Tibetan
རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམ་ ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་པ་ཉིད་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་མཛད་པས་ན་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་བའོ། །དེ་ལ་འཕེལ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །འགྲིབ་པ་ནི་འགག་པའོ། །མི་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཉིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་མིང་དེའང་གནས་པ་མ་མཆིས། གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མིང་དེ་མ་མཆིས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་འདྲ་བའོ། །གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བའོ། །ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་པ་དང༌། ཆོས་སུ་གདགས་པ་གང་ལགས་པ་དེའང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་དེ་ཡང་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་འམ་ཞེས་པ་པ་ནས་དངོས་པོ་འམ་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་ཞེས་བགྱི་བ་ནས་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་བར་གྱི་མིང་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆི་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་འགྱོད་པ་མ་མཆིས་ལ། མི་འཇིགས་མི་དང་བ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པ་ལས་འདི་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་ཉིད་དོ། །དྲོ་བར་གྱུར་བ་ཞེས་གྱུར་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནམ། ཡང་ན་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་འདིའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དྲོད་ལས་ནི་རྩེ་མོར་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་
Chinese
没有完全清净啊。因为是圣法的因，所以是法界。因为没有其他变化，所以是真如。因为是不颠倒的究竟，所以是真实的边际。因为不是所有圣者所造作，所以是法住性。是它们的增长和减损。其中增长是生，减损是灭。不缘、正确地不随见这两个词，要知道是为了着重说明无缘的观修，特别喜爱缘的作意，以及为了说明见彼真如的作意而作的。还有，世尊的名号也不存在，也不存在与存在分离。为什么呢？因为没有名字。所谓存在，就是相似的延续。所谓与存在分离，就是不相似的延续。大德世尊，比如，菩提萨埵，作为法的名称而安立，以及作为法而安立的，乃至广大的佛，以及佛的诸法，无论是善或不善，无论是事物或非事物，都无法言说。比如，梦，乃至幻化之间的名称，都无法言说。菩提萨埵大士如此行持，心不退缩，没有后悔，不畏惧，不退缩，不害怕，必定会现证一切种智。之间广说。与解脱的断灭相合，这有什么区别呢？如果没有障碍，就非常接近见道。所谓“变为暖”，说“变为”是为了了解小、中、大的种类吗？或者也是为了了解根器迟钝等补特伽罗的差别，以及此处的所缘等的差别吗？对于“变为顶”，也应如此说。所谓“变为暖”，是指缘四谛，具有十六行相。从暖到顶，也是如此转变。
English
It is not completely purified. Because it is the cause of the noble dharmas, it is the realm of dharma. Because there is no other change, it is Suchness. Because it is the ultimate of non-reversal, it is the true limit. Because it is not created by all the noble ones, it is the nature of the abiding of dharma. It is their increase and decrease. Among them, increase is birth, and decrease is cessation. The two words "non-object and correctly non-seeing" should be understood as emphasizing the contemplation of non-object, especially liking the intention of object, and as explaining the intention of seeing that Suchness. Furthermore, the name of the Bhagavan does not exist, nor does it exist separate from existence. Why? Because there is no name. So-called existence is a similar continuation. So-called separation from existence is a dissimilar continuation. Great Lord Bhagavan, for example, Bodhisattva, established as a name of dharma, and whatever is established as dharma, even the name of the vast Buddha, and the name of the dharmas of the Buddha, whether good or bad, whether things or non-things, cannot be expressed. For example, the name from dream to illusion cannot be expressed. The great Bodhisattva acts in this way, his mind does not shrink back, he has no regrets, he is not afraid, he does not retreat, he is not frightened, and he will surely realize all-knowingness. It is extensively explained in between. What is the difference between this and being in accordance with the annihilation of liberation? If there is no obstacle, it is very close to the path of seeing. The expression "becoming warm" is used to understand the types of small, medium, and large? Or is it also to understand the differences of individuals with dull faculties, etc., and the differences of the objects of focus here? The same should be said for "becoming the peak." "Becoming warm" refers to focusing on the four truths, possessing sixteen aspects. From warmth to the peak, it also transforms in this way.
Tibetan
གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དོ་ཤལ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཚན་ཉིད་འདྲ་འམ་འདི་ནི་འཇུག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རྩེ་མོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩེ་མོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་རྣམས་དང་འཇིགས་རྟེན་པའི་ཅོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྩེ་མོའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེའི་དངོས་པོ་བཀག་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་གཟུགས་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་པས་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྔ་མས་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་བཀག་པ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ སྐབས་སུ་གནས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེས་གཟུགས་ལ་མིན་རྟག་ཅེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མིན་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཟུགས་ལ་ཞི་བའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བརྟེན་པའོ། །འདིར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་མེད་པ་ཙམ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་ན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ
Chinese
那是怎么样的呢？是和朵夏寺（དོ་ཤལ་གཙུག་ལག་ཁང་）的宗义一样，还是这是另外一种入门呢？关于暖位的解说已经完毕了。现在要解说顶位。那些顶位的因，以及完全执取的差别，还有分别念和真实具备，也要像之前一样理解。顶位是怎么样，忍位和世间最胜法也是那样。其中，就顶位的所缘的差别而言，世尊又说，当大菩萨行般若波罗蜜多时，他不应安住于色，从这开始，遮止安住于一切法。那是因为什么呢？世尊说，这是因为色以色空。就相的差别而言，所谓的色的空性，也不是色，也不是在空性之外有色，这是法和它的空性，互相具有自性的相的差别。那是因为什么呢？因为色即是空性，空性即是色，这是因为认为法和它的空性是互相的自性而说的。其中，前者遮止了常边，后者遮止了断边。就四谛而言，在苦谛的 时候，没有安住的所缘的差别是，世尊又说，当大菩萨行般若波罗蜜多时，他不应安住于认为色是无常，乃至不应安住于认为色是寂静，这样广说。那是因为什么呢？世尊说，这是因为色无常是以色无常本身而空的。安住，是指以缘事物的心的依靠。这里要运用，如果仅仅是不安住就不安住的话，那么因为是不存在，所以不适合作为对治。然而，如果是不安住，那么那样
English
How is that? Is it the same as the tenets of Doshul Monastery (དོ་ཤལ་གཙུག་ལག་ཁང་), or is this a completely different entry? The explanation of the Warmth stage is finished. Now, the Peak stage will be explained. The cause of those Peak stages, as well as the difference of complete apprehension, and also the presence of both discrimination and truth, should be understood as before. Just as it is with the Peak stages, so it is with the Forbearance stages and the supreme mundane dharmas. Among them, regarding the difference in the object of the Peak stage, the Blessed One also said that when a great Bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in form, starting from this, he prohibits abiding in all dharmas. Why is that? The Blessed One said that this is because form is empty of form. Regarding the difference in aspect, the so-called emptiness of form is not form, nor is there form other than emptiness, this is the difference in aspect of the nature of the dharma and its emptiness, which mutually possess the nature of each other. Why is that? Because form is emptiness, emptiness is form, this is said because it is considered that the dharma and its emptiness are the mutual nature of each other. Among them, the former prevents the extreme of permanence, and the latter prevents the extreme of annihilation. Regarding the Four Noble Truths, at the time of the Truth of Suffering, the difference in the object of not abiding is that the Blessed One also said that when a great Bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in thinking that form is impermanent, and even should not abide in thinking that form is peaceful, and so on. Why is that? The Blessed One said that this is because impermanent form is empty by its very impermanence. Abiding refers to the reliance of the mind that focuses on things. This should be applied here, if merely not abiding is not abiding, then because it is non-existent, it is not suitable as an antidote. However, if it is not abiding, then that way
Tibetan
་ནི་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདི་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་རྟག་པའི་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། མི་རྟག་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཞེས་བྱ་བས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་འདོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་ནི་མེད་པའི་དོན་དང་སྡུག་བའི་དོན་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་དོན་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུ་བསྔལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་སྟོང་བ་ཉིད་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་རྣམ་བ་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བསམས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་
Chinese
如果说这是太过分了，那么就像对于没有显现执着所说的那样，这也应当如此看待。相的差别是，世尊，无常之性的空性是什么，那也不是无常之性。无常之外也没有空性，因为（经中）说，无常之性等等和它的空性，相互之间具有其自性的相的差别。那是因为什么呢？世尊，就像这样，无常之性也是空性，空性也是无常之性，因为（经中）说它们相互之间被认为是同一个自性。对此，无常的意义是没有的意义，痛苦的意义和苦恼的意义是没有出生的意义，因此无常之性和苦恼之性，空性是相互的自性。如果不是这样，有为法的共同相是无常之性，有漏法的共同相是苦恼之性，因此一切法的共同相，这两者和空性相互周遍将会变得明显。或者，无常之性，所遍计的实物只是无常，苦恼之性也只是苦恼，实物和空性两者也被认为是相互周遍，因此没有过失。同样，就集谛而言，应当说它的相，即因、集起、生起和依赖于缘的所缘和相的差别。就灭谛而言，所缘的差别，不住于如是性等等，即行于般若波罗蜜多者，不应住于如是性，乃至不应住于真实边际。那是因为什么呢？世尊，就像这样，如是性以如是性的自性而空，等等，这是（佛）所说的。对此，应当思念远离实物的如是性，而知其以自性而空，因为如果有实物，则会执着于它。相的差别是，世尊，如是性的空性是什么，那也是
English
If it is said that this is too much, then just as it is said for non-manifestation of attachment, this should also be viewed in the same way. The difference in aspect is, Blessed One, what is the emptiness of impermanence, that is not impermanence itself. There is no emptiness apart from impermanence, because (in the sutra) it says that impermanence and its emptiness have a difference in aspect of their own nature. Why is that? Blessed One, just as it is, impermanence is also emptiness, and emptiness is also impermanence, because (in the sutra) it says that they are considered to be the same nature. In this regard, the meaning of impermanence is the meaning of non-existence, the meaning of suffering and the meaning of misery is the meaning of non-birth, therefore impermanence and misery, emptiness are of mutual nature. If it is not so, the general characteristic of conditioned phenomena is impermanence, and the general characteristic of contaminated phenomena is misery, therefore the general characteristic of all phenomena, these two and emptiness will become clear to be mutually pervasive. Or, impermanence, the object of complete imputation is only impermanence, and misery is only misery, and both object and emptiness are considered to be mutually pervasive, therefore there is no fault. Similarly, with regard to the truth of origin, one should speak of its aspects, namely cause, origin, arising, and the object and difference of aspects dependent on conditions. With regard to the truth of cessation, the difference of object, not abiding in suchness etc., that is, one who practices the Perfection of Wisdom, should not abide in suchness, and should not abide in the ultimate limit. Why is that? Blessed One, just as it is, suchness is empty of its own nature of suchness, etc., which is what (the Buddha) said. In this regard, one should contemplate suchness that is devoid of object, and know that it is empty by its own nature, because if there is an object, it will be attached to it. The difference in aspect is, Blessed One, what is the emptiness of suchness, that is also