Tibetan
ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གནས་པ་འདི་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མ་བྲལ་ལོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གོ་བགོས་པ་ནི་འཇུག་གོ །ཞུགས་པ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་སོག་གོ །དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པ་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་འདས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་གདམས་ངག་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་ངག་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། དང་པོ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ།
Chinese
如果是那样说就太过分了，那是正确的言辞，那为什么呢？因为无有情众生，无自性，空性，寂静，不能现证圆满菩提，同样从色等一切法到一切种智之间也同样安立。因此，大菩萨不住于此，不离此作意，我如是说。要知道这是对这八种决定的生起之证成。盔甲的证成等的次第之理是合理的，分派是进入，进入是积聚军队，积聚军队是因为从未胜利中获得胜利而决定生起。如此做了之后，发心与教诫，决择支分四种，是实修之所依，法界之自性，以及所缘和目的，盔甲进入之事业，积聚是决定生起等，如是世尊一切遍智。所说的那是此处随后的关联，应当如此看待。发心等这些意义的次第之理是合理的，为了发起菩提心而寻求，是为了寻找教诫，安住于无颠倒的教诫，则生起与决择分相应的，之后实修之法所依为何，所缘为何，目的为何，实修本身为何，即是四种。般若波罗蜜多窍诀论现观庄严中，就一切种智而论，胜慧品第一。一切种智已宣说完毕。
English
If it is said that way, it is too extreme. That is a correct statement. Why is that? Because there is no sentient being, no self-nature, emptiness, tranquility, and the inability to realize perfect enlightenment. Similarly, from all phenomena such as form to all-knowingness, it is also established in the same way. Therefore, the great Bodhisattva does not dwell in this, does not depart from this attention, I say so. Know that this is the proof of the arising of these eight certainties. The order of the proof of armor and so on is reasonable. Assignment is entering, entering is accumulating troops, and accumulating troops is because of gaining victory from non-victory, which is a certain arising. After doing so, generating the mind and instructions, the four aspects of decisive discrimination, the basis of practice, the nature of the Dharma realm, the object and purpose, the action of entering the armor, and the accumulation are all certain to arise, etc. Thus, the Victorious One is all-knowing. What is said is the subsequent connection here, and it should be viewed as such. The order of these meanings, such as generating the mind, is reasonable. Seeking for the sake of generating the mind of enlightenment is for seeking instructions, and dwelling in non-inverted instructions gives rise to correspondence with the decisive division. Then, what is the basis of the practice, what is the object, what is the purpose, and what is the practice itself, which are the four types. In the Abhisamayalankara, a treatise on the instructions of the Prajnaparamita, the first chapter, the chapter of Rabjor, is about all-knowingness. All-knowingness has been explained.