Tibetan
་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ཞེས་སྨོས་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇིག་པའི་རུལ་གཞན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་གནས་ཞེ་ན། སེམས་མི་སྐྱེད་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །སོམས་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བྲ་བཟུང་སྟེ་ཞེ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཏོག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཐེག་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་པའི་ཆོས་ལས་བྱུང་པའི་ཆོས་མི་རྒྱུ་བས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། དེ་ལ་སྤོད་པ་དང༌། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཀག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་ནི་ནི་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐར་པས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །དེ་ལྟར་སྒོམ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི་དུས་སུ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སོམ་པ་མ་ཡིན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་པར་རྟོག་པ་ནི། སོམ་པ་མ་ཡིན་སོམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་བཀག་པས་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་
Chinese
所谓的“现证”指的就是前面所说的“虚空”。“如虚空般空性”等，这是第二种。现在要讲的是关于修道之路上不顺品的第二种分别念。因此，经中说：“二者心与心所，是坏灭之异熟。” 那么，什么是它的处所呢？经中说：“不生起菩提心，不忆念菩提之精华，忆念下劣乘，不忆念圆满菩提，无修习与思择，以及与这些相反，不如实之分别念，当知是思择道之违品。” 这是经中所说的。其中，不生起菩提心的分别念，是指从最初发心到接近证悟之间所说的内容。忆念菩提精华的分别念，是指不忆念菩提精华。忆念声闻和独觉乘的分别念，是指不开启其他乘的心的机会。不忆念圆满正等觉的分别念，是指不舍弃忆念一切种智，应当行于般若波罗蜜多，以及由心和心所生的法不流动而现证，随许修习，行于此，现证，修习等阻碍了一切种智，因此大乘在一刹那间于一境中现证应当知晓。修习的分别念，是指由于如此修习而使其相续不断，不执着。无修习的分别念，是指由于如此无修习，在无学之时，应当知晓完全依止于此。非思择非不思择的分别念，是指以非思择非不思择阻碍获得一切种智，因此有间断和无间断。
English
The so-called "manifest realization" refers to the "emptiness" mentioned earlier. "Like the emptiness of the sky," etc., is the second type. Now, we will discuss the second type of conceptualization that is unfavorable on the path of meditation. Therefore, it is said in the scripture: "The two, mind and mental factors, are the different ripening of destruction." So, what is its place? The scripture says: "Not generating the mind of Bodhi, not remembering the essence of Bodhi, remembering the inferior vehicle, not remembering the complete Bodhi, without practice and contemplation, and the opposite of these, unreal conceptualizations, should be known as the opponents of the path of contemplation." This is what is said in the scripture. Among them, the conceptualization of not generating the mind of Bodhi refers to what is said from the initial generation of the mind to approaching enlightenment. The conceptualization of remembering the essence of Bodhi refers to not remembering the essence of Bodhi. The conceptualization of remembering the vehicle of Hearers and Solitary Buddhas refers to not opening the opportunity for the mind of other vehicles. The conceptualization of not remembering the complete and perfect enlightenment refers to not abandoning the remembrance of all-knowingness, one should practice the Prajnaparamita, and the phenomena arising from the mind and mental factors do not flow and manifest realization, allowing practice, acting on this, manifest realization, practice, etc., obstruct all-knowingness, therefore the Great Vehicle manifests realization in one instant in one object should be known. The conceptualization of practice refers to the fact that due to such practice, its continuity is uninterrupted, and there is no attachment. The conceptualization of no practice refers to the fact that due to such no practice, at the time of no learning, it should be known to completely rely on this. The conceptualization of non-contemplation and non-non-contemplation refers to obstructing the attainment of all-knowingness with non-contemplation and non-non-contemplation, therefore there are interruptions and no interruptions.
Tibetan
བར་ཆད་མེད་པར་འདྲེན་པར་སོམ་པ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་གཞན་དུ་ཐོབ་པར་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉེད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དོངས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། སྤོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོ་སྟེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་བཏགས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དམྱལ་བ་ནས་བརྩམ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་བ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་དུ་བཏོགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པས་དེ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་དུ་བཏོགས་པ་དོངས་པོ་མེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཆོས་ བཏགས་པ་ལ་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བརྗོད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱིའམ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལ་བསླབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མེད་པར་སློབ་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གཉིས
Chinese
为了毫无阻碍地引导，理解到那是原因本身，这其中所说的意义是什么呢？与事物本来的样子不符的分别念是，认为在其他地方安立的涅槃在其他地方获得，就此而言，如实地证得一切种智，诸如此类所说的是什么呢？现在要讲述修道之路上持有不相符之方的分别念。其中，首先，对于系于有情的行境，以及系于法和非空性的过患，贪执和分别的自性，以及视为空洞和三乘，以及功德不清净，以及行为极度混乱，执持这些是第一点，这是要宣说的内容。其中，系于有情的分别念是，由于不缘有情等，遮止了系于有情界，如果那样，从地狱开始直到圆满正等觉的佛陀之间，系缚都将不成立，以及“善现，你怎么认为？系于有情是有可缘的吗？”等等，通过舍弃这些，从而知晓系于有情是毫无意义的空性，这其中所说的意义是什么呢？系于法的分别念是，学习系于法，说是为了获得一切种智，以及“世尊，那么菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不学习色吗？”等等，对于近取而学习，一切种智所说的是什么呢？不是空性之性的分别念是，从色到一切种智之间，不作排除和安立地学习是允许的，以及见到一切法自性为空性，因此空性，以及自性为空性。般若波罗蜜多没有行持的过失，以及“善现，无行是行般若波罗蜜多”，从这开始，直到一切种智之间，以不缘的方式修习，以不缘的方式修习之路有二。
English
To guide without obstacles, understanding that it is the cause itself, what is the meaning of what is said here? The conceptualization that does not conform to the way things are is the thought that Nirvana, which is established elsewhere, is attained elsewhere. In this regard, what is said, such as the attainment of omniscience as it is, is what is said. Now, I will speak about the conceptualizations that hold the incompatible aspects of the path of meditation. Among them, first, the object of experience that is tied to sentient beings, and the faults of being tied to phenomena and non-emptiness, the nature of attachment and differentiation, and considering it empty and the three vehicles, and the impurity of merit, and the extremely confused behavior, holding these is the first point, which is what is to be declared. Among them, the conceptualization of being tied to sentient beings is that, because of not focusing on sentient beings, etc., the tying to the realm of sentient beings is prevented, and if that is the case, from hell up to the perfectly enlightened Buddha, the tying will not be established, and "Subhuti, what do you think? Is there an object to be tied to sentient beings?" etc., by abandoning these, thereby knowing that being tied to sentient beings is meaningless emptiness, what is the meaning of what is said here? The conceptualization of being tied to phenomena is that studying being tied to phenomena is said to be for the attainment of omniscience, and "Bhagavan, then when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, does he not study form?" etc., studying with close focus, what is said by omniscience? The conceptualization of not being emptiness itself is that it is permissible to study without excluding or establishing from form up to omniscience, and seeing all phenomena as empty of their own nature, therefore emptiness, and the self-nature is emptiness. There is the fault that the Prajnaparamita is not practiced, and "Subhuti, non-practice is the practice of Prajnaparamita," starting from this, up to omniscience, one should meditate in a way that does not focus, the path of meditating in a way that does not focus has two.