Tibetan
པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་ན། ཇི་སྐད་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ལས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་མི་དམིགས་པས། དེ་རྣམས་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ན་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྦྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བཟོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། འདིར་ཡང་བུ་ག་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་དེས་མི་རྟག་པར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་གཏོང་ཞིང་མི་འདོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་དེ་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་དེའི་ངོ་བོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་མི་སྟོང་པ་གཟུགས་ཉིད་མ་ཡིན། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །ཚོར་བ་མི་སྟོང་པ་ཚོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན། ཚོར་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་ཞིང་དེ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མོས་པ་བཟློག་པ་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་བཟོར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་འོངས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རང་གི་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཅིང༌། ཁྱེད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སླུ་བའི་ཚིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དག་བདག་གམ་བདག་གིས་སྟོང་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཁྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་འདིར་སླུ་བའི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྨྲ་བ་པོ་ནི་བདུད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། མཁན་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་བར་དུ་སྟེ། འདི་དག་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་མི་སྟོན་པ་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པ་དང༌། གཉེན་པོ་རྣམ་པར་གཞག་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས
Chinese
是為了獲得那個的緣故。如果顯示了具有同等性而超勝的特點，如所說，以善巧方便和善知識的攝持而超勝，從所顯示的那裡，就善巧方便的角度來說，所說的就是從不灰心和不害怕等原因開始，從善巧方便的攝持開始，將色蘊等一一觀為無常、痛苦、空性、無我、寂靜、寂寞、空性、無相、無願，以與一切相智完全相合的心，分別而不執著，當為那些本身宣說無常等的法時，以無所緣而修習的與一切相智相合的作意，以及完全相合的布施波羅蜜多；以及將那些無常等本身作意為持戒的波羅蜜多，即無有勝妙執著；同樣地，對於地等六界，以無常等安忍，以及願求，以及分別的安忍波羅蜜多；此處也應以名為虛空界的孔隙來做無常。蘊等 對於無常等分別而具有不執著的與一切相智完全相合的作意，不捨棄也不拋棄的精進波羅蜜多；以及不區分具有下劣心的作意之時的禪定波羅蜜多；以及從蘊等到不共佛法之間的空性，即了悟空性，並且那些和空性也互相之間以其本質相連的智慧波羅蜜多，因為從蘊等乃至不共佛法本身和不分離，所以這樣說。此經是：菩薩在修行般若波羅蜜多時， এইভাবে 分別思擇：色非空，色即非色。色即是空性。空性亦是色。受非空，受即
English
It is for the sake of obtaining that. If the विशेषता (khyad par du 'phags pa) that excels by having equality is shown, as it is said, it excels by being held by skillful means and a virtuous friend, from what is shown there, from the perspective of skillful means, what is said is from the cause of not being discouraged and not being afraid, etc., starting from being held by skillful means, viewing each of the form aggregates as impermanent, suffering, emptiness, selflessness, peaceful, solitary, emptiness, signlessness, wishlessness, with a mind fully endowed with all-knowingness, separating and not fixating, when teaching the Dharma of those very things as impermanent, etc., with a mind fully endowed with all-knowingness that trains without objectification, and the perfection of generosity that is fully endowed; and those very impermanent things, etc., contemplating them as the perfection of morality, which is without supreme clinging; similarly, for the six elements such as earth, enduring impermanence, etc., and wishing, and the perfection of patience that distinguishes; here also, impermanence should be done by what is called the space element of the hole. Aggregates, etc. For impermanence, etc., distinguishing and having non-fixation, the perfection of diligence that does not abandon or discard the contemplation that is fully endowed with all-knowingness; and the perfection of meditation that does not distinguish the time of contemplation with a mind endowed with inferior thoughts; and emptiness from the aggregates, etc., to the unmixed Dharmas of the Buddha, that is, realizing emptiness, and those and emptiness are also connected to each other by their essence, the perfection of wisdom, because from the aggregates, etc., to the unmixed Dharmas of the Buddha themselves and not being separated, so it is said. This sutra is: When a Bodhisattva practices the Prajnaparamita, he distinguishes and contemplates in this way: Form is not empty, form is not form itself. Form itself is emptiness. Emptiness is also form. Feeling is not empty, feeling is
Chinese
不是这样。说感觉本身就是空性等等。是善巧方便啊。善知识摄受的开示是：从蕴等等到不混杂之间的开示都是无常等等。将那些善根完全回向于无上圆满正等觉，这就是善知识的开示。善知识是，又，不善巧方便的是什么呢？应当了知，凡是与如上所说的善巧方便相违背的。什么呢？从般若波罗蜜多到与不混杂分离，以与一切种智完全相应的作意来修习，并且以缘彼之意而恐惧等等，这就是不善巧方便的开示。什么是不善知识呢？应当了知，凡是与如上所说的意乐相违背的就是罪恶之友，因此以自作等等来宣说般若波罗蜜多。以佛的形象前来，说修习般若波罗蜜多对你有什么用等等。宣说与声闻乘完全相应的经部等等。说菩提心对你有什么用等等，宣说欺骗之语。从眼等等的生处到佛的不共法之间，若我或我所空，现证无上圆满正等觉，对你有什么用呢？在此宣说欺骗之法的说法者就是魔。同样，到以独觉、声闻、堪布、阿阇黎、梵行者的形象来说法之间。这些也是魔的事业。不宣说菩萨乘，应当了知是罪恶之友，从菩萨应当舍弃开示到此。这样，通过安立不相顺品和对治品，以开示善巧方便和善知识的特征，从而摄受与决定胜分相应的诸法。
English
It is not like that. It is said that feeling itself is emptiness, and so on. It is skillful means. The instruction on how a virtuous friend should be embraced is as follows: From the aggregates and so on, up to the unmixed, the instructions are on impermanence and so on. To completely dedicate those roots of virtue to the unexcelled, perfect, and complete enlightenment is the instruction of a virtuous friend. A virtuous friend is, again, what is unskillful in means? It should be understood that whatever contradicts the skillful means as described above. What is it? From the Perfection of Wisdom to being separated from the unmixed, cultivating with a mind that is fully in accordance with all-knowingness, and being frightened by the mind that focuses on it, and so on, this is the instruction of unskillful means. What is an unvirtuous friend? It should be understood that whatever contradicts the intention as described above is a sinful friend, and therefore, one teaches the Perfection of Wisdom through self-creation and so on. Coming in the guise of a Buddha, saying, "What use is it to you to cultivate the Perfection of Wisdom?" and so on. Teaching sutras and so on that are fully in accordance with the Hearer Vehicle. Saying, "What use is the mind of enlightenment to you?" and so on, uttering deceptive words. From the sense bases of the eye and so on, up to the unmixed qualities of the Buddha, if I or mine are empty, and one realizes the unexcelled, perfect, and complete enlightenment, what use is it to you? Here, the speaker who teaches the deceptive Dharma is a demon. Similarly, up to speaking in the guise of a solitary realizer, a hearer, a Khenpo, an Acharya, or a celibate. These are also the deeds of a demon. Not teaching the Bodhisattva Vehicle should be known as a sinful friend, from the instruction that a Bodhisattva should abandon this up to here. Thus, by establishing the unfavorable and the antidote, by showing the characteristics of skillful means and a virtuous friend, one embraces all that is in accordance with the definitive.