Tibetan
མ་པས་མཚོག་ཉིད་ཡིན་པར་འཐད་པའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཞིང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཏོང་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་བཏང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པའི་ལན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཁམས་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་མི་གནས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོགས་པར་མི་མཛད
Chinese
母亲说了符合道理的回答。现在要说执着的分别念两种，各自的差别变成九种。其中，首先是执取和舍弃，以及作意和界，第三是亲近，以及住和现执，以及法的事物所施设，以及贪着和对治，以及随所欲而行衰损，首先要了解执取。就像这样，其中执取和舍弃的分别念是：世尊，什么才是般若波罗蜜多的法，是完全执取和舍弃的呢？这是所说的话。作意的分别念是：从色到一切种智之间，因为不作意，所以没有完全执取，仅仅舍弃，作意的善根就会增长，般若波罗蜜多就会圆满，如果不能获得一切种智，就会有过失，这是所说的话。善现，什么时候色不作意呢？从这里开始，那时菩萨摩诃萨的善根增长，直到一切种智之间都会随之获得。那是什么原因呢？不作意就是无上正等觉现证菩提，这是以符合道理的回答所说的话。与三界一切相关的分别念是：世尊，因为什么原因呢？不作意就是与三界不相关的因，这是所说的话。安住的分别念是：像那样修行，就不会安住于一切种智之间，这是所说的话。对事物现执的分别念是：世尊，因为什么原因呢？没有现执就是不居住于其中的因，这是所说的话。观察事物的分别念是：如果菩萨摩诃萨这样想，无论如何那样修习，从这里开始，那是什么原因呢？就像这样，如来也不会施设所见的法。
English
The mother gave a reasonable answer. Now, I will explain the two types of clinging-related conceptualizations, each of which has nine distinctions. Among them, first, there are clinging and abandoning, as well as attention and the realms. The third is closeness, as well as dwelling and manifest clinging, as well as the imputation of things of dharma, as well as attachment and antidote, and as one desires, going to ruin. First, one should understand clinging. Like this, among them, the conceptualizations of clinging and abandoning are: "Bhagavan, what is the dharma of the Perfection of Wisdom that is completely clung to and abandoned?" This is what was said. The conceptualization of attention is: "From form to all-knowingness, because of not paying attention, therefore not completely grasping, merely abandoning, the roots of virtue of attention will increase, the Perfection of Wisdom will be perfected, and if all-knowingness is not attained, there will be a fault." This is what was said. "Subhuti, when will form not be attended to?" Starting from here, "At that time, the roots of virtue of the Bodhisattva Mahasattva will increase, and up to all-knowingness will be subsequently attained." What is the reason for this? "Not paying attention is the unsurpassed, perfect, complete enlightenment, the manifestation of enlightenment," this is what was said with a reasonable answer. The conceptualization related to all three realms is: "Bhagavan, for what reason?" Not paying attention is the cause of not being related to the three realms, this is what was said. The conceptualization of dwelling is: "Practicing like that, one will not dwell between all-knowingness," this is what was said. The conceptualization of manifest clinging to things is: "Bhagavan, for what reason?" Not having manifest clinging is the cause of not dwelling in it, this is what was said. The conceptualization of examining things is: "If a Bodhisattva Mahasattva thinks like this, however one meditates like that," starting from here, "What is the reason for this?" Like this, the Tathagata will not even establish the dharma of seeing.
Tibetan
་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱ་བར་བཏགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མེད་ཅེས་ན། གང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤྱོད་པ་རིང་དུ་བྱེད་ཅིང་ཉམས་པར་གསུངས་པས་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་མེད་པ་གཙོ་བོར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདི་དག་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ དང་དེའི་དམིགས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྣམས་དེ་དང་མ་བྲལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཞེས་ཡ་བ་བའམ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་ལྔན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ
Chinese
直到“那”这个词之间所说的一切，如来所领悟的，不是用可以言说的名相来区分的，这是总结性的词语。又为何有些法没有完全证悟成佛呢？这是指“成为事物”的意义。像这样，因为宣说了执着于显现会使修行变得漫长且衰退，所以知道没有显现执着是主要的，这是其意义所在。关于贪执的分别念，世尊，如果大菩萨行般若波罗蜜多，如何才能不出现如胶水等的过失呢？以及，善现，何时一切法都是无贪执且不被执取的呢？等等，这些都是所说的内容。对治的分别念是，就具有对治的法及其对境的平等性而言，从不离般若波罗蜜多，直到一切种智之间，都是以不离般若波罗蜜多的方式所说的。随欲而行的衰损的分别念是，如果所缘和能缘没有差别，那么就会陷入没有证悟和没有成就的过失。善现，对于此，菩萨摩诃萨是否认为这是色，或者这是色，或者这是它的色，而没有显现执着呢？从这里开始，以转轮王的例子来说明，五度波罗蜜多不是像声闻等道那样随欲而行，而是因为随顺般若波罗蜜多，是受他人支配的意义。现在要讲述的是执取的九种分别念的第二种。因此，特意必定不生起，以及，道与非道的确定执着，以及，具有止灭的生，以及，具有和不具有五种事物，以及，处所和种姓是执着，以及，追求意义和无因，以及，反驳者是所缘，执取的分别念是其他的。这样说的。其中，特意要做的事情不如实生起的
English
Everything that was said up to the word "that," what the Tathagata realized is not differentiated by being labeled as something that can be spoken, this is a concluding word. And why are some dharmas not fully awakened into Buddhahood? This refers to the meaning of "becoming a thing." Like this, because it is said that clinging to appearances makes practice lengthy and leads to decline, it is understood that not clinging to appearances is the main thing, this is the meaning. Regarding the conceptualization of attachment, O Bhagavan, how can a great Bodhisattva who practices Prajnaparamita not have faults such as glue, etc.? And, Subhuti, when are all dharmas without attachment and not grasped? Etc., these are the contents that were spoken. The conceptualization of the antidote is, in terms of the equality of the dharma that possesses the antidote and its object, from not being separated from the Prajnaparamita, up to all-knowingness, everything is spoken in a way that is not separated from the Prajnaparamita. The conceptualization of the decline of going as one wishes is, if the object and the subject are not different, then one would fall into the fault of not having realization and not having accomplishment. Subhuti, for this, does the Bodhisattva Mahasattva think that this is form, or this is form, or this is its form, and not have manifest attachment? Starting from here, using the example of the Chakravartin king, the five perfections are not going as one wishes like the path of the Shravakas, etc., but because they follow the Prajnaparamita, they are under the control of others. Now, the second of the nine conceptualizations of grasping is to be discussed. Therefore, intentionally it will definitely not arise, and, the definite grasping of the path and the non-path, and, the birth with cessation, and, having and not having the five things, and, place and lineage are grasping, and, pursuing meaning and without cause, and, the opponent is the object, the conceptualization of grasping is other. This is what was said. Among them, the intentionally done thing does not arise as it is