Tibetan
་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་གཞན་མི་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དག་དང༌། དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བྱའོ། །གང་སེམས་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བའོ། །དེའི་བསྒོམ་པའི་མིང་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ལ་གནས་ནས་ཐམས་ ཅད་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་མཆོག་གིས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་སྤོང་བ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང། སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཉིད་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་དམིགས་པས་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ལྟ་བའི་ཚོགས་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་མ་ཐག་པའི་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྤངས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་རྟོགས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཆ
Chinese
仅仅是想要圆满菩提的愿望，从最初生起菩提心之后，就不再生起贪欲等烦恼，以及声闻等的心，仅仅是以具有一切种智的作意，因为不生起其他心，救护一切众生且完全不舍弃，并且不因此而生起骄慢之心，应以利益和安乐之心行事。凡是心无分别，对于此，凡是希求且显现欢喜，这就是对法的欢喜。凡是作为其修习之名，这就是所谓的对法的欢喜，即是对法的欢喜本身，并且以具有对法的欢喜的瑜伽，从内空性到无事物之自性，以及从菩提的顺品法到十八不共佛法之间安住。从金刚喻定到如虚空般无染污而解脱且无碍的禅定之间安住，并且以完全不缘取的殊胜瑜伽来辨别。显示了发菩提心的伟大自性后，就掌握了舍弃的伟大自性。又从尊者舍利子生起勇气开始，到视我、有情、士夫等为实有，以及断见、常见、有、无的见解，以及执著蕴等，直到执著佛之不共法等，以及为了舍弃视有情成熟、佛土清净、证悟菩提、转法轮等为实有，以不缘取的方式宣说佛法，这就是所教示的。善巧方便的不缘取与缘取的结合是，如是说，以显示见解之聚是不生之因，以刚刚所说的善巧不缘取的方式来加以区分，这就是所要表达的意义。显示了舍弃的伟大自性后，就掌握了证悟的伟大自性。又从尊者善现生起勇气开始，到菩提心不平等和平等以及不共之心
English
Merely with the desire for perfect enlightenment, from the moment of initially generating Bodhicitta, one does not generate desires and other afflictions, nor the mind of a Hearer, etc. Solely with the intention of possessing omniscience, because one does not generate other minds, one protects all sentient beings and does not abandon them completely. Moreover, one does not become arrogant because of this, and one should act with a mind of benefit and happiness. Whatever mind is without distinction, whatever desire and manifest joy there is in that, this is joy in the Dharma. Whatever is taken as the name of its meditation, this is called joy in the Dharma, which is joy in the Dharma itself. And by possessing the yoga of joy in the Dharma, one abides from inner emptiness to the nature of non-things, and from the dharmas that are on the side of enlightenment to the eighteen unmixed dharmas of the Buddha. From the vajra-like samadhi to the samadhi that is liberated and unattached like the sky, one abides, and one distinguishes with the supreme yoga of not focusing on anything at all. Having shown the great nature of generating the mind of enlightenment, one has taken control of the great nature of abandonment. Again, starting from the statement that the Venerable Shariputra generated courage, to viewing self, sentient beings, individuals, etc., and views of annihilation, permanence, existence, non-existence, and clinging to aggregates, etc., up to viewing the unmixed dharmas of the Buddha, and to abandoning the view of ripening sentient beings, purifying Buddha-fields, realizing enlightenment, and turning the wheel of Dharma, one teaches the Dharma in a non-objective way, which is what is being taught. The skillful means of non-objectification combined with objectification is, as it is said, by showing that the collection of views is the cause of non-arising, the meaning is distinguished by the skillful means of non-objectification just mentioned. Having shown the great nature of abandonment, one has taken control of the great nature of realization. Again, starting from the statement that the Venerable Subhuti generated courage, to the unequal and equal mind of enlightenment and the uncommon mind