Tibetan
་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་ངེས་པ་བཀག་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པར་ཤེས་པར་བྱས་བའི་དོན་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྨོས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། འདི་ལྟར་སོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་དེས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དམ་པ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་འཐད་པས་ངག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་དང་དག་བའི་ཕྱོགས་དང་གི་བར་ཆད་ཀྱི་གཏམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་གནས་པ་བཀག་པས་འགོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་ནུབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་དོན་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཁྱེར་བའམ་དབྲོག་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཏམ་སྨོས་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་ན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། འགོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ མིང་ཙམ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །རྗོད་པར་བྱེད་ལས་མ་གཏོགས་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དམག་གི་གཏམ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། འགོག་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་མང་པོ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཉུང་དུ་འམ་མང་པོར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐོང་བའི་ཕྱོགས་དག་ནི་གནོད་པར་བྱ་བ་དང༌།
Chinese
当修习大般若波罗蜜多时，菩提心念不离。从这里开始，对蕴、处、界等的结合和随顺结合的确定性加以禁止，从而得知这是为了避免声闻等。提到结合和随顺结合，是为了按顺序了解苦谛、集谛、灭谛和道谛的结合和随顺结合，以及先前和之后的关系。为什么呢？因为安住于空性，所以对任何法都不认为是殊胜和最胜，这是以颠倒的方式理解，因此才说了这些话。在灭谛中了解法，是对证悟之因、清净之方和障碍之语进行结合和随顺结合，从而禁止安住，这表明在灭谛的智慧中，这些都会彻底消失。为什么呢？因为安住于自性空性的诸法，所以对任何法的取舍都无法如实地随顺观察，因此才说了这些话。提到言语，是因为在苦谛和集谛的智慧生起之时，就已经摧毁了对事物形象的分别念。灭谛的智慧，是为了了解仅仅通过言语就能对治分别念。像这样的情况下，考虑到这些都是 仅仅是名，只是安住于概念。除了言说之外，没有可说之物。这就是所说的。在灭谛中随顺智慧的忍，是成为菩提资粮的布施等言语，非常众多且多种多样，就像之前的法之军队的言语一样。这表明在灭谛的智慧状态中，为了圆满众多，需要接近和利用许多事物。为什么呢？因为安住于自性空性，所以对任何法都不认为是少量或众多，无法如实地随顺观察，因此才说了这些话。在灭谛中随顺智慧，是对治和不现见之方，是需要损害的。
English
When practicing the Great Perfection of Wisdom, the thought of Bodhi is inseparable. Starting from here, the certainty of combining and following the combination of aggregates, realms, and sources is prohibited, thereby knowing that this is to avoid the Shravakas and others. Mentioning combination and following combination is to understand the combination and following combination of the Truth of Suffering, the Truth of Origin, the Truth of Cessation, and the Truth of the Path in order, as well as the relationship between before and after. Why? Because dwelling in emptiness, one does not regard any Dharma as supreme or most excellent, which is understood in a reversed way, hence these words are spoken. Understanding Dharma in the Truth of Cessation is to combine and follow the combination of the cause of realization, the means of purification, and the words of obstacles, thereby prohibiting dwelling, which shows that in the wisdom of the Truth of Cessation, these will completely disappear. Why? Because dwelling in the emptiness of self-nature, one cannot truly observe the acceptance or rejection of any Dharma, hence these words are spoken. Mentioning speech is because the conceptualization of the appearance of things has already been destroyed at the time of the arising of the wisdom of the Truth of Suffering and the Truth of Origin. The wisdom of the Truth of Cessation is to understand that it is only through speech that one can counteract conceptualization. In such a situation, considering that all of these are merely names, just dwelling in concepts. Apart from speaking, there is nothing to be said. This is what is said. The forbearance of following wisdom in the Truth of Cessation is the speech of generosity and so on, which becomes the accumulation of Bodhi, very numerous and diverse, just like the speech of the army of Dharma before. This shows that in the state of wisdom of the Truth of Cessation, in order to perfect many, it is necessary to approach and utilize many things. Why? Because dwelling in the emptiness of self-nature, one does not regard any Dharma as few or many, and cannot truly observe it, hence these words are spoken. Following wisdom in the Truth of Cessation is the means of counteracting and non-seeing, which is to be harmed.
Tibetan
གནོད་པར་བྱེད་པ་གཡུལ་གྱི་གཏམ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པའམ་ཁོང་ཁྲོ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་གི་དང་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་པོའི་གྲོང་འགོག་པ་ནི་དེ་ཕན་ཆད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཙམ་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དབང་པོའི་གྲོང་གི་གཏམ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཆོགས་སམ་ཚོགས་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྟེན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འགོག་པ་ནི་དེ་ནས་དབང་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་པ་དང། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བསྡུ་བའམ་མི་བསྡུ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཡུལ་གྲོང་རྡལ་འགོག་པ་ནི་དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་གྱི་ གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འཕེལ་བའམ་འབྲི་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པ་ནི་དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསྒོམས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གནས་པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་འང་ཁམས་གསུམ་ལ་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དབང་པོ་འགོག་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་གང་ལ་དབང་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ནི། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དང༌། །བཏང་སྙོམས་ཡིད་བདེ་བདེ་བ་དང༌། །བཏང་སྙོམས་བཏང་སྙོམས་ཚོར་བ་ཡོད། །གཟུགས་མེད་རྣམ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང༌། །སྲོག་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བ
Chinese
像先前一样，对于有害的战争言论也是如此。为什么呢？因为安住于道的如实性中，对于任何法都不真正随顺贪执或嗔恨，这正是所说的。像这样转变的境况是阻止由自身和他者成熟的四种方式。例如：阻止感官之城，从那以后，仅仅成为成熟的残余，对于感官之城的言论也像先前一样。为什么呢？因为一切法安住于空性中，对于任何法都不真正随顺聚集或不聚集，这正是所说的。阻止感官所依的大种等城市，从那以后，对于成为感官所依的，由大种和由大种所变的城市之言论的结合，也像先前一样。为什么呢？因为安住于虚空空性中，对于任何法都不真正随顺摄取或不摄取，这正是所说的。阻止感官的境域城镇，从那以后，对于色等境域的城镇的言论的结合，也像先前一样。为什么呢？因为安住于真实的边际，对于任何法都不真正随顺增长或减少，这正是所说的。阻止显现为我的执着，从那以后，由于修习一切种类的完全清净的法界，安住于它的自性中完全转变，因此对于我之言论等也像先前一样。为什么呢？因为具有一切种类的遍知性，作意是安住于与般若波罗蜜多的言论结合和随顺结合的合理性，这正是所说的。这四种成熟也应当在三界中分别了解。如何了解呢？暂时，阻止感官是禅定，在无色界中哪里有什么感官呢？如所说：在生禅定中，有意的快乐和舍，舍、意的快乐、快乐和舍，舍、舍受。在无色界中，有舍、命和意的感官。这样说。
English
As before, it is the same for harmful war speech. Why is that? Because dwelling in the suchness of the path, one does not truly follow attachment or anger towards any dharma, which is what is said. Such a transformed state is the four ways of preventing maturation by oneself and others. For example: Preventing the city of the senses, from then on, merely becoming the remainder of maturation, the speech of the city of the senses is the same as before. Why is that? Because all dharmas abide in emptiness, one does not truly follow gathering or not gathering towards any dharma, which is what is said. Preventing the city of the great elements, etc., which are the basis of the senses, from then on, the combination of the speech of the city that has become the basis of the senses, arising from the elements and arising from the elements, is the same as before. Why is that? Because abiding in the emptiness of space, one does not truly follow taking in or not taking in towards any dharma, which is what is said. Preventing the domain towns of the senses, from then on, the combination of the speech of the towns of the domains of forms, etc., is the same as before. Why is that? Because abiding in the true limit, one does not truly follow increasing or decreasing towards any dharma, which is what is said. Preventing the clinging to appearance as self, from then on, because of meditating on the completely pure realm of dharma in all ways, abiding in its nature, completely transformed, therefore the speech of self, etc., is the same as before. Why is that? Because having all kinds of omniscience, attention is the reason for abiding in conjunction with and following the speech of the Prajnaparamita, which is what is said. These four kinds of maturation should also be understood separately in the three realms. How should they be understood? For the time being, preventing the senses is dhyana, and where are there any senses in the formless realm? As it is said: In the dhyana of birth, there is mental pleasure and equanimity, equanimity, mental pleasure, pleasure and equanimity, equanimity, equanimity, feeling. In the formless realm, there is equanimity, the faculty of life and mind. Thus it is said.