Tibetan
ང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་སྔ་མས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཞིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་གཉིས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཅི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བར་དང༌། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། སྒྱུ་མ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བསྟན་པས་སྒྱུ་མ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་བཀག་པར་གྱུར་པས་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བཀག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཏགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མདོ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གང་འདི་ལ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། བཏགས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉེ་པར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཡིན་ནམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དུ་ཡང་མདོ་ཟུར་གཉིས་དང་ཡང་བསྟན་བཅོས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་ནི་གཞུང་མངས་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་མཚོན་པར་མ་བྱས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བཏགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པར་སྦྱོར་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཤེས་པར
Chinese
我所是的那个，第二个也是那样的，这是先前所说的表明的，因此暂时来说，第一个是什么，第二个就是什么。例如，作为基础的所有事物的分别念，第一个就是变成第二个。第二个不是第一个，例如，仅仅依靠完全清净的所取的分别念，第二个不是第一个。就以人作为实有的有境执着的分别念的自在来说，从那也是非可见的瑜伽开始，到诸蕴，到一切种智，以空性非可见的瑜伽，幻化的人是否必定会生起一切种智呢？从这里开始，到诸蕴之间，以及无畏，以及一切种智，以及幻化相互之间本体相同，因此幻化从一切烦恼，以及完全清净，以及生，以及灭被遮止，因此那些波罗蜜多，从那些不杂，是否必定会生起一切种智，并且是否会获得一切种智呢？这是说遮止了必定生起。这是执着的分别念的第一个。第二个是执着的分别念，就以人假立存在的有境的自在来说，在近取蕴上显示了菩萨的假立，那里的经是，善现，你怎么想？对于这个，什么是意识，什么是全意识，什么是假立，什么是名言，称为菩萨？例如，是近取蕴五者吗？回答说，世尊，不是那样的。等等这样说了。像那样，其他地方也应该将经的两个部分和论典结合起来。 我为了避免论典繁多的过失，所以在任何地方都没有标明。通过蕴等等假立的生灭之门，无论什么，以必定生起一切种智为目标而结合，因为跟随必定生起，所以幻化的人本身应该那样学习，要知道这是必定要掌握的。
English
That which I am, the second is also the same, this is what the previous statement indicates, therefore, for the time being, whatever is the first, that is the second. For example, the conceptualization of all things as the basis, the first is precisely what becomes the second. The second is not the first, for example, relying solely on the completely purified apprehended conceptualization, the second is not the first. In terms of the freedom of the conceptualization that grasps the object with a person as a real entity, starting from what is called the yoga of non-apprehension, up to the aggregates, up to omniscience, through the yoga of emptiness and non-apprehension, will an illusory person necessarily arise as omniscience? Starting from here, up to the aggregates, and the fearlessnesses, and omniscience, and the fact that illusion and each other are shown to be of the same essence, therefore illusion, from all afflictions, and complete purification, and birth, and cessation are prevented, therefore, from those perfections, from those unmixed, will omniscience necessarily arise and will omniscience be attained? This is saying that the necessary arising is prevented. This is the first of the conceptualizations of grasping. The second is the conceptualization of grasping, in terms of the freedom of the object of existence imputed to a person, the imputation of a Bodhisattva is shown on the aggregates of appropriation, the sutra there is, Subhuti, what do you think? Regarding this, what is consciousness, what is complete consciousness, what is imputation, what is terminology, called a Bodhisattva? For example, are they the five aggregates of appropriation? He replied, "Bhagavan, it is not so." And so on, it was said. In that way, in other places, the two parts of the sutra and the treatise should also be combined. I have not indicated it anywhere in order to avoid the fault of having many treatises. Through the gate of the birth and cessation of imputations such as the aggregates, whatever it may be, combining with the aim of necessarily arising as omniscience, because it follows the necessary arising, the illusory person himself should learn in that way, it should be known that this is what must be grasped.
Tibetan
་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུར་རིག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རྨི་ལམ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་དང༌། མིག་ཡོར་དང༌། ཆུ་ཟླ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པས་དཔེ་དོན་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པས་དཔེ་དོན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྐྲག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་ཞུམ། མི་འགོང༌། འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང༌། མི་འཇིགས། མི་དངང༌། སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་སྟེ། ལམ་ལོག་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་མེད་པས་མི་ཞུམ་པའོ། །རྟག་ཏུ་སྐྲག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་དངང་པ་སྟེ། འཇིགས་པ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་བཟློག་པའོ། །དེ་མེད་པས་ན་མི་འགོང་བའོ། །ཀུན་ཏུ་དངང་བའི་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་མེད་པས་ན་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་དང་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདི་དང་འདིར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལྟར་མེད་པས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་རིག་པ་སྟེ་དང་པོའོ། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་མི་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་གྱིས་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་རྣམས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་ཕྱེ་བས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་པས་གཞུང་གི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱེད་པས་འབྲེལ་པར་སྦྱར་རོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡོད་དོ། །རྗེས་ཐོགས་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལས་གཞན་པ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡིན་པར་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ། གཞན་དུ་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་
Chinese
是行持。同样，世尊，将五蕴认知为幻化之士，以及将色等蕴比作梦境、回声、眼翳、水月、阳焰、化身等，因其无法观见无实之自性，故与比喻之义相违。即世尊从“色如幻”开始，由于内空性等，蕴等不可观见，故比喻之义不合理，因此，应知不怯懦、无惧等，以及“不沮丧、不畏缩、不后悔”这三个词，与“不害怕、不惊慌、不恐惧”这三个词是按顺序宣说的。其中，于非处生畏是为畏惧，犹如歧途。因无彼故，不沮丧。恒常恐惧是为极度惊慌，即无法从已生的恐惧中解脱。因无彼故，不畏缩。极度惊慌之确定即是恐惧，因无彼故，不后悔。是为能取之分别念。从彼与彼开始，将此与此相连。如是，因无此故，称为无明，此为无明，即第一。因不善巧方便，而于般若波罗蜜多生起分别念并显现执着，此为第二。因知晓道，故不会必定产生，且不会随顺获得一切相智，此即如影像般的蕴无自性之 间为第四。彼等是与决定区分之分相符的四种，且是相似而具足的。以见道所断之分别念，以所取与能取区分，故按次第宣说。通过分别解说，如实地确定了经文的意义，并通过胜解将之关联起来。此外，还有修道所断之分别念。于后得能立与遮遣，即应确定这是不同于见道中所陈设的，是修道之道的，否则，二地等将变得无意义。
English
It is the practice itself. Similarly, Venerable One, to recognize the five aggregates as a magical person, and to compare the aggregates such as form to dreams, echoes, eye ailments, water moons, mirages, and emanations, is contradictory to the meaning of the metaphor because it is impossible to see the self-nature of non-existence. That is, the Venerable One starts from "form is like a mirage," and because of inner emptiness, etc., the aggregates, etc., cannot be seen, so the meaning of the metaphor is unreasonable. Therefore, it should be known that fearlessness, fearlessness, etc., and the three words "not discouraged, not shrinking, not regretting," and the three words "not afraid, not panicking, not fearful" are declared in order. Among them, fear arising in a non-place is fear, like a wrong path. Because of its absence, there is no discouragement. Constant fear is extreme panic, which is the inability to escape from the fear that has arisen. Because of its absence, there is no shrinking. The certainty of extreme panic is fear, and because of its absence, there is no regret. It is the conceptual thought of the grasper. Starting from that and that, connect this and this. Thus, because of the absence of this, it is called ignorance, which is ignorance, the first. Because of not being skilled in means, conceptual thoughts arise about the Perfection of Wisdom and manifest attachment, this is the second. Because of knowing the path, it will not necessarily arise, and all-knowingness will not be attained accordingly, this is the fourth in between the aggregates, which are like images, have no self-nature. These are four kinds that are in accordance with the division of definite distinction, and are similar and complete. The conceptual thoughts to be abandoned by the path of seeing are distinguished by the grasped and the grasper, and are therefore declared in order. Through analytical explanations, the meaning of the scriptures is determined as it is said, and through excellent understanding, they are related. In addition, there are also conceptual thoughts to be abandoned by the path of meditation. In the subsequent attainment, one is able to establish and refute, that is, it should be determined that this is different from what is set forth in the path of seeing, and is the path of meditation, otherwise, the second ground, etc., will become meaningless.