Tibetan
ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང༌། །སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང༌། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང༌། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང༌། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ནི་གཞན། །སྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ལམ་ཤེས་དེ་འདྲར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་བར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས། འཁོར་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་ནས་ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ལ་མི་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཚུ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། གཉིས་ཀའི་དབུས་ན་མི་དམིགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་མི་དམིགས་པས་རབ་འབྱོར་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉེ་བར་གཟུང་བ་གསུངས་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་མིང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་དེ་དག་རྟོགས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུང
Chinese
如是，以了知道相而摄持，善现！如是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多之行，圆满显示了。如是显示者，如是说： “作愚昧等， 弟子独觉道， 此及他功德， 见大利益道。 作及信解与， 赞叹及恭敬， 称扬与回向， 随喜与作意， 修及极清净， 此是修道行， 当知如是道。” 如是显示。关联者，当观为随彼而行。般若波罗蜜多窍诀论中，了知道性之现观释。 第三，一切智之品。 不居于轮回涅槃而作分别解释。 已说道性，今当说一切智性。其中，暂且不居于轮回与涅槃而作， “此岸彼岸边非有， 于其中间亦不居。” 如是显示。如是说：菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，于此岸之边，或彼岸之边，或二者之中间皆不缘，因其极清净故。遮止了于轮回与涅槃之想中执著。 又，彼二如何不缘耶？ “知三时平等性故， 是为般若波罗蜜多。” 如是说。如是说：以不缘故，善现！三时即是平等性。说彼为摄持是合理的。 解释远离果母之相。 “以无方便故远离。” 如是说。何为无方便耶？ “以缘相之门故。” 如是说。凡仅以名言即能远离般若波罗蜜多，如是显示。反之，善巧方便者，当观为与之亲近。凡以背离声闻等之证悟之加行，则彼等之证悟乃为片面。
English
Thus, having taken hold of the knowledge of the aspects of the path, Subhuti! Thus, the conduct of the Bodhisattva Mahasattva's Prajnaparamita is completely shown. As it is shown, it is said: "Making foolishness, etc., The path of the solitary student, This and other qualities, The path of seeing great benefits. Making and believing, Praising and honoring, Commending and dedicating, Rejoicing and paying attention, Cultivating and being extremely pure, This is the path of meditation, One should know such a path." Thus it is shown. The connection should be seen as following after that. This is the commentary on the realization of the knowledge of the path itself from the Prajnaparamita Upadesha Shastra. Third, the chapter on omniscience. Explaining by not abiding in samsara and nirvana. Having explained the knowledge of the path itself, now the nature of omniscience will be spoken of. Therein, for the time being, not abiding in samsara and nirvana, "This shore, the other shore, are not the edge, Nor do they dwell in between." Thus it is shown. As it is said: When a Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, he does not perceive the edge of this shore, or the edge of the other shore, or the middle of the two, because it is extremely pure. It is the prevention of clinging to the concept of samsara and nirvana. Again, how are those two not perceived? "Because of knowing the equality of the three times, It is considered Prajnaparamita." Thus it is said. As it is said: Because of non-perception, Subhuti! The three times are the nature of equality. It is reasonable that it is said that it is taken as a hold. Explaining the aspect of being far from the fruit mother. "It is far away because of the lack of means." Thus it is said. What is the lack of means? "Because of the gate of focusing on characteristics." Thus it is said. It is shown that merely by name, one can distance oneself from Prajnaparamita. Conversely, one who is skilled in means should be seen as being close to it. Those who practice in a way that turns away from the realization of the Hearers, etc., their realization is one-sided.
Tibetan
ས་པས་དེ་དག་ནི་མ་ལུས་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དེའི་ལམ་ལེགས་པར་བཤད་ཅིང་ལེགས་པར་མཐར་ཐུག་པར་བསྟན་ཏོ། ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སྨོས་པ་ལ། གང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་དེས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། གང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཉེན་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེན། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་བར་གྱུར་པས་གཟུགས་ལ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་གཟུང་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་གང་གིས་ཆགས་པ་མེད་པར་མི་ནུས་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་བ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ངར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི། གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་དག་དེ་ཉིད་དུ་ངར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་
Chinese
因此，它们并非全部走向终极，而是被掌握，其道路被善说，并被善妙地展示至终极。 不相顺品之解释 于不相顺品方面，色等蕴为空性，三时所摄之诸法，有漏无漏之法，布施等菩提分诸法，以行之想为不顺品。如是说者，凡不善巧方便者，于色为空性生起念想，并以此念想过去等法，如是 从初发心起即执取，凡于布施波罗蜜多生起念想，如是于菩提分等乃至一切相智之间生起念想，即是贪执。对治为何？说布施等无我执。如是说者，如云：复次，具寿舍利子，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，即善巧方便，于色不生起色想，乃至不思惟我之相一切相智当证得。从显示不顺品反过来，一切分别皆遮止。此为何故？一切空性皆可取，以善巧方便故无贪执。又，不顺品者，何者，憍尸迦，于此菩萨生起心想，乃至以何贪执不能无贪执，即非行于无贪执之般若波罗蜜多。显示贪执之相者，此为何故？从色乃至一切相智之间，遮止无我执之分别。 对治之解释 对治品者，复次，于彼作加行，彼即遮止贪执之边际。如是显示者，如云：其他于彼遮止我执，应作真实显示，应作真实策励，应作真实欢喜生起。
English
Therefore, they do not all go to the ultimate, but are grasped, and their path is well explained and well shown to the ultimate. Explanation of the Non-Compliant Aspect In terms of the non-compliant aspect, the aggregates such as form are emptiness, the dharmas included in the three times, the dharmas with and without outflows, the bodhisattva-related dharmas such as giving, the thought of practice is the non-compliant aspect. As it is said, whoever is not skilled in means, arises with the thought that form is emptiness, and with this thinks of past dharmas, and so on. Likewise, From the initial arising of the mind, one grasps, and whoever arises with the thought of the perfection of giving, likewise, from the aspects of enlightenment and so on, up to the all-knowingness, arising with thought is attachment. What is the antidote? It is said that giving and so on are without self-grasping. As it is said, furthermore, venerable Shariputra, the bodhisattva mahasattva who practices the prajnaparamita, being skilled in means, does not arise with the thought of form in form, and does not think that he will attain all-knowingness of my aspect. From showing the non-compliant aspect, all discriminations are reversed and stopped. Why is this? All emptiness can be taken, because there is no attachment due to skillful means. Also, the non-compliant aspect is, whoever, Kausika, arises with the thought of a bodhisattva in this, and with what attachment cannot be without attachment, is not practicing the prajnaparamita of non-attachment. Showing the characteristic of attachment, why is this? From form up to all-knowingness, the discrimination of non-self-grasping is stopped. Explanation of the Antidote The antidote aspect is, furthermore, to make effort in that, that is, to stop the extreme of attachment. As it is shown, as it is said, others should truly show the stopping of self-grasping in that, should truly encourage, should truly generate joy.