Tibetan
ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་དུ་བསླང་པའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དག་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་མེད་པ་ཉིད་མེད་པའམ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་སེམས་མེད་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བརྒལ་བ་དེ་རིགས་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་ལྷག་པར་མི་གནས་པ་དང་ཀུན་དུ་མེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི་འགོག་པ་འདི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱའོ། །འདིས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དེའི་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འགོག་པ་ དང་ལམ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། མཚན་མ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་གཞི་ལྷག་པར་གནས་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཤེས་པའི་མཚན་མའོ། །འདི་དག་ལས་བཟློག་པ་མཚན་མ་མེད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན
Chinese
正如不一致那样就是现有执着，正如对治那样就不是现有执着。又怎样是不一致呢？正如由不真实的分别所普遍发起的有和没有的执着。怎样是对治呢？正如那些没有。又怎样是那些没有呢？正如那接下来将要阐述的那样，具寿舍利子，如果无心者，对于那没有有自性或者没有没有自性或者不可得，那么无心之心是什么，那有吗？这样驳斥是合理的吗？这对于特别不住和普遍不了解也说了。以灭谛和道谛的自在而成为温暖的所缘和相的差别自在而宣说的是，灭谛应该这样现前。由此灭谛现前。道应该这样修习。如是无有现有执着等等。其中，以“这样”来说明的是，对于四谛说了它的四种相。以“由此”来说明的是，它的集合所变成的菩提的各方面。这里，灭谛和道谛被说是解脱之门无相。相有三种，即对于一切烦恼和清净之法应该依止的和不应该依止的现有执着的相，以及对于应该行和不应该行的学习和不学习的基础特别安住的相，以及布施等等到彼岸和那不到彼岸等等的善巧方便和不善巧方便的一切了知的相。从这些相反的是为了显示无相而宣说的意义是：这是烦恼，这是清净，这些法应该依止，这些法不应该依止，乃至这是善巧方便，这是不善巧方便。如是现有执着和特别安住和一切了知，这是随顺大菩萨的对于法的贪爱，是过失。
English
Just as disagreement is clinging to manifestation, just as antidote is not clinging to manifestation. Furthermore, how is it disagreement? Just as clinging to existence and non-existence, which are universally aroused by untrue discriminations. How is it an antidote? Just as those do not exist. Furthermore, how is it that those do not exist? Just as it will be explained immediately thereafter: Shariputra, if in that which is without mind, there is no existence, no non-existence, or it is imperceptible, then what is the mind of the mindless, does it exist? Is such a refutation reasonable? This is also stated with regard to particularly not abiding and universally not knowing. Having made the truths of cessation and the path the basis, and having spoken with regard to the distinctions of the object and aspect that have become warm, cessation should be manifested in this way. By this, cessation is manifested. The path should be cultivated in this way. Thus, there is no clinging to manifestation, and so forth. Among these, by "in this way" it is said that the four aspects of each of the four truths are spoken. By "by this" it is said that the aspects of enlightenment that have become its collection are spoken. Here, cessation and the path are said to be the gate of liberation, without characteristics. There are three types of characteristics: the characteristic of clinging to manifestation, which is to be relied upon and not to be relied upon with regard to all afflicted and purified dharmas; the characteristic of particularly abiding in the basis of learning and non-learning with regard to what should be practiced and what should not be practiced; and the characteristic of all knowledge of skillful means and unskillful means with regard to generosity and so forth, the perfections, and those that are not perfections, and so forth. The meaning of what is taught to show the absence of characteristics, which is the opposite of these, is: This is affliction, this is purification, these dharmas should be relied upon, these dharmas should not be relied upon, up to this is skillful means, this is not skillful means. Thus, clinging to manifestation, particularly abiding, and all knowledge, this is craving for the Dharma that accords with the great bodhisattva, it is a fault.