Tibetan
དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པན་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་བྱས་པའི་གཉེན་པོའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཉིད་ངོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གནས་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་དམིགས་པའི་ཁྱད་ པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོང་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་འང་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་ཞེས་བྱ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བགྱི་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩི་མོར་གྱུར་པའོ་།དེའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་གཞན་དང་གཞན་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པའོ། །མདུན་དུ་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་མདུན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མེད་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པའི
Chinese
如是性非有等，何故耶？世尊，如是性空性，空性如是性等，凡所说者是也。其中，如是性之空性为何耶？彼非如是性，如是说者，谓离之如是性是唯分别之故也。如是性之外亦无空性，如是说者，谓立宗于胜义谛为空性之故也。其中，以不变异之义故，是如是性。如是，以所作对治之义故，是空性。以不可分之义故，是法性。法界与前者相同。以决定生起之义故，是法决定性。真实之边与前者相同。以道谛之自在而作，以无住与无现前作意之义，所缘之差别者，世尊，若住于色，则彼色现前作意而行，于般若波罗蜜多不作行，不作行，如是说者，从彼开始。何故耶？谓现前作意而行之菩萨摩诃萨，非以般若波罗蜜多所摄持故，如是说者是也。形相之差别者，何故耶？世尊，如是色非是可取者，色之非可取者，彼亦以自性空之故，色非有，如是说者，以色等非可取者，于彼遮止自性而说者是也。此是菩萨摩诃萨之等持坛城，谓一切法非可取者，如是说者，是为顶髻。彼亦以获得其他等持之聚，故坛城广大，谓法界广大，谓法界广大也。以现前作故，如是说者，谓以所缘与形相之差别等，现前而安住也。决定无量，如是说者，谓于一切种智而各别决定也。
English
Suchness is not, etc., and why is that? World Honored One, thus, suchness is emptiness, and emptiness is suchness, etc., whatever is said is so. Among them, what is the emptiness of suchness? That is not suchness, as it is said, because the separated suchness is only conceptual. There is no emptiness other than suchness, as it is said, because it is established that emptiness is the ultimate truth. Among them, because of the meaning of immutability, it is suchness. Thus, because of the meaning of the antidote made, it is emptiness. Because of the meaning of indivisibility, it is the nature of Dharma. The Dharma realm is the same as the previous one. Because of the meaning of definite arising, it is the definiteness of Dharma. The true limit is the same as the previous one. Acting with the freedom of the truth of the path, with the meaning of non-abiding and non-manifestation of intention, the difference of the object is, World Honored One, if one abides in form, then that form is practiced with manifest intention, but it is not practiced in Prajnaparamita, it is not practiced, as it is said, starting from that. Why is that? Because the Bodhisattva Mahasattva who practices with manifest intention is not held by Prajnaparamita, as it is said. The difference of form is, why is that? World Honored One, thus, form is not something to be taken, and that which is not to be taken of form, that is also because of the emptiness of its own nature, form is not existent, as it is said, because form and so on are not to be taken, and it is said by preventing its own nature in it. This is the Samadhi Mandala of the Bodhisattva Mahasattva, which is said to be that all dharmas are not to be taken, which is the crown jewel. It also obtains other Samadhi gatherings, so the Mandala is vast, which means the Dharma realm is vast, which means the Dharma realm is vast. Because of making it present, as it is said, it means that it abides in the present with the differences of object and form, etc. Determination is immeasurable, as it is said, it means that it is determined separately in all kinds of wisdom.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེའང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་པོ་ནི་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཚན་མ་གཟུང་བར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ། མཚན་མ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །མཚན་མ་ དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ཚོར་བ་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་གང་ལ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་མི་རྟག་པའམ་རྟག་པ་ཞེས་གཟུངས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཚན་མར་གཟུང་བ་ཞིག་ལགས་ན་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་བསྟན་པ་འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེས་ཆོས་འགའ་ཡངས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་སྟེ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་དེ་མཐོང་བ་བཀག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པ་དང་བཏང་དུ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྲེང་བ་ཅན་དཔེར་བྱས་པ་ནི་དེ་མུ་སྟེགས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ན་མ་དད་པ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པའི་སྟོབས་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནས་དོན་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ལ་དབང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི
Chinese
是故。聲聞及獨覺一切不能奪者，謂如前所說之所緣及，相及，因及，攝持之差別故。言一切法不攝持者，謂薄伽梵一切相智亦為內空性等之故，無有攝持，如是彼即說也。是少分之暫為頂。中者，彼何之為耶？薄伽梵如是，一切相智不應取相，由相則生煩惱故。其相云何？謂色是相，受是相等等，所說者是。如是色之相，名為色之相，即無常性等是。此於何耶？謂由何之故，於何時以無常或常等取相之相用時，非是般若波羅蜜多之用也，是故當說。相是菩薩之煩惱，故無相是所緣之差別，設若般若波羅蜜多亦取為相者，則於順世外道花鬘論師所教此法，不生信解，如是乃至彼不攝持少分之法，是為作意無相之故，如是之間所說者是。相之差別者，如是由彼以證悟彼智慧及獲得之理，於內亦不甚見，如是乃至於內等，遮止見彼智慧之異門，是相之差別。彼何之為耶？謂一切法無可取及無可捨者，是般若波羅蜜多也，以是理所說者是。如是以花鬘為譬喻者，謂彼與外道相連故，雖不信解，然唯以悟解之力，現證彼義，是為知為自在之義也。大者，謂薄伽梵，復次菩薩摩訶薩以般若
English
Therefore. The fact that śrāvakas and pratyekabuddhas cannot take away everything is due to the differences in the object, aspect, cause, and retention as described above. The statement that all dharmas are not retained means that the Blessed One, the all-knowing one, does not retain them for the sake of emptiness and so on, as he immediately said. This is a small part that has become the peak for the time being. What is the middle one for? Blessed One, in this way, the all-knowing one should not take the characteristics, because afflictions arise from the characteristics. What are those characteristics? It is said that form is a characteristic, feeling is a characteristic, and so on. Thus, the characteristic of form is called the characteristic of form, which is impermanence and so on. Where is this? It is said that because of what, when impermanence or permanence is used as the characteristic of taking characteristics, it is not the use of prajñāpāramitā, therefore it should be said. Characteristics are the afflictions of bodhisattvas, so the absence of characteristics is the difference of the object. If prajñāpāramitā is also taken as a characteristic, then faith will not arise in this teaching of the materialist garland-maker. Thus, even he does not retain a small part of the dharma, it is for the sake of attending to the absence of characteristics, as it is said in between. The difference of aspect is that, in this way, by the way he realizes and attains that wisdom, he does not see it very much within, and so on. The difference of aspect is the different ways of preventing the seeing of that wisdom within and so on. What is that for? It is said that all dharmas that cannot be taken or abandoned are prajñāpāramitā, and what is said is based on this reason. The example of the garland-maker is that, because he is connected with non-Buddhists, although he does not have faith, he only manifests that meaning by the power of understanding, and it is for the sake of knowing it as freedom. The great one is the Blessed One, and again the bodhisattva mahāsattva with prajñā
Tibetan
་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས་ཞིག་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་སྟེ། བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་གང་གི་ཡིན་ཏེ། རྫས་སམ་ཡོན་ཏན་ནི་བྱ་བའམ་རིགས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཅི་ཆོས་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་དེའི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་བཞིན་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་མི་འཇིགས་མི་དང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན། ཤེས་རང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོའོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་ཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་ཉིད་ལའང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལའང་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱིན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པར་གྱུར་ན་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་འང་འགའ་ཞི་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ན་ནི་བཏགས་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
以般若波罗蜜多的行持，如此般若波罗蜜多即是坏灭，色等蕴、界、处等即是此义。此般若波罗蜜多是谁的？是我的还是法的，即是此义。此般若波罗蜜多是谁的？是物、是功德、是事业还是种姓，即是此义。如是应当对般若波罗蜜多完全观察。从“什么法不存在且不可得，那就是般若波罗蜜多吗？”开始，一切都不可得，以其自性亲近，具有亲近观察的差别，被说为是能缘。相的差别是：具寿舍利子，因为内空性等的缘故，色无有且不可得，从这里开始，因为内空性等的缘故，直到一切相智之间，都无有且不可得。菩萨摩诃萨如此思择和作意时，心不怯懦，不畏惧，不惊恐，应当知晓其未曾远离般若波罗蜜多，如是说。善根的根本是动摇的顶端。顶端已经宣说完毕。一切法以无自性为所缘，安忍所缘的差别是：具寿舍利子，色即是远离色的自性，从这里开始，为何如此呢？具寿舍利子，色的自性是无实有的。如是等等之间所说。体性的自性和自性的体性，以互相成为彼之自性的缘故，相的差别是：具寿舍利子，体性上也没有体性的自性，体性的自性上也没有体性，如是说。其中，体性是总相，自性是其他差别，如果这些自性互相违背，因为没有关联的缘故，任何一个也不会成为任何一个的体性。 如果是互相随顺，那就是假立的体性
English
Through the practice of Prajnaparamita, thus, this Prajnaparamita is destructive, meaning the aggregates, realms, and sources, such as form. Whose is this Prajnaparamita? Is it mine or the Dharma's, that is the meaning. Whose is this Prajnaparamita? Is it a substance, a quality, an action, or a lineage, that is the meaning. Thus, one should fully examine Prajnaparamita. Starting from "What Dharma does not exist and is not perceived, is that Prajnaparamita?", everything is imperceptible, close to its own nature, with the distinction of close examination, it is said to be the object of perception. The difference in aspects is: Venerable Shariputra, because of emptiness of the inner and so on, form is without and imperceptible, starting from here, because of emptiness of the inner and so on, up to the all-knowing, there is nothing and imperceptible. When a Bodhisattva Mahasattva thus contemplates and thinks, if the mind is not timid, not afraid, and not terrified, one should know that he has not separated from Prajnaparamita, as it is said. The root of virtue is the tip of shaking. The tip has been explained. The distinction of the object of forbearance, with all Dharmas as the object of non-self-nature, is: Venerable Shariputra, form is separated from the nature of form, starting from here, why is that? Venerable Shariputra, the nature of form is non-existent. What is said in between such as these. The nature of characteristics and the characteristics of nature, because of becoming each other's nature, the difference in aspects is: Venerable Shariputra, even in characteristics there is no nature of characteristics, and in the nature of characteristics there are no characteristics, as it is said. Among them, characteristics are generalities, and nature is other differences, if these natures contradict each other, because there is no connection, none will become the nature of any. If they are mutually compliant, then it is an imputed nature.