Tibetan
ན། སྐྱེས་པ་རྩམ་ཉི་ན་དེ་འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འགག་པས་ཟིན་པ་ནི་དེའི་རང་བཞི་ཡིན་པས་ཡང་ཅི་ཞིག་འགོག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གནས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཟབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སེམས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཟབ་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་གང་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་དང༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ལ་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རབ་བྱས་པར་མ་བྱས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་བཀག་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་བྱ་བ་བཀག་པ་ཉིད་དང༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དི་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ལ་འགོད་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་དགེ་འདུན་བཤད་པ།
Chinese
那，因为已生者趋向于灭尽，所以被灭尽所摄持是其自性，还要灭什么呢？是这个意思。如是甚深，是考虑到如实安住于如是之如是，是不可思议的境界，所以才说转变为真实之边的自性。所知甚深，是说心不是异于如是。知甚深，是说如是不见如是。如是说：如是不见如是。行甚深，是说如此行持，对任何事物都不执着，因此随许行持甚深般若波罗蜜多。那为什么呢？因为安住于如是者，没有预言等任何行为。二无甚深，是对胜义谛的行持，没有二取之行，对于菩萨，没有对相和无相的执着，是这样说的。方便善巧甚深，是从十力等，到十八不共佛法之间，圆满地做了和没做，以阻止证得无上正等觉的方便善巧，阻止了任何法成为有实和无实。那为什么呢？因为等等，安住于了知一切法自性空性，对于那些行持于不顺品之众生，安置于其对治品，因此善于成熟众生，是这样说的。已宣说了安住于见道和修道的菩萨学道者不退转之僧众。 已宣说了不退转菩萨之僧众。
English
Now, since what is born tends to cessation, and being grasped by cessation is its nature, what else is there to cease? That is the meaning. Suchness is profound because it is considered to be the realm of non-conceptualization, as it abides in suchness as it is, and therefore it is said to transform into the nature of the ultimate reality. The knowable is profound because it is said that the mind is not other than suchness. Knowledge is profound because it is said that suchness does not see suchness. As it is said: Suchness does not see suchness. Conduct is profound because such conduct does not adhere to anything, therefore it is permitted to practice the profound Prajnaparamita. Why is that? Because for those who abide in suchness, there is no activity such as prophecy. Non-duality is profound because, for the practice of ultimate truth, there is no dualistic activity, and for Bodhisattvas, there is no attachment to the concepts of sign and signlessness, so it is said. Skillful means are profound because, from the ten powers and so on, up to the eighteen unshared qualities of the Buddha, whether fully accomplished or not, the skillful means of preventing the attainment of unsurpassed perfect enlightenment prevent any dharma from becoming existent or nonexistent. Why is that? Because, and so on, abiding in the knowledge that the self-nature of all dharmas is emptiness, for those sentient beings who engage in unfavorable practices, placing them in their antidotes, therefore being skilled in maturing sentient beings, so it is said. The Sangha of non-returning Bodhisattva trainees who abide on the paths of seeing and meditation has been explained. The Sangha of non-returning Bodhisattvas has been explained.