Tibetan
མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ནམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་སྤྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དང༌། བསྒོམས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་དོན་ཡིན་པར་མི་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི་དུས་སུ་དོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ཡང་མེད། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན། མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་དང༌། མ་ཆོད་པ་འདྲེན་མར་བསྒོམས་པས་ དེའི་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཞིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་གཞན་ལ། ཐོབ་པ་ཡང་གཞན་པར་སེམས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོ་ནི། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་པ་མེད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ། ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ལ་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། གཟུགས་ལ་བསླབ་པར་གྱི་འམ་ཞེས་བྱ་བས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བྲི་བ་དང༌། བསྣན་པ་མེད་པར་བསླབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས། དེ་སློབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས། རབ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གྱི་བར་གྱིས་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དག་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དམིགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཆགས་པ་བཀག་པས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ས་ནས་ས་གཞན་དུ་འཕོ་ཞིང་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དམིགས་པ་ལ་གནས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་གང་གསུང་པའི་ལན་གྱི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པས། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་མི་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་པར་གནང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་པར་མི་རིགས་པས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་སུ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བྱས་
Chinese
这是为了表明没有的缘故。对于不作意圆满菩提的分别念，是因为不舍弃作意一切种智，而应行于般若波罗蜜多，以及心与心所法不运转那样行持，以及如是宣说现证，以及它的行持，以及现证，以及通过修习而遮止获得一切种智，以及为了解知大乘在一刹那间现证的缘故，所以这样显示。修习的分别念，是因为如是修习本身就是恒常的缘故。这是为了知晓不应理是所欲之义的缘故而作的显示。没有修习的分别念，是因为如是修习本身，为了知晓在无学时舍弃的加行的缘故而作的显示。既非修习，亦非非修习的分别念，是因为既非修习，亦非非修习的缘故，通过获得一切种智而中断与未中断，作为引导修习，为了知晓它不是其因的缘故而作的显示。不如实义的分别念，是指对于涅槃也是他，获得也是他这样思惟的自在，如是真如，如是获得一切种智等，这样显示。现在将要宣说执持修道之相违品的分别念。其中略说，有情假立的行境，法假立和非空性，贪著和善分别自性，实事和三乘，功德非清净，行持种种错乱，执持的第一个，是应当了知的。这样显示。其中，有情假立的分别念，是因为有情等不可得的缘故，是为了遮止属于有情界的缘故。如果是这样，有情从地狱开始，直到圆满正等觉的佛陀
English
This is to show that it is because there is nothing. As for the conceptualization of not attending to perfect enlightenment, it is because one does not abandon attending to all-knowingness, and should practice the Perfection of Wisdom, and the mind and mental phenomena do not operate in that way, and thus it is said to be realized, and its practice, and realization, and through cultivation, the attainment of all-knowingness is prevented, and to understand that the Great Vehicle is realized in an instant, so it is shown. The conceptualization of cultivation is because such cultivation itself is constant. This is shown to know that it is unreasonable to be the desired meaning. The conceptualization of no cultivation is because such cultivation itself, in order to know the effort abandoned at the time of no more learning, is shown. The conceptualization of neither cultivation nor non-cultivation is because it is neither cultivation nor non-cultivation, through attaining all-knowingness, interruption and non-interruption, as a guide to cultivation, it is shown to know that it is not its cause. The conceptualization of not being in accordance with reality is the freedom to think that Nirvana is also other, and attainment is also other, suchness, such attainment of all-knowingness, etc., is shown. Now I will explain the conceptualizations that hold the opposite of the path of cultivation. Among them, briefly speaking, the object of experience imputed to sentient beings, the imputed Dharma and non-emptiness, attachment and the nature of good discrimination, reality and the Three Vehicles, merit is not pure, conduct is confused, the first of holding, is to be known. This is shown. Among them, the conceptualization imputed to sentient beings is because sentient beings and so on are unattainable, it is to prevent belonging to the realm of sentient beings. If so, sentient beings from hell onwards, up to the perfectly enlightened Buddha
Chinese
如果说，因为没有安立处而成为过失。 善现，你怎么想？安立为有情是有所缘吗？ 之间，是为了知晓安立为有情是无实物而作的开示。安立为法的分别念，凡是学习安立为法的，是为了宣说获得一切相智。 世尊，如果菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，是否学习色等？ 之间，是因为遮止了一切学习近取。这是所要开示的。不是空性的分别念，凡是从色到一切相智之间，不增不减地学习的缘故。一切法 以自性见为空性，如果以学习它本身，自性即是空性，那么行般若波罗蜜多就会成为过失。 善现，无行即是行般若波罗蜜多，从那里开始，直到一切相智之间修习的时候，应当以不缘取的方式修习。之间，作为回答，开示了二和非二，即是缘取和非缘取。 执著的分别念，凡是对缘取和非缘取都遮止执著，这样就不会从一地转移到另一地，也不会圆满。因为安住于缘取，就不能圆满。 为什么呢？因为般若波罗蜜多也是无所缘的。这是所说回答的理由。 法分别的分别念，凡是像那样没有法分别，就像近取那样不作法分别，允许不缘取是胜妙分别。这是所要开示的。 为了实物而作事的分别念，凡是那样，就不应作一切佛的事业，所以谁也不会作那样的行为。 为什么呢？因为一切法都是无为
English
If it is said that it would be a fault because there is no place to establish. Subhuti, what do you think? Is there an object of focus when establishing sentient beings? The interval in between is to show that the establishment of sentient beings is taught to be without substance. The conceptualization of establishing as Dharma is that whoever studies the establishment as Dharma is to declare the attainment of all-knowingness. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, does he study form, etc.? In between, it is because all study of close attachment is prevented. This is what is to be shown. The conceptualization of not being emptiness is that from form to all-knowingness, there is no increase or decrease in learning. All Dharmas Seeing emptiness by their own nature, if by learning it itself, its own nature is emptiness, then practicing Prajnaparamita would become a fault. Subhuti, non-practice is the practice of Prajnaparamita, starting from there, until the time of meditating on all-knowingness, one should meditate in a non-grasping manner. In between, as an answer, it is shown that two and non-two are grasping and non-grasping. The conceptualization of attachment is that all attachment to grasping and non-grasping is prevented, so that one will not move from one ground to another, nor will it be perfected. Because dwelling on grasping, it cannot be perfected. Why is that? Because Prajnaparamita is also without object of focus. This is the reason for the answer that was said. The conceptualization of Dharma discrimination is that there is no Dharma discrimination like that, just as close attachment does not make Dharma discrimination, allowing non-grasping to be excellent discrimination. This is what is to be shown. The conceptualization of doing things for the sake of objects is that if that is the case, one should not do all the deeds of the Buddha, so no one would do such behavior. Why is that? Because all Dharmas are unconditioned.