Tibetan
ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཞུས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་སྤངས་པས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་གཟིགས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དགོངས་ཤིང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དང། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་པར་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ནས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། གང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་བར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་ལུས་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་བྱང་ཆུབ་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་དང༌། ཡང་མི་བྱེད་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནང་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་དུ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཕེལ་བར་བསྟན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང༌། མི་འཇིགས་པ་ཡིན་པའི་ལན་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་བསྟན་པའི་དོན་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། གཟུངས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་དེ་བསྟན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞིང༌། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། གཏོང་བ་པོ་དང༌། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་ལ་
Chinese
已经显示了自性。对不可得自性的错误理解是，所有这些都不存在于如是等自性中。如果是这样，从菩萨行持波罗蜜多开始，直到获得一切智智，都不会被询问。而且，善现，仅仅是了知一切法无实性的自性，就是菩萨摩诃萨善巧方便，这就是答案。此外，从般若波罗蜜多等开始，直到获得力量和无畏等，在此期间，他将完全熟悉菩提道。他将圆满波罗蜜多，并通过与一个刹那相应的智慧，获得一切智智。由于不再产生由习气连接的烦恼，因此被完全断除，因此被显示为完全断除。对一切智智的智慧的错误理解是，从那以后，当佛眼观察时，由于没有看到有和无，从行持波罗蜜多等开始，直到获得一切智智为止，在行持时，不会将波罗蜜多等视为有或无。为什么呢？因为一切法都是无实性的自性。所有圣者也都会理解，并且由于没有作意，法与法本身是不可分离的。以四句的方式，如“法于法中是无实性的自性，法应知法于法中是无实性”，通过接近世俗谛，随许显示有和无，因此被随许显示。对二谛的错误理解是，为了那些不明显了解世俗谛和胜义谛的如是性的人，才示现有和无。对加行等的错误理解是，所谓的菩提行，从色蕴开始，到行持有为和无为界，以及随
English
The very nature has been shown. The wrong understanding of the nature of non-objectification is that none of those exist in the nature of suchness, etc. If that is the case, from the bodhisattva's practice of the perfections, until the attainment of all-knowingness, it will not be asked. Moreover, Subhuti, merely knowing all dharmas as the nature of non-inherent existence, that itself is the bodhisattva mahasattva's skillful means, that is the answer. Furthermore, from the perfection of wisdom, etc., until the attainment of powers and fearlessness, etc., during that time, he will become fully familiar with the path to enlightenment. He will perfect the perfections, and through the wisdom that is in accordance with a single instant, he will attain all-knowingness. Since all afflictions connected by habitual tendencies are abandoned without arising, it is shown as being completely abandoned. The wrong understanding of the wisdom of all-knowingness is that, from then on, when the Buddha's eye observes, since it does not see existence and non-existence, from practicing the perfections, etc., until the attainment of all-knowingness, while practicing, one does not consider the perfections, etc., as existence or non-existence. Why is that? Because all dharmas are the nature of non-inherent existence. All noble beings will also understand, and since there is no mental engagement, dharmas are inseparable from dharmas themselves. In the manner of four alternatives, such as "dharma in dharma is the nature of non-inherent existence, dharma should know dharma in dharma as non-inherent existence," by approaching the worldly conventional truth, it is permitted to show existence and non-existence, therefore it is subsequently shown. The wrong understanding of the two truths is that, for those who do not manifestly understand the suchness of conventional and ultimate truths, it is shown as existence and non-existence. The wrong understanding of application, etc., is that the so-called practice of enlightenment, from the form aggregate onwards, to practicing the conditioned and unconditioned realms, and following
Chinese
对于行持，无二且不可二分，这即是菩提之行，如是宣说。对于佛宝的邪分别，凡是称为佛，即是表明是进入真实义的因；以及对于真实之法的现证；以及对于真实义的善为了悟；以及如实现证一切法的次第，以三遍知之权，佛即是言说进入之因，如是宣说。对于法宝的邪分别，凡是菩提，名为句子的剩余，空性等等即是菩提的句子的剩余；又菩提仅仅是名字；又无作之义即是菩提之义；又如是等等即是菩提；又仅仅是名和相即是菩提；又是诸佛的菩提，诸佛的现证圆满正等觉，因此即是菩提的缘故，如是宣说。对于僧宝的邪分别，凡是般若波罗蜜多之行中，遮止了缘于菩提本身；如是，如果对于波罗蜜多等等没有执取，那么当下就舍弃了二的行持；如是，为了善根增长之义，宣说了依赖于无二而增长；菩提萨埵无二行持是： 善根增长，以不怖畏之答复，为了不退转之僧伽所宣说之义；以及对于佛的恭敬承侍；以及具有善能获得陀罗尼；以及不离佛与菩提萨埵；以及为了宣说获得一切相智，如是宣说。对于善巧方便的邪分别，凡是善巧获得彼之因的方便，以及从宣说彼开始，从最初发心开始摄取，以具有一切相智之作意，对于佛等等完全布施，布施之物与施者与受者不可得之方便。
English
Regarding conduct, that which is non-dual and cannot be made dual is the conduct of Bodhi, thus it is taught. Regarding wrong conceptions about the Buddha Jewel, whatever is called Buddha indicates that it is the cause of entering into the true meaning; as well as the direct realization of the true Dharma; as well as the good understanding of the true meaning; as well as the order of directly realizing all dharmas as they are, with the power of the three omnisciences, Buddha is the cause of entering into speech, thus it is taught. Regarding wrong conceptions about the Dharma Jewel, whatever Bodhi is, it is the remainder of the word, emptiness and so on are the remainder of the word of Bodhi; also Bodhi is merely a name; also the meaning of non-action is the meaning of Bodhi; also suchness and so on are Bodhi; also merely name and sign are Bodhi; also it is the Bodhi of the Buddhas, the Buddhas' direct realization of complete perfect enlightenment, therefore it is the reason for Bodhi, thus it is taught. Regarding wrong conceptions about the Sangha Jewel, whatever conduct in the Prajnaparamita, the object of Bodhi itself is prohibited; thus, if there is no grasping of the Paramitas and so on, then immediately the conduct of duality is abandoned; thus, for the sake of increasing the roots of virtue, it is taught that relying on non-duality increases; the non-dual conduct of the Bodhisattva is: The roots of virtue increase, with the answer of being fearless, for the meaning of the Sangha of non-retrogression is taught; as well as the reverence and service to the Buddha; as well as having the ability to obtain Dharani; as well as not being separated from the Buddha and Bodhisattva; as well as for the sake of proclaiming the attainment of all-knowing wisdom, thus it is taught. Regarding wrong conceptions about skillful means, whatever skillful means of obtaining the cause of that, and starting from teaching that, starting from the initial generation of the mind, with the attention of having all-knowing wisdom, completely giving charity to the Buddha and so on, the means of the object of charity and the giver and the receiver being unattainable.