Tibetan
གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་དག་པར་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་གཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དྲུག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གླིང་བཞི་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་བཀོད་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་བཀོད་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་གཉིས་པ་དང༌། སྟོང་གསུམ་པ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བཀོད་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྔགས་པའི་ཆ་དགུ་པ་ནི། ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་རྣམས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོ་བ་བསྐྱད་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་བསྔགས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིག་བྱེད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བརྗོད་པ་ནི་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དོན་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆད་ཕྱེད་དང་བཞི་པའི་ཨོཾ་ནི་བཀུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་སྒྲའི་ཚངས་པ་ནི་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བཀུར་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། འདིར་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྟོགས་པའི་ཆ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྔགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ང་སྨྲ་སྟེ། མར་ལྟ་བུའི་ཚིག་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་སྒྲར་གཏོགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། འདིར་ནི་ཆ་དགུ་པའི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆ་ནི་ཡན་ལག་སྟེ་ཆ་ཤས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་གཞན་ གྱི་གླེང་གཞི་དེ་དང
Chinese
如是宣说。第五，又以赡部洲的众生安置于无上正等觉，将一个又一个众生安置于不退转地，所增上的福德极为众多，如是宣说。 第六，如是，安置四大部洲的众生胜过前者，如是宣说。 第七，如是，安置一千世界之众生胜过前者，如是宣说。 第八，如是，安置二千世界和三千世界，以及十方世界之众生胜过前者，如是宣说。 赞叹之第九部分是，又从赡部洲开始，十方每一方如恒河沙数世界之众生，将彼等一切安置于不退转地，从不退转者之中，无论任何菩萨摩诃萨，对于通达明了迅速，如理如实宣说般若波罗蜜多，所增上的福德极为众多等等，如是宣说。对于生起欢喜的菩萨们，完全阐明了善哉善哉赞叹之义。 如是，赞颂等这些是如实通达意义的体性，而不是像声明论者所说“以知识表达意义即是赞颂”那样，不是表达意义的体性。又有些人说，四分之三的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是恭敬。按照他们所说，声音的梵天是神圣的，像这样就变成了恭敬。而在这里，是如所说之通达的体性。就赞叹而言，我说这是诗歌的声明论者。就像重复黄油之类的词语，那些就是赞叹，如果按照那些所说，也只会变成声音。而在这里，第九部分的通达体性是赞叹。部分是支分，是部分的意思。这样做了之后，与其他经典 的开端相同。
English
Thus it was spoken. Fifth, again, placing the beings of Jambudvipa in the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, placing one being after another on the ground of non-retrogression, the merit that increases is extremely vast, as was spoken. Sixth, likewise, placing the beings of the four continents is superior to that, as was spoken. Seventh, likewise, placing the beings of a thousand world realms is superior to that, as was spoken. Eighth, likewise, placing the beings of two thousand and three thousand world realms, and the beings of the ten directions' world realms, is superior to that, as was spoken. The ninth part of praise is: again, starting from Jambudvipa, each direction of the ten directions, like the sands of the Ganges River, the beings of the world realms, placing all of them on the ground of non-retrogression, from among those non-retrogressors, whatever Bodhisattva-Mahasattva, for the sake of quickly understanding and clearly knowing, correctly and truly expounds the Prajnaparamita, the merit that increases is extremely vast, and so on, as was spoken. For the Bodhisattvas who generate joy, it fully clarifies the meaning of "Excellent, excellent!" praise. Thus, these praises and so on are the nature of understanding the meaning as it is, and not, as the logicians say, "expressing the meaning with knowledge is praise," it is not the nature of expressing the meaning. And some say that the three-quarters of Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) is reverence. According to what they say, the Brahma of sound is sacred, and like that, it would become reverence. But here, it is the nature of understanding as it is spoken. In terms of praise, I say that this is the logician of poetry. Just like repeating words like butter, those are praises, and if according to those who say that, it would only become sound. But here, the nature of understanding of the ninth part is praise. A part is a branch, it is the meaning of a portion. Having done that, it is the same as the beginning of other sutras.
Tibetan
་དེ་དག་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་ལ་བསྔགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང༌། བསྔགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཤད་པ། ད་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡི་བྱེད་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །དབེན་དང་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཐབས་བཅས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡི། །བསྔོ་བ་གཞན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་འདི་ཉིད་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྟུན་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། གཉིས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉིས་པ་དང་བྲལ་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དམ་པར་གྱུར་པར་རབ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཆོག་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ལྷག་པ་མེད་པས་གོང་ན་མེད་པ་སྟེ། ཚིག་བདུན་གྱིས་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་མཉམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་དང་གཞན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི།
Chinese
从那些之中，世尊菩萨摩诃萨被所有佛赞叹、尊敬和称赞，并与所有方法一起安住，这所说的是合理的。信解作意，赞叹和尊敬，以及称赞已经说完了。 讲述回向作意： 现在是讲述回向作意，因此，殊胜的回向，是它的最胜行为。那是无相之相，是不颠倒的体性。寂静和佛陀的福德聚，是自性忆念的行境。具有方便而无相，以及随喜佛陀，不属于三界，小、中、大的回向另有三种，是福德大生的自性。如是说。其中回向的差别是这样的：从声闻和所有独觉的布施等福德之事物中，菩萨摩诃萨以不执著的方式回向于无上正等觉，这才是最殊胜的，是至上的，是主要的等等，如是说。其中，最殊胜有两种：随顺和具足的至上，以及无二的远离二取之主要。其中，成为至上的最殊胜也有两种：善巧方便之最胜，以及般若波罗蜜多之最胜。主要也有两种：以无等之故而殊胜，以及以无余之故而无上。以七句显示了它的差别之体性。回向的行为又是，对于众生，以三乘显示决定生起的道路，成为因，所以称为无等。成为获得不平等之佛陀和平等的因，所以称为不平等和平等。那为什么呢？无论是声闻等，还是菩萨的自他，都是这样说的。无相之相的回向是：
English
From those, the Bhagavan Bodhisattva Mahasattva is praised, revered, and extolled by all the Buddhas, and abides together with all methods, what is said is reasonable. The mind-making of faith, praise and reverence, and extolling have been spoken. Explanation of the Mind-Making of Dedication: Now, since it is called the mind-making of dedication, the special dedication is the supreme act of it. That is the aspect of non-objectification, the characteristic of non-perversion. Solitude and the accumulation of merit of the Buddhas are the objects of self-nature remembrance. With skillful means and without signs, and rejoicing in the Buddhas, not belonging to the three realms, the other three dedications of small, medium, and great, are the nature of the great arising of merit. Thus it is said. The distinction of dedication is this: from the objects of merit-making such as the giving of all the Hearers and Solitary Buddhas, the Bodhisattva Mahasattva dedicates without objectification to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, this is called the best. It is called the supreme. It is called the chief, and so on, as it is said. Among them, the best is of two kinds: the supreme that is compliant and endowed, and the chief that is devoid of duality because of being without a second. Among them, the best that has become supreme is of two kinds: the supreme of skillful means, and the supreme because of the perfection of wisdom. The chief is also of two kinds: unsurpassed because of being unequaled, and without superior because of being without remainder. The seven sentences show the characteristic of its distinction. The action of dedication is also that for sentient beings, showing the path of definite arising by the three vehicles, becoming the cause, therefore it is called unequal. Because it becomes the cause of obtaining the equality with the unequal Buddha, it is called unequal and equal. Why is that? Whatever is said by Hearers and so on, and by the self and others of Bodhisattvas. The dedication with the aspect of non-objectification is:
Tibetan
ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་གནས་པའི་བར་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ནས་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དངོས་པོ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སེམས་ནི་ཟད་ཅིང་འགགས་ལ་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ལེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་རིགས་སོ། །དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་སེམས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་པའོ། །ཟད་པ་ནི་བསགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པས་སོ། །འགགས་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འཇིག་པས་སོ། །བྲལ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པས་སོ། །རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་འཇིག་པས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་གང་གསུངས་བཞིན་ནོ། །དབེན་བའི་གནས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་ཤེས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་དབེན་པར་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རིགས་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐབས་ལ
Chinese
从十方一切诸佛最初发心起，乃至圣法住世之间的戒律等蕴，以及完全摄集这些，以三乘完全成熟，以及解脱的众生们的一切善根汇集在一起，随喜并完全回向，从“什么是事物”开始，事物、所缘、菩提心和善根以及具有随喜的福德之事物是什么，以及心是穷尽、止息、分离且转变之自性，从“一切法随行无事物，以不可得之相完全回向是善”等所说。其中，事物是种类。所缘是一切法。为菩提所作之心是执持之分别念。善根是不贪等。福德之事物是作意。穷尽是积聚之消散。止息是相续之消散。分离是自性之消散。转变是转变之消散。不颠倒之体性的回向是，以何心回向，彼心之法性也是如此。为何如此？因为如是，一切法自性为空性。在寂静处回向是，如果菩萨大士了知福德之事物显现积聚，其与蕴等相离，从“了知一切佛法与其自性相离”等所说。忆念佛法属于善根之种类之自性的回向是，诸佛之善根是何种类，以及自性为何，如是回向福德之事物。方便善巧的回向是，此处菩萨大士以方便
English
From the initial arising of the minds of all Buddhas in the ten directions, up to the duration of the sacred Dharma, the aggregates such as discipline, and the complete collection of these, the beings who have been fully matured by the three vehicles, and those who have been liberated, all their roots of virtue are gathered together, and after rejoicing and completely dedicating them, starting from "What is a thing?", what is the object of merit that possesses a thing, an object, the mind of enlightenment, a root of virtue, and rejoicing, and the mind is exhausted, ceased, separated, and transformed in nature, from "All dharmas follow the absence of things, and it is good to completely dedicate them in an imperceptible manner," etc., whatever has been said. Among these, a thing is a category. The object is all dharmas. The mind that acts for enlightenment is the discriminating thought that grasps. The root of virtue is non-attachment, etc. The object of merit is intention. Exhaustion is the dissipation of accumulation. Cessation is the dissipation of continuity. Separation is the dissipation of self-nature. Transformation is the dissipation of transformation. The dedication of the characteristic of non-inversion is that the Dharma-nature of the mind that dedicates is also the same. Why is this so? Because it is like this, all dharmas are empty in their own nature. Dedication in a solitary place is, if a great Bodhisattva knows that the object of merit is manifestly accumulated, and that it is separated from the aggregates, etc., from "knowing that all the Buddha's dharmas are separated from their own nature," etc. The dedication of remembering the nature of the Buddha's Dharma belonging to the category of the root of virtue is, what kind of category are the roots of virtue of the Buddhas, and what is their nature, and thus dedicating the object of merit. The dedication of skillful means is, here the great Bodhisattva with skillful means