Tibetan
ཉིས་ཇི་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུག་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་ བྱ་བ་གང་གསུང་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ནི། ཅིའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་ར་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ན་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་གང་དག་དང༌། རྟགས་གང་དག་དང༌། མཚན་མ་གང་དག་གིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང༌། རྟགས་དེ་དག་དང༌། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་དེའི་ཕྱིར་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང༌། ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ལམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། ལམ་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕིན་བར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམས་འདིའི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་དང༌། ཆོས་གང་དང་ཡང་ལྡན་པའི་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། ཡང་ཕྱིར་རོལ་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་དང༌། བདུད་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་དང་མི་འཕྲོགས་པའི་དོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ནི། ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་ནས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ག
Chinese
二如是遍知者，三之障礙三種與，寂道如是性等與，等同具有與不具有與，不平等痛苦等與，煩惱諸之自性與，二無有於普愚昧，分別念為最後立。如是所說為何耶？於彼一切相遍知性於普愚昧者，何之故如來等及已調伏者正等覺佛陀等之乃一切相遍知性云何作耶？如是開始，相為何等與，相為何等與，特徵為何等以法等極為言說之相彼等與，相彼等與，特徵彼等如來已證悟故，是故一切相遍知性云何作耶？如是彼所說也。道知性於普愚昧者，饒益菩提薩埵大薩埵以一切道生起而作且如是等所說為何耶？一切知性於普愚昧者，饒益一切名為外與，內之法有多少彼量也，彼等亦聲聞與獨覺等知也如是等所說為何耶？道於普愚昧者，道於安住且如是開始，以此聖者一切涅槃超越至上之彼岸故，般若波羅蜜多如是所說也。如是性與何清淨之邊等與等有與不有於普愚昧者乃又如是性與，又清淨之邊與法界等此之包含之義與，法何與亦有之非有之義以般若波羅蜜多性中如是所說也。不平等性即不共性於普愚昧者乃又外道與，外道與，魔與，異乘與有者等不破壞與不奪取之義以般若波羅蜜多性中如是所說也。痛苦等之諦於普愚昧者乃又痛苦之義由又如實如是之義於行持而作性中
English
Two, like this, the all-knowing one, with the three obscurations, the three kinds, and the peaceful path, suchness, etc., equally possessing and not possessing, and unequal suffering, etc., and the nature of all the afflictions, and without duality, in complete ignorance, the conceptual thought is established as the final one. What is said like this? In that, being completely ignorant of the nature of all aspects of omniscience, for what reason do the Tathagatas, the subduers, the perfectly enlightened Buddhas, how do they make the nature of all aspects of omniscience? Starting like this, what are the aspects, what are the signs, and with what characteristics do they express the Dharma extremely? Those aspects, those signs, and those characteristics are understood by the Tathagatas, therefore, how do they make the nature of all aspects of omniscience? That is what he said. Being completely ignorant of the knowledge of the path, what is said such as, "Beneficial Bodhisattva, great Bodhisattva, should generate all paths"? Being completely ignorant of the nature of all knowledge, what is said such as, "Beneficial, all that is called outer and inner Dharma, that is the extent, and those are also known by the Shravakas and Pratyekabuddhas"? Being completely ignorant of the path, starting from "dwelling on the path," because this noble person transcends all Nirvana to the supreme other shore, that is what is said as Prajnaparamita. Being completely ignorant of having and not having suchness and the edge of what is pure, etc., again, suchness, and the edge of purity, and the Dharmadhatu, etc., with the meaning of including this, and with the meaning of not having any Dharma, in the nature of Prajnaparamita, that is what is said. Being completely ignorant of the unequal nature, that is, the uncommon nature, again, with the meaning that outsiders, heretics, demons, and those with other vehicles cannot destroy or seize, that is what is said in the nature of Prajnaparamita. Being completely ignorant of the truth of suffering, etc., again, from the meaning of suffering, by the meaning of truly as it is, in the nature of acting with practice.