Tibetan
་དང་གཉིས་མེད་པ་དག་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཆགས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་རྫོག་པ་དང༌། དམིགས་པར་གནས་པས་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མེ་ནུས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མེ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མི་དམིགས་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པའོ་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཏོག་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མི་འཐད་པ་དང༌། མཛད་པ་དེ་གང་གི་ཡང་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་མངོན་པར་འདུས་ མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཟུངས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེའི་རློབ་སེམས་དང༌། དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་པར་གཞག་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་བྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ལྔ་མ་གཟིགས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་ལུང་བསྟན་ར་མཛད་པ་མེད་པ་དང༌། རྫས་མེད་པ་ལ་རྫས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དེ་ལྟར་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་རྣམ་གྲངས་ལ་གནས་ནས་བླ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒ་བཀག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་དཔེས་འདུས་བྱས་དང༌།འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་བཀག་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་འགྱུར་བས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། བཅས་པའི་སྤྲུ་པའི་དོངས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོངས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། དེ་གཉི་གའི་བྱེད་པ་མེད་པས་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨིན་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་
Chinese
以及无二者所缘即是所说。贪著之分别念者，谓于所缘与非所缘等之贪著遮止，如是则迁于异地，及彼圆满，以住于所缘故，彼不能圆满，彼为何耶？谓般若波罗蜜多亦以无所缘之理所说也。法分别之分别念者，如是则无法极善分别，如云何成所缘，如是则不作法之分别，以不缘而极善分别随许而说也。事物为之之分别念者，如是则一切佛之事业皆不应理，事业亦非为谁而说，一切法皆无为，无转变，现证，于无为性中而说也。三乘决定之分别念者，如是则三乘无有安立，以执著总持等故，彼之忘念心，及于具所缘者，以三乘分别念而安立，彼为何耶？谓一切法佛之五眼未见，如是则薄伽梵未作有情蕴之三种授记，于无实事者，念为实事者等，为彼等遮遣之义如是也，于胜义与幻化之名数而住，遮止从上至上无上正等菩提，以如来之化身譬喻，遮止住于有为与无为之界，随许一切无上正等觉之佛事业，如是则如来与化身无有差别，以成太过故，作者与所作之化身义，知解义，及彼二者无有作者故，随许也，彼为如来成熟道之随行故，说彼二者之差别，化身者如来，化
English
And that which is spoken of as the object of the non-dual is the very object. The discrimination of attachment is the prevention of attachment to objects and non-objects, and if so, the migration to another place, and its completion, and because it dwells in the object, it cannot complete it. Why is that? It is said that the Perfection of Wisdom is also spoken of as the reason for not having an object. The discrimination of the discrimination of the Dharma is that if it is so, there is no perfect discrimination of the Dharma, and how does it become an object? Thus, it does not discriminate the Dharma, and it is said that it is permissible to discriminate perfectly without an object. The discrimination of things for the sake of doing is that if it is so, all the deeds of the Buddha are unreasonable, and it is said that the deeds are not for anyone, and all the dharmas are uncreated, unchanging, and manifestly assembled in the uncreated nature. The discrimination of the determination of the three vehicles is that if it is so, the three vehicles have no establishment, because of attachment to dharanis and so on, their forgetfulness, and for those who have objects, the three vehicles are established by discrimination. Why is that? It is said that all the dharmas are not seen by the five eyes of the Buddha, and if so, the Bhagavan did not make the three kinds of prophecies of sentient beings, and for those who perceive unreal things as real things, the meaning of refuting them is like that, and they dwell in the names of ultimate truth and illusion, preventing the unsurpassed perfect enlightenment from above, and by the example of the manifestation of the Tathagata, preventing dwelling in the realm of the conditioned and the unconditioned, allowing all the deeds of the unsurpassed perfect Buddha. If so, the Tathagata and the manifestation are no different, because it becomes too much, the meaning of the manifestation of the agent and the object, the meaning of knowing, and because there is no agent of the two, it is allowed. Because it follows the ripening path of the Tathagata, the difference between the two is said, the manifestation is the Tathagata, the manifestation.
Tibetan
པའི་དཔེས་བྱེད་པ་པོའི་རྣམས་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ལ་ཡིན་ན་ཡོན་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཡོན་གནས་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་མེ་ཏོག་འཐོར་བར་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རྣམས་ཡོན་དེས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་པར་འཁྲུགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕར་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་འཁྲུགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ངེས་པར་དཔྱད་པར་མཛད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆེས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་མཛད་པར་ཐལ་བ་དང༌། གཞན་རྣམས་མེད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིང་དང་མཚན་མ་བསྟན་པས་ཆོས་ཉིད་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོའམ་ཞེས་སྐྱེས་པ་དང༌། བུད་མེད་ཀྱི་རྟག་སྨོས་པ་ནི་ཟ་མ་དང༌། མ་ནིང་དང༌། མཆིག་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བླངས་པ་ནི་རིགས་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ཤེས་པར་བྱད་པའི་དོན་ཏོ། །བུ་དང༌། བུ་མོ་བརྗོད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མཐུན་པའི་བརྗོད་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །རིགས་སྨོས་པ་ནི་རྒྱུད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དབང་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ངམ་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོངས་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པར་པས་རིགས་དམན་པ་ཡིན་ཡང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་འདིར་དབང་དུ་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏོ། རབ་འབྱོར་ཐ་སྙད་དང་མིང་དང་མཚན་མ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བདག་ག
Chinese
是故，以作例者，是为遣除作者之分别念而宣说。不净功德之分别念者，若于彼，功德无有完全清净，以及如来与化身等之法性无有差别，是为殊胜功德之处所；以及具有缘于如来之慈心者们；以及于彼作意，令虚空散花者们；以及向佛礼拜者们，以彼功德能令痛苦达到究竟，是为如是宣说。清净行持诸般错乱之分别念者，于六度彼岸等，随许法性不紊乱之行持；若如是，则色等诸法必定作观察，故如来极度紊乱，应成过失；以及其他皆无，为令趣入于彼之义，如来显示诸法之名与相，故法性无有错乱，是为如是宣说。种姓之子或种姓之女，如是恒常宣说男女，是为遮遣阉人、半择迦、扇搋等之义。取种姓之差别，是为知晓四种姓完全清净之义。说儿子与女儿，是为知晓出家之士与随顺之语之义。说种姓，是为知晓血统圆满者能掌握殊胜之法之义。又说“或”，是为知晓即便因生处与次数于其他处感受业之过患而种姓低劣，然具福分者，于此处亦能掌握之义。现在当说第二种执著之分别念，是故：有情施设及其因，有境彼能令摧灭，禅定道与关联之，相违品其他有九种。如是宣说。从饶益、名言、名称、相、现前执著等开始，直至证得一切种智之间所开示者，即是如此宣说。如何分别念有九种呢？是故，我
English
Therefore, by giving examples, it is taught to dispel the conceptualizations of the agent. The conceptualizations of impure merits are: if there is no complete purity of merits in them, and there is no difference in the nature of the Tathagatas and emanations, they are places of excellent merits; and those who have loving minds focused on the Tathagatas; and those who, by focusing on them, cause flowers to be scattered in the sky; and those who prostrate to the Buddhas, by those merits, suffering can be brought to an end, it is taught in this way. The conceptualizations of confused pure conduct are: allowing the practice of the six perfections and others without disturbing the nature of the Dharma; if so, then the forms and other phenomena must be examined, therefore, the Tathagatas are extremely confused, it would be a fault; and others are absent, in order to enter into them, the Tathagatas show the names and signs of the phenomena, therefore, the nature of the Dharma is not confused, it is taught in this way. The constant mention of male and female, such as "son of a lineage" or "daughter of a lineage," is to eliminate eunuchs, hermaphrodites, and castrated men. Taking the distinction of lineage is to know the complete purity of the four lineages. Saying "son" and "daughter" is to know the meaning of renunciates and conforming speech. Saying "lineage" is to know that those with perfect lineage can master the excellent Dharma. Saying "or" again is to know that even if one's lineage is low due to experiencing the faults of karma in other places of birth and times, those who have fortune can also master it here. Now, the second type of clinging conceptualization should be explained, therefore: Sentient beings, designations, and their cause, Objects, they can destroy them, The path of meditation and its connection, Other opposing factors are nine types. This is how it is taught. Starting from benefit, expressions, names, signs, and manifest clinging, and extending to the attainment of omniscience, is what is taught in this way. How are there nine types of conceptualizations? Therefore, I