Tibetan
ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་བསྟན་ནས། ཇི་ཙམ་དུ་གཉིས་པ་དེ་ཙམ་དུད་ངོས་པོའོ། །ཇི་ཙམ་དུད་ངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་འདུས་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུ་འདུས་བྱས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འགྲོལ་ལོ། །གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་བས། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་མཐུན་པའི་བཟོད་པའི་ལམ་དང༌། འབྲས་བུ་བསྟན་པས་ལམ་དང་ དངོས་པོར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། དེ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་བརྙེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་ལུང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། ང་ཉིད་དབང་དུ་གྱུར་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་ཞེས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་འདོད་པའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་གང་གི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བྱ་བའོ། །མེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་རྒྱས་པར་འཕྲོས་པའི་ལོག་པ
Chinese
从界的意识直到，次第显示二和无二。多少有二，就多少是事物。多少有事物，就多少是造作。多少是造作，就多少众生不能从具善根的痛苦中解脱。具有二的意识者，没有布施等完全清净的诸法。如果那样，那么具有无事物意识者，将没有完全清净的诸法。善现，就是那样。如所说的那样，世尊应允后，般若波罗蜜多菩萨是遮止一切事物有和无的意识，与顺应的忍辱之道，以及显示果之道， 一切事物无实有的名相之法，都是无事物自性，因此，证悟的智慧是了知没有与所缘相异之法的意义。如果那样，那么如来完全圆满成佛一切法后，将没有证得对它的支配之境等过失。以前菩萨行菩萨行时，在行六度时，从诸欲中分离，从罪恶不善法中分离，有寻有伺，从分离所生的喜和，具有乐的初禅，从修习而住开始，乃至众生被授记为三蕴，从那里开始，我亲自成为自在，因此是开示通达无事物自性的法。如何之意，就是通达如是之相。善现，如果诸欲等事物存在，或者自性存在，从那里开始，就是显示通达显现所欲。其中，事物是任何事物的自性就是作用。没有是事物相续断绝。这样，这些都是以一切相智为所依，善说者们的不确定和具足的场合，广大延伸的邪
English
From the consciousness of the realm, up to, sequentially showing the two and the non-two. As much as there is two, that much is things. As much as there are things, that much is fabricated. As much as it is fabricated, that much sentient beings cannot be liberated from the suffering of having virtuous roots. Those with the consciousness of two do not have all the completely purified dharmas such as giving. If that is the case, then those with the consciousness of no-thing will not have all the completely purified dharmas. Subhuti, it is like that. As it was said, the Bhagavan assented, and the Prajnaparamita Bodhisattva is the path of forbearance that accords with blocking the consciousness of all things as existent and non-existent, and the path by showing the fruit, All the dharmas of the names of non-substantiality are the nature of non-things, therefore, the wisdom of realization is the meaning of knowing that there are no dharmas different from the object of focus. If that is the case, then after the Tathagata has completely and perfectly awakened to all dharmas, there will be the fault of not having attained the realm of dominion over them. Previously, when the Bodhisattva practiced the Bodhisattva conduct, when practicing the six perfections, separated from desires, separated from sinful and unwholesome dharmas, with investigation and analysis, the joy born from separation, and the first dhyana endowed with bliss, starting from dwelling in cultivation, up to the point where sentient beings are prophesied into the three aggregates, from there onwards, I myself have become independent, therefore it is the teaching of the Dharma that understands the nature of non-things. What is meant by "how" is to understand such an aspect. Subhuti, if things such as desires exist, or if self-nature exists, from there onwards, it is showing the understanding of what is desired to be manifested. Among them, a thing is the nature of any thing, which is action. Non-existence is the cessation of the continuum of things. Thus, these are all based on omniscience, and the uncertain and complete occasions of those who speak well, the widely extended wrong.
Tibetan
ར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས། དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང༌། །བརྟན་དང་སེམས་ཀུན་གནས་པ་དང༌། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པར་བསྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་བར་རྟོགས་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ། །མངོན་བར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།། །། དྲུག་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་སློབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་ནན་ཏན་དུ་བགྱི་བར་འཚལ་ཞིང་ཞེས་ཞུས་པ་གསུངས་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ཉེ་བར་དགོངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་སྨོས་སོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ནི་བསླབ་པ་སྨོས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་ནི་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མངོན་བར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་བརྩམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རུང་མ་རྒྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལ། སེམས་ཅན་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་ཅིང་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྩོན་པར་བསྟན་པས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་བར་བརྡར་བྱས་པའི་དངོས་པོའི་དངོས་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ་ཤེས་
Chinese
通达之位成为十六种。如此行持后，其相与增盛，稳固与心皆安住，名为见道与修道，于各自之行道上，四种分别念之，四种对治及，无间三摩地，连同邪行之修持，即是已宣说之顶位现观，应知如是。现观庄严论，般若波罗蜜多之窍诀论典中之顶位现观竟。第六，渐次现观之章节。 六度波罗蜜多之渐次现观之分类解释。 现在宣说渐次安住之现观，若如是通达之法乃无事物之自性，世尊如何行于般若波罗蜜多，当渐次行持，渐次修学，渐次精进耶？如是请问之回答是，渐次之现观乃近于密意之义。其中，为知生起心之义故说行持。与决择分相应，为知之义故说修学。为知见道与修道之义故说当精进。为知现观之次第故，三者皆说。善现，如此菩萨摩诃萨首先造作诸佛世尊等语，若我证得或未证得无上正等菩提，一切法以无事物自性而确定，为使有事物执着之有情，一切行持皆从彼遣除之故，已开示进入无上正等菩提且渐次行持等之精进，以现观之次第，为了知已辨别为利他之方便之事物之事物故如是开示。渐次之现观亦当知有十三种。
English
The state of realization becomes sixteenfold. Having acted thus, its signs and increase, stability and all minds abide, called seeing and meditating, on each of the paths of action, the four kinds of conceptualization, the four antidotes, and the uninterrupted samadhi, together with the practice of wrong conduct, are explained as the peak realization, it should be known as such. The Ornament of Realization, the quintessential treatise on the Perfection of Wisdom, concludes with the peak realization. Sixth, the chapter on gradual realization. A categorized explanation of the gradual realization of the six perfections. Now, the gradual abiding realization will be spoken of. If the Dharma realized in this way is the nature of non-things, how should the Blessed One practice the Perfection of Wisdom, practice gradually, study gradually, and diligently strive gradually? The answer to this question is that the gradual realization is close to the meaning of the intention. Among them, practice is mentioned for the sake of knowing the meaning of generating the mind. Corresponding to the part of ascertainment, study is mentioned for the sake of knowing. For the sake of knowing the path of seeing and the path of meditation, it is said that one should strive diligently. For the sake of knowing the order of realization, all three are mentioned. Subhuti, in this way, Bodhisattva Mahasattva first creates the words "all Buddhas, Blessed Ones," etc. Whether I attain or do not attain the Unsurpassed Perfect Enlightenment, all dharmas are determined by the nature of non-things. For the sake of removing all actions from sentient beings who have attachment to things, it has been shown that one should enter the Unsurpassed Perfect Enlightenment and strive gradually, etc. By the order of realization, it is shown that the things of things that have been distinguished as a means of benefiting others should be known. The gradual realization should also be known to be thirteenfold.
Tibetan
པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྦྱིན་དང་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ནི། གང་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མངོན་བར་སྤྱོད་པའི་ཚེ། བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་བདག་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་བདག་ཀྱང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཟོད་པས་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རེ་རེ་ཞིང་མཐར་གྱིས་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་རེ་རེས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ནི་གང་ཡང་དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་བྱེད་པས། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ཞིང་རྒྱུའི་དྲུག་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། དེ་རྗེས་སུ་དྲན
Chinese
应如是作。如何呢？布施与智慧之间清净，忆念佛等与法，以无实自性，是渐次之行，如是宣说。其中， 布施波罗蜜多的现观是：当彼现行布施波罗蜜多时，从“我亦于布施完全施舍之时”开始，了知进入布施渐次修行的事业，如是宣说。持戒波罗蜜多是：从“我亦于持戒波罗蜜多而行”开始，了知进入持戒渐次修行等，如是宣说。忍辱波罗蜜多是：从“我亦于忍辱波罗蜜多而行”开始，进入忍辱渐次修行的了知，以及如是精进、禅定、智慧，每一波罗蜜多的修行，渐次增上之相，每一者皆是渐次的现观，如是宣说。 六随念渐次现观之相的解释。 忆念佛陀的现观是：当彼初发心之时，以具足一切相智之心，特别信解一切法无实自性，不将如来作色身等想，无忆念佛陀即是忆念佛陀。为何如此呢？因为色无自性，故是无实。为何如此呢？因为无忆念且无作意，即是忆念佛陀，如是每一者皆是六因之二合。即是不作意相好等之忆念佛陀，如是不作意戒蕴等之随念，如是不作意十力等之随念，不作意缘起，故是随念。
English
It should be done like this. How is it done? Between generosity and wisdom, there is purity. Remembering the Buddhas and the Dharma, with the nature of non-reality, it is considered a gradual practice. This is what is taught. Among them, The realization of the perfection of generosity is: when one is manifestly practicing the perfection of generosity, starting from "When I am also completely giving generosity," one knows that one is entering the activity of gradually practicing generosity. This is what is taught. The perfection of discipline is: starting from "I am also practicing the perfection of discipline," one knows that one is entering the gradual practice of discipline, and so on. This is what is taught. The perfection of patience is: starting from "I am also practicing the perfection of patience," one enters the knowledge of gradually practicing patience, and likewise, diligence, meditation, and wisdom. Each practice of the perfections gradually increases in aspect, and each one is a gradual realization. This is what is taught. Explanation of the aspects of the gradual realization of the six recollections. The realization of recollecting the Buddha is: when one generates the first thought, with a mind possessing all aspects of knowledge, one particularly believes that all phenomena are without real nature, and one does not think of the Tathagata as having a form body, etc. Non-recollection of the Buddha is recollection of the Buddha. Why is that? Because form has no self-nature, it is non-reality. Why is that? Because without recollection and without attention, it is the recollection of the Buddha. Likewise, each one is a combination of two of the six causes. That is, the recollection of the Buddha without attending to the marks and signs, etc., likewise, the recollection without attending to the aggregates of discipline, etc., likewise, the recollection without attending to the ten powers, etc., without attending to dependent arising, therefore it is recollection.