Tibetan
ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེས་པ་སྨོས་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱང་དགག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པ་སྨོས་པར་བུད་མེད་ཀྱང་སྡུད་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ལགས། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ལགས། གཟུགས་མ་མཆིས་པ། བསྟན་དུ་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ལགས་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་སེམས་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་འདི་སྐད་དུ། འདི་དག་བདག་གིས་བཤད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདིར་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་ནི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བརྗོད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དག་གིས་རྟོགས་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་པ་མེད་པ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་འདིར་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
意思是说，通过智慧本身。提到男性并非是要否定女性，因为从语言上说，提到男性也包括了女性。那些根也是指信心等等。那些菩提的顺品法和菩提之法，既不是具有，也不是不具有。没有色，不可见，体性唯一，如果这样，如何能成就菩提呢？有人这样问，为了那些不了解众生自性空性的法的人，才这样说：为了让他们了解我所说的这些。对于不顺品和对治品产生邪见，就是善现，从这里“什么是色”开始，直到“一切种智”之间的所有法，对于这些圣者的法和律来说，既不是具有，也不是不具有，而是为了以世间的名言来摄受众生。那些他们所安立的声闻，以及了解一切种智的知识和见解，既不是可以证悟的，也不是不可以证悟的。从“不是具有贪欲，也不是没有贪欲”开始，调伏烦恼就是圣者的法和律。从“不是具有四禅，也不是没有四禅”开始，对于所有证悟的法，既不是具有，也不是不具有。为什么呢？因为所有这些法都是无色的，不可见的，无碍的，像这样，无自性而体性唯一。那些无色和不可见等等，与无色和不可见等等，既不是具有，也不是没有，这是以理证来阐述的。对于体性产生邪见，就是指在这里，无色，不可见，无碍，无自性而体性唯一，在般若波罗蜜多中学习之后，因为对一切法的体性没有执着，所以应该学习一切法的体性，如果是这样，那么对于声闻等等……
English
It means through wisdom itself. Mentioning male is not to negate female, because linguistically, mentioning male also includes female. Those faculties also refer to faith and so on. Those dharmas of the aspects of enlightenment and the dharmas of enlightenment are neither possessing nor not possessing. Without form, invisible, with a single nature, if so, how can enlightenment be achieved? Someone asked this, and for those who do not understand the dharma of the emptiness of beings' own nature, it is said like this: It is taught in order for them to understand what I have said. Having wrong views about the unfavorable aspects and the antidotal aspects, that is Subhuti, starting from here, "What is form," up to all the dharmas between "omniscience," for these noble dharma and discipline, it is neither possessing nor not possessing, but it is expressed in worldly terms in order to gather beings. Those shravakas established by them, and the knowledge and views that understand omniscience, are neither able to be realized nor unable to be realized. Starting from "not possessing desire, nor not possessing desire," subduing afflictions is the noble dharma and discipline. Starting from "not possessing the four dhyanas, nor not possessing the four dhyanas," for all the realized dharmas, it is neither possessing nor not possessing. Why is that? Because all those dharmas are formless, invisible, unobstructed, like this, without self-nature and with a single nature. Those formless and invisible, etc., are neither possessing nor not possessing with formless and invisible, etc. This is explained with reasoning. Having wrong views about the nature, it refers to here, formless, invisible, unobstructed, without self-nature and with a single nature, after studying in the Prajnaparamita, because there is no attachment to the nature of all dharmas, one should study the nature of all dharmas, if so, then for the shravakas, etc...
Tibetan
ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཡང་བསླབ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔོན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་མཚན་ཉིད་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པར་བསླབ་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིབས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ནི་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་མི་འཐད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལས་འདས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་བས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པའོ། །གཟུགས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་བླང་བ་ དང། དོར་བ་དང༌། དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམས་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། བདག་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། དྲན་བ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐར་པ་བརྒྱ་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། རྟོག་པ་དང་
Chinese
就没有可以超越的了。一切法无相，无色，不可指示，以无碍之相，也不应修习无相。那是什么缘故呢？如果先前变成无相的，后来变成有相的，那是不可能的，以这个道理，遮止了修习有相和无相。那是什么缘故呢？如来出现也好，如来不出现也好，这个无相的体性是如是安住的缘故，以这个道理来显示。在修习的道上产生邪分别是，如果一切法以无相为一相，那么修习它就不应理成为修习般若波罗蜜多，从声闻等超越之后，菩萨无过失的进入等就没有了，因为遮止了一相和异相两种，所以像那样修习就是无相，这样来显示。怎么样呢，这是请问。观修色蕴的修习就是般若波罗蜜多本身，同样地，受等，以及色等，眼识等，以及它们的和合触等，以及它们的因缘所生的受等，以及地等六界，以及缘起，以及它的支分老死等，以及成办和舍弃的体性，取和舍，以及初禅等的禅定，以及慈爱，以及悲悯，以及欢喜，以及舍，以及无色定的等至，以及从六随念开始，到方便随念等，以及无常，以及痛苦，以及无我的作意，以及我，以及有情等的作意，以及常，以及无常，以及乐，以及痛苦，以及寂静，以及不寂静的作意，以及念住等，以及菩提分法，以及空性，以及无相，以及无愿，以及百种解脱，以及次第安住的九次第定，以及分别和
English
Then there will be nothing to transcend. All dharmas are without characteristics, without form, cannot be indicated, and with the characteristic of unobstructedness, one should not even practice non-characteristics. What is the reason for this? If what was previously without characteristics becomes characterized later, that is impossible. With this reasoning, the practice of characteristics and non-characteristics is prevented. What is the reason for this? Whether the Tathāgatas appear or do not appear, this nature of non-characteristics remains as it is. This is shown by this reasoning. Wrongly conceiving on the path of cultivation is that if all dharmas have one characteristic as non-characteristic, then practicing it would not be reasonable as practicing Prajñāpāramitā. After transcending the Śrāvakas, etc., there would be no faultless entry of Bodhisattvas, etc., because both one characteristic and different characteristics are prevented. Therefore, practicing in that way is non-characteristic. This is how it is shown. What is it like? This is a question. The practice of contemplating form is Prajñāpāramitā itself. Similarly, feelings, etc., and forms, etc., eye consciousness, etc., and their combined touch, etc., and the feelings arising from their causes, etc., and the six elements such as earth, etc., and dependent origination, and its branches such as old age and death, etc., and the nature of accomplishing and abandoning, taking and discarding, and the dhyānas such as the first dhyāna, etc., and loving-kindness, and compassion, and joy, and equanimity, and the formless absorptions, and starting from the six recollections, up to the skillful recollections, etc., and impermanence, and suffering, and the perception of selflessness, and the perception of self and sentient beings, etc., and permanence, and impermanence, and happiness, and suffering, and peace, and the perception of non-peace, and the mindfulness, etc., and the factors of enlightenment, and emptiness, and signlessness, and wishlessness, and the hundred liberations, and the nine successive abidings, and conceptualization and
Tibetan
བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང། ཀུན་རྫོབ་དང༌། འདྲིས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། མངོན་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུངས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། རང་བྱང་ཆུབ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པའི་དབང་ དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྨོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་པོ་སྨོས་པ་ནི་སྔར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དངོས་པོའི་འདུས་ཤེས་ཅན་ལ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ནི་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པ་ལ། གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཞུས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་
Chinese
等。具有观察和不具分别唯有观察，以及不具分别也无观察的等持，以及圣者的四谛，即痛苦、集、灭、道，以及知晓灭尽和不生，法和随行，世俗和熟悉，如实知晓声音，以及度母等，一切空性，以及现量，等持，陀罗尼之门等，力量和无畏，各别正等觉，以及不共佛法等，陀罗尼和一切等持之门，大慈和大悲，以及入流等果位，自菩提，以及一切相智，以及舍弃以习气连接的一切烦恼，修习和如理修习，即是修习般若波罗蜜多。说修习是为了三种一切相智的简略和广大现观的自在之故。为了知晓如是所说的修习道。说如理修习是为了如实知晓修习道的自性。说色等总相和自相的多种差别，是为了先前知晓作为修习道的对境。如果有人问：如何是好？答：如是所说的色等，以及一切相智，其不共之品的习气等，因为没有修习，所以广泛地显示了无实有。为何如此？因为，善现，对于具有事物聚合之识者，没有般若波罗蜜多的修习。为何如此？因为，如果对于事物执着于“我”等，就会执着于二边，这是合理的。对于一切对治品没有修习，询问事物存在和事物不存在的体性时，显示了这二者是二的体性，以及询问了二和非二，从色蕴到有为和无为。
English
Etc. Samadhi with investigation and without investigation but only with observation, and samadhi without investigation and without observation, and the four noble truths, namely suffering, origin, cessation, and path, and knowing exhaustion and non-arising, dharma and following, conventional and familiar, knowing sounds as they are, and Taras, etc., all emptiness, and direct perception, samadhi, the doors of Dharani, etc., powers and fearlessness, individual perfect enlightenment, and the unshared dharmas of the Buddha, etc., Dharani and all the doors of samadhi, great love and great compassion, and the fruits such as stream-enterer, self-awakening, and all-knowingness, and abandoning all the afflictions connected by karmic imprints, practicing and practicing accordingly, is the practice of Prajnaparamita. Saying practice is for the sake of the concise and extensive manifestation of the three all-knowingness. In order to know the path of practice as it is taught. Saying practicing accordingly is for the sake of knowing the nature of the path of practice as it is. Saying the general characteristics of form, etc., and the many differences of self-characteristics is for the sake of previously knowing them as the objects of the path of practice. If someone asks: How is it? The answer is: The form, etc., as it is said, and all-knowingness, the karmic imprints, etc., of its uncommon qualities, because there is no practice, so it extensively shows the non-existence of reality. Why is that? Because, Subhuti, for those who have the consciousness of the aggregation of things, there is no practice of Prajnaparamita. Why is that? Because, if one clings to things as "I," etc., one will cling to the two extremes, which is reasonable. When there is no practice for all the antidotes, and when the nature of existence and non-existence of things is asked, it shows that these two are the nature of two, and it asks about two and non-two, from the aggregates of form to the conditioned and unconditioned.