Tibetan
དོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བ་མེད་པས་དག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་ནས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་དངོས་པོ་ཡང་གཞན་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་མེད་པ་ལས་གཞན་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་ལ་ཁྱེད་འཁྲུལ་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་བཞིན་གཙོ་བོ་ནི་རིག་ཡིན་ལ། འགྱུར་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་དག་ལ་རྟོགས་པ་ཡང་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་འགྱུར་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ། རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། བརྟག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་འབྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་
Chinese
如果说是这样，那么由于没有舍弃不一致和对治方的分别念，就会导致清净成为片面的。如果按照您的观点，那么饶益一切智的对境，就是所谓的无对境，也无法获得完全清净的究竟对境。这是为什么呢？因为诸法仅仅是错觉。下面也说，饶益二者是实有，第二者是无实有，那么实有又会变成什么呢？如果说，除了无二之外就是错觉，那么执着就是二的特征，而不是错觉，因为那不是能以所取和能执的方式来表达的，所以您在这里完全是错觉。如果那样，自性主要的是觉，变化主要的是对境，而它们两者都是二者，这并没有矛盾，这说是所依和对境的特征的差别，所以对对境的证悟也是合理的。因此，饶益菩萨摩诃萨应该学习对一切法不执着，以及不是真实的生起，这所说的意义是什么呢？ 与自性相关的变化是对境，而不仅仅是其他的变化。以无二的结合也能通达一切法，因为那是无分别和不可思议的。其中，对境的安立是能取和所取两种。虽然有很多要说的，但稍微展开就足够了。《现观庄严论》是般若波罗蜜多窍诀论典中，对所证对境的开显的解释。 目的的解释 在开显所证对境之后，应该说目的。一切有情殊胜心，断证及三者，三大自生之，当知此目的。这所说的，成为所证的目的有三种，即生起心。
English
If it is said to be so, then since there is no abandonment of the distinctions of disagreement and the opponent's side, it would follow that purity becomes one-sided. If, according to your view, then the object of the all-knowingness of the bountiful one, which is said to be the objectless object, will not attain the ultimate of completely pure object. Why is that? Because all phenomena are merely illusions. It is also said below that the two bountiful ones are real, and the second is unreal, so what else will the real become? If it is said that other than non-duality is illusion, then clinging is the characteristic of duality, but not illusion, because it is not something that can be expressed in terms of the apprehended and the apprehender, so you are completely mistaken here. If that is the case, the main nature is awareness, and the main change is the object, and there is no contradiction that both of them are both, which is said to be the difference between the characteristics of the support and the object, so the realization of the objects is also reasonable. Therefore, what is the meaning of what was said that the Bodhisattva Mahasattva, the bountiful one, should train in non-attachment to all phenomena and in arising from what is not true? The change related to nature is the object, but not just other changes. By the union of non-duality, all phenomena are also comprehended, because it is non-conceptual and inconceivable. Among them, the establishment of the object is the two aspects of the apprehended and the apprehender. Although there is much to say, it is enough to elaborate a little. The Ornament of Clear Realization is an explanation of the revelation of the object to be attained from the treatise on the oral instructions of the Perfection of Wisdom. Explanation of the Purpose After revealing the object to be attained, the purpose should be stated. All sentient beings, the supreme mind, abandonment, realization, and the three, the self-arising of the three great ones, should be known as this purpose. What is said is that there are three types of purposes to be attained, namely, the generation of mind.
Tibetan
པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་བར་དུ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་མ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཅིག་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་འཇུག་པས་ན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་སྡེ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་དུ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་བར་བདག་གིས་གོ་ཆ་ བགོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་མ་འདྲེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སེམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང༌། སེམས་ཅན་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་རྗེས་ལ་རང་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག
Chinese
是伟大之至，弃绝伟大之至，证悟伟大之至。如是，以发心伟大之至而作主，从菩萨摩诃萨这一称谓适用的原因开始，众生蕴聚伟大之至，众生大集八类等，从必定生起到不还果之间，是成为殊胜之因的缘故，因此称其为众生蕴聚，即是众生的集合。伟大之至，是不可估量之意。众生之集，并非众多众生，而是任何一个众生都无始以来流转轮回，因此是伟大之至，故称为伟大。提到蕴聚，也包括了众生之流持续不断，以及安住于道果之位的各类差别。这些又以何种法使之成为一切众生之最胜呢？所显示的是执持不可估量的轮回，如经中所说：善现，菩萨应如是发心，于不可估量的轮回中，我将披甲等，我将完全布施一切。以对一切众生怀有平等之心，即使以三乘使彼等完全从涅槃中解脱，也没有任何众生真正从涅槃中解脱。那是什么原因呢？应了悟一切法无生无灭，并且以不混杂的一切相智，以心行持六度波罗蜜多。应圆满修学通达一切的智慧证悟。如是说。蕴聚等，以及度波罗蜜多等，菩提之分等，乃至佛陀的不共之法，应修学于证悟以一种法性而成就。对于一切生于恶趣的众生，即使是为了每一个众生的利益，在他们未完全从涅槃中解脱之前，自己也应亲身感受那些痛苦，承诺之后，应圆满自己的资粮，无上殊胜。
English
It is the greatest of all, the renunciation is the greatest of all, and the realization is the greatest of all. Thus, taking the great generation of the mind as the master, starting from the reason why the term Bodhisattva Mahasattva is applied, the aggregate of beings is the greatest, and the great assembly of beings, such as the eight categories, is the cause of becoming supreme from the inevitable arising to the non-returning. Therefore, it is called the aggregate of beings, which is the collection of beings. The greatest means immeasurable. The assembly of beings is not many beings, but any one being has been wandering in samsara since the beginning, so it is the greatest, so it is called the greatest. The mention of aggregate also includes the continuous flow of beings, and the distinctions of the categories residing in the fruit of the path. What kind of Dharma will make them the most supreme of all beings? What is shown is holding the immeasurable cycle, as it is said in the sutra: Subhuti, the Bodhisattva should generate the mind in this way, in the immeasurable cycle, I will wear armor, etc., I will completely give everything away. With an equal mind towards all beings, even if they are completely liberated from Nirvana by the Three Vehicles, no beings are truly liberated from Nirvana. What is the reason for this? One should realize that all dharmas are without arising and ceasing, and with the unmixed omniscient wisdom, one should practice the six paramitas with the mind. One should fully study the complete realization of all-pervading wisdom. Thus it is said. Aggregates, etc., and Paramitas, etc., Bodhipakshika-dharmas, etc., up to the unmixed dharmas of the Buddha, one should study the realization of accomplishing in one Dharma nature. For all beings born in evil destinies, even for the benefit of each being, before they are completely liberated from Nirvana, one should personally experience those sufferings, and after promising, one should complete one's own accumulation, the unsurpassed and excellent.