Tibetan
། །དེ་ལས་སོང་ཞིང་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིང་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་དབེན་ཞེས་ བྱ་བར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པའི་བར་དང༌། འགྲིབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པའང་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བགྲངས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་བ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་དང༌། དེའི་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའང་མི་འཐད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བྱ་བ་མི་འདོད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁས་ལེན་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་དངོས་པོ་མི་འདོད་པར་བསྟན་བ་དང། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་དངོས་པོ་འདོད་པ་དྲིས་པ་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས
Chinese
从那（智慧）中生起并超越，是指这样的意义：因为那是遍知一切之因。从色等直到一切法，一一地“常”等，从“寂静”和“非寂静”不思择的法，了知总摄了完全思择之相的意义，以及一切法之空性中，从无生直到遍知一切之空性，遮止了它的自性之间，以及什么是减损，什么是遍知一切，什么是不二，所有那些法也不是具有，也不是不具有，无色，不可见，无碍，如此无相即是唯一的相，这样的现观，以及诸法之无生，以及诸法互相无有差别，执持为不二而宣说，以及从一切法直到佛陀，以极度清净之性，见到无生，是接近般若波罗蜜多而作意。如果是这样，菩萨五道的差别就没有了，以及获得入流等五果，以及没有修习它的道，以及行苦行也不合理，因此如来无上正等觉现证成佛，以及转法轮也会变成没有。具寿善现说：舍利子，我不希望在未生之法上有所得和现观。我不希望在未生之法上有入流。我不希望有入流之果，从这开始，显示对一切法作承诺是不合理的。当以未生之法和已生之法而获得时，询问已生和未生是否获得，以及显示不希望那二者的事物，以及询问希望以未生之法和已生之法而获得，以及询问希望那二者的事物，以及询问是否没有获得和现观，以及承诺那二者是存在的，以及现观。
English
That which arises from and transcends that (wisdom) refers to such meaning: because that is the cause of omniscience. From form and so on up to all dharmas, one by one, "permanent" and so on, from "tranquility" and "non-tranquility" non-conceptualizing dharmas, knowing that it summarizes the aspect of complete conceptualization, and in the emptiness of all dharmas, from non-arising up to the emptiness of omniscience, between the negation of its own nature, and what is diminution, what is omniscience, what is non-duality, all those dharmas are neither possessed nor not possessed, without form, invisible, unimpeded, thus without characteristics is the only characteristic, such direct perception, and the non-arising of all dharmas, and the absence of mutual difference between all dharmas, holding onto non-duality and proclaiming it, and from all dharmas up to the Buddha, seeing non-arising with the nature of extreme purity, is approaching and contemplating the Prajnaparamita. If it is so, there would be no difference between the five paths of a Bodhisattva, and obtaining the five fruits such as stream-enterer, and there would be no cultivation of its path, and practicing asceticism would also be unreasonable, therefore the Tathagata's unsurpassed perfect enlightenment would be manifested as Buddhahood, and the turning of the wheel of Dharma would also become non-existent. The venerable Subhuti said: Shariputra, I do not wish to have attainment and direct perception on the unarisen dharma. I do not wish to have a stream-enterer on the unarisen dharma. I do not wish to have the fruit of stream-enterer, starting from this, it is shown that it is unreasonable to make promises about all dharmas. When it is obtained by unarisen and arisen dharmas, asking whether arisen and unarisen are obtained, and showing that one does not wish for the things of those two, and asking whether one wishes to obtain by unarisen and arisen dharmas, and asking whether one wishes for the things of those two, and asking whether there is no attainment and direct perception, and promising that those two exist, and direct perception.
Tibetan
་པ་བརྗོད་པའི་རིགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་གཉི་ག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ དུ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པ་བཀག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བརྗོད་པར་མི་སྤོབས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། སློབས་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་རིགས་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་སྤོབས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་དོ། །རྗོད་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བརྗོད་པ་སྟེ་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འགྲོ་བ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་ནི་ལས་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་བཀག་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པ་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དང་སྤོབས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་བཞག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོན་པ་པོའི་འོས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནང་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་པོ་མི་གནས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ནི་ནང་ནས་ཡང་མི་གནས་ཕྱི་རོལ་ནའང་མི་གནས་གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ན། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ དང། ལེན་པ་པོར་དམིགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཡོ་ཞིང་འཕགས་ལ་འདའ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་རྙེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་བའོ། །དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཉེ་བར་ཚོལ་བས་ན་འཕགས་པའོ། །དེའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་ན་འདའ་བའོ། །ཡང་ན་གཡོ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སོ། །འཕགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་དུས་སོ། །འདའ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་བཟློག་པས་ན་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པར་མཉམ་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་མངོན་བར་འབྱིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའམ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གང་དག་གི་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་པ་ཡིན་པའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བའམ། གང་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་རྒལ་བར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་
Chinese
如同陈述的道理一样，这两者在世俗的说法中是被承认的。正因为如此，未生被生所遮止，不擅长于陈述无生。那为什么呢？因为无生、（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）སློབས་བ།，陈述和不生，这些都是由于以现观陈述的道理而没有自性。那为什么呢？因为一切法都是无生的缘故。对此，擅长是能说。说就是所要说的，所以说是意义。如果是这样，那么五道的差别，获得，现观和生都是世俗的。那为什么呢？因为胜义谛是与业，异熟，生，灭，一切烦恼和清净的自性相分离的缘故。询问未生之法和已生之法是否会生，并且遮止了认为两者都会生的观点，这是考虑到即使那样存在也可以。询问那些不认为未生之法会生的是什么。从色开始直到一切法，以不认为未生之法会生的方式来陈述，并且擅长于无生。由于所有问题的答案都必然会出现，因此执持着不驻留的本性，将常住者善现置于最殊胜的地位，这是具有能够理解般若波罗蜜多宣说者的资格的意义。由于从色等蕴到一切法都是自性空，因此不执着于依赖内部等，这具有能够理解宣说者不住留的意义。此经中说：具寿舍利子，色是自性空的，它既不住于内，也不住于外，也不执着于两者都不存在。等等。以道的必然出现的方式来说，具寿舍利子，布施波罗蜜多，既有世间的也有出世间的，通过这种方式来安置获得一切相智的道路时，所施之物和施
English
Just as the reasoning of expression, both of these are acknowledged in worldly terms. And for that very reason, the unarisen is obstructed by the arisen, and one is not confident in stating the unborn. Why is that? Because the unborn, (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)སློབས་བ།, the statement, and the non-arising are all without characteristics due to the reasoning of expressing realization. Why is that? Because all phenomena are unborn. In this, confidence is the expression. Expression is what is to be expressed, so it is the meaning. If that is so, then the distinctions of the five realms, attainment, realization, and birth are all conventional. Why is that? Because the ultimate truth is separate from the characteristics of karma, maturation, birth, cessation, all defilements, and purification. It is asked whether unarisen and arisen phenomena will arise, and the view that both will arise is refuted, considering that even if that were to exist. It is asked what those who do not think that unarisen phenomena will arise are. From form onwards to all phenomena, stating in terms of not thinking that unarisen phenomena will arise, and being confident in the unborn. Since the answer to all questions must necessarily arise, therefore, holding onto the very nature of non-abiding, placing the elder Subhuti in the most excellent position, this has the meaning of understanding the qualification of the expounder of the Perfection of Wisdom. Since the aggregates from form onwards to all phenomena are empty of inherent existence, therefore, not focusing on relying on the internal and so forth, this has the meaning of understanding the expounder as not abiding. The sutra here says: Venerable Shariputra, form is empty of inherent existence; it does not abide internally, nor does it abide externally, nor does it focus on the absence of both. And so on. Speaking in terms of the necessity of the path arising, Venerable Shariputra, the Perfection of Giving, there is both worldly and transmundane, and when placing the path to attain omniscience in this way, the object of giving and the giv
Chinese
以及施者和受者为对境，因为不为世间所动、不跃、不过度，所以是世间的波罗蜜多。以三轮清净的布施回向圆满菩提，能从世间解脱，并且能动、跃、过度，因此是出世间的布施波罗蜜多。同样，智慧的波罗蜜多等也应如此讲述。因此，因为必定获得出世间道，所以是出离世间。因为就近寻求获得它的方法，所以是跃升。因为完全舍弃它的障碍之法，所以是过度。或者，动是发起菩提心之时。跃升是决定胜解分之时。过度是在知苦法之时，所谓“苏哦”是另一种说法。与此相反，要知道就是不动、不跃、不过度。无论是世间显现明显，还是能使显现成就，还是与世间，即与世间人相同，还是为了世间而显现，还是必定不从世间产生，还是属于世间，还是在世间产生，这些都称为世间的波罗蜜多。无论是度脱世间，还是从世间度脱，还是度越世间，还是不为世间之义所动，还是必定从世间解脱，还是世间的度脱者，还是在世间是度脱者，这些都称为出世间的波罗蜜多。因为是过去等一切圣者证悟之因，所以三十七菩提分法是菩提道。了知圣者们必定从出世间道产生，般若波罗蜜多是生起者。以及不灰心、不恐惧等与作意不分离，如此。
English
And with the giver and receiver as the object, because it is not moved, does not leap, and does not exceed the world, therefore it is the worldly Paramita. By dedicating the three-wheel pure giving to perfect enlightenment, it liberates from the world, and it can move, leap, and exceed, therefore it is the transcendental giving Paramita. Similarly, the Prajna Paramita and so on should also be explained in this way. Therefore, because the transcendental path is certainly attained, it is to move away from the world. Because the method of obtaining it is sought nearby, it is to leap. Because the obstructing Dharma is completely abandoned, it is to exceed. Or, moving is the time of generating Bodhicitta. Leaping is the time of decisive understanding. Exceeding is the time of knowing the Dharma of suffering, so-called "Suo" is another saying. Conversely, know that it is not moving, not leaping, and not exceeding. Whether the world appears clearly, or it can make the appearance accomplished, or it is the same as the world, that is, the same as the worldly people, or it appears for the sake of the world, or it certainly does not arise from the world, or it belongs to the world, or it arises in the world, these are called the worldly Paramita. Whether it is liberating the world, or liberating from the world, or crossing the world, or it is not moved for the sake of the world, or it certainly liberates from the world, or it is the liberator of the world, or it is the liberator in the world, these are called the transcendental Paramita. Because it is the cause of the realization of all the noble beings of the past and so on, the thirty-seven factors of enlightenment are the path to enlightenment. Knowing that the noble beings are certainly born from the transcendental path, the Prajna Paramita is the generator. And not being discouraged, not being afraid, etc. are not separated from attention, so.