spoken. That is to be observed in twenty aspects, namely: not abiding in form, etc., in order to prevent dwelling on it, because its suchness is profound, because they are difficult to fathom, because they have no measure, because of difficult and long-term contemplation, because it is a prophecy and does not regress, because there is no interruption in renunciation, because enlightenment is near and quick, because benefiting others has no increase or decrease, seeing names such as Dharma and non-Dharma, form, etc., are inconceivable and invisible, form, etc., are its characteristics, not distinguishing its nature, giving precious fruit, it is pure and has boundaries. Thus it is taught. Among them, the application of not focusing on form, etc., is from "What is form" to "not striving for form," preventing dwelling in the unmixed place, and allowing diligence in it. Why is that? Because it shows not focusing on form, etc. Application and extreme application are not focusing on form, not striving for form. Likewise, from "not striving for form" to "omniscience" is application, which is allowed. Why is that? Because it shows what form, etc., are, not focusing on the past, future, and middle. The profound application is because the suchness of what form, etc., is profound, by the meaning of not focusing on extreme dwelling, making freedom in all knowledge, the profound Prajnaparamita.