Tibetan
འ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་པས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་ལྡང་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་འདུན་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་ཤིང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི། ཉམས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དྲུག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ལན་འགའ་ལུས་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ལ། ལན་འགའ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལའོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ལས་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལས་མི་མངའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་གང་གིས་འདིའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ། དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་བཙལ་བ་ཙམ་ལས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གིས་འདིའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་མཐོང་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བཙལ་བ་ཙམ་གྱིས་དུས་གསུམ་པའི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་གི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་
Chinese
若于一处转为不和合之想，于无蕴之涅槃则转为寂静之想。如来则无有差别之想，以极度舍故而安住。又，阿罗汉于入定时乃为等持，起定则非等持。如来于一切时中，无有不入等持之心。又，阿罗汉于未分别时，于有情之义利所作之事为舍，如来则无有如此分位相应之未分别之舍。又，阿罗汉从知识之障清净开始，由未得之圆满退失故，于欲亦退失，精进、念、定、慧、解脱亦退失，此六种退失之相，如来无有。又，阿罗汉数次身之业入于善，数次则入于无记。语和意之业亦如是。如来则于三业一切，亦以智慧先导及智慧随行故，无有无记之业。因此，以智慧之遍起故，为智慧先导。以与智慧俱行故，为随行。又，阿罗汉以何者之智慧见无有滞碍，仅寻求三时之事物而不能证悟，以何者之智慧见无有障碍，亦非尽能证悟一切。如来则仅以寻求即能证悟三时一切所知之事物。因此，说此十八者为佛之不共法，以如是之体性故。言一切佛所说之如是之体性故，谓一切佛所说之体性之义是不变之故。言以自生之体性故，于一切法得自在之故，谓其所证悟非由他缘所生。
English
If in one place it turns into a thought of disharmony, then in the nirvana without aggregates it turns into a thought of peace. The Tathagata does not have different thoughts, because he abides in extreme equanimity. Moreover, an Arhat is in equipoise when in samadhi, but not when arising from samadhi. The Tathagata does not have a mind that is not in equipoise at all times. Furthermore, an Arhat is equanimous in doing things for the benefit of sentient beings without discrimination, but the Tathagata does not have such an aspect of equanimity without discrimination. Moreover, an Arhat, starting from the purification of the obscuration of knowledge, is diminished by the complete loss of what has not been attained, and also diminishes from desire, diligence, mindfulness, concentration, wisdom, and liberation. The Tathagata does not have these six aspects of diminution. Moreover, an Arhat sometimes engages in virtuous bodily actions, and sometimes in unspecified ones. The same is true for verbal and mental actions. The Tathagata, in all three actions, does not have unspecified actions because of wisdom preceding and wisdom following. Therefore, because it is universally aroused by wisdom, it is wisdom preceding. Because it acts together with wisdom, it is following. Moreover, an Arhat, with whatever wisdom he sees without obstruction, cannot realize it by merely seeking things of the three times, and with whatever wisdom he sees without hindrance, he does not fully realize everything. The Tathagata realizes all knowable things of the three times merely by seeking them. Therefore, it is said that these eighteen are the unshared dharmas of the Buddha, because of the nature of suchness. The meaning of saying that the nature of suchness spoken by all Buddhas is because the meaning of the nature spoken by all Buddhas is unchanging. The meaning of saying that because of the nature of self-arising, he has power over all dharmas, means that his realization is not caused by other conditions.
Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་རང་བྱུང་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་གི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང་བཞི་དང་བཞི་དང་བཅོ་བརྒྱད་དང་གཅིག་དང་གཅིག་དང་གཅིག་སྟེ། རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུར་བཤད་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་དྲི་མེད་པའི། །རྣམ་པ་གཞན་མེད་ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཆོས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་པོ་རྩོམ་པ་ཉིད་ན་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ཟིན་མ་ཡིན་ནམ། དངོས་པོར། རྣམ་པར་གནས་པའི་དམིགས་པ་ཡར། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོག་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་ཟིན་པ་དེས་ན་འདིར་རྣམ་པ་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྦྱོར་བ་བཤད་པ། ད་ནི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་བརྗོད
Chinese
是故。佛陀之相者。薄伽梵般若波罗蜜多，此乃佛之波罗蜜多也。善现，以证得一切相之所有相故，如是所说者，彼证得圆满菩提，乃佛陀自身之故。如是作已，以力等如何善加分别诸相，及此等之自性为何之如是性，及于彼等法之自在为何之自生，及为证得一切法之所有相之圆满菩提为何之义故。如是则次第为十与四与四与十八与一与一与一者。所有一切依于遍知道之相，说为三十九者是也。彼等一切合为一，则变为一百七十三相。十六之外无垢之。无有他相如是所说者，乃指对治烦恼障而已，故彼与此无有相违。相者，此为何法耶？知基之差别等。相者，乃是体性也。如是说者，最初造作之时，岂非已说体性耶？ 于事物。安住之所缘境向上。所缘境乃一切法也。彼亦善等是也。世间人之分别念等。如是等已述说，故于此处，相变为无基之过失亦不生也。彼中，一切智性之相者，以声闻及菩提萨埵之差别，为无漏及有漏也。道之相知性之相者，以种种之有漏故，为有漏也。菩提萨埵等非烦恼极广大之故。一切相智之相者，唯是无漏也。正等觉佛陀乃一切法一切相智之故。相等已述说竟。 结合之阐述 今当述说结合，于彼中，先说结合之所依结合者
English
Therefore. The aspect of the Buddha is: The Bhagavan Prajñāpāramitā is the perfection of the Buddha. Subhuti, because of attaining all aspects of all aspects, as it is said, that attaining complete enlightenment is the Buddha himself. Having done so, how to distinguish the aspects by strength, etc., and what is the nature of these as suchness, and what is the self-born of the freedom of those dharmas, and for the sake of attaining the complete enlightenment of all aspects of all dharmas. Thus, the order is ten, four, four, eighteen, one, one, and one. All the aspects based on the path of omniscience are said to be thirty-nine. When all of them are combined into one, they become one hundred and seventy-three aspects. Other than the sixteen, there is no other immaculate aspect. What is said to be without other aspects refers only to the antidote to the afflictive obscurations, so there is no contradiction between that and this. What is the dharma called "aspect"? The differences of the basis of knowledge, etc. Aspect is the nature. As it is said, haven't the characteristics been stated at the very beginning of the composition? In things. The object of focus that abides upwards. The object of focus is all dharmas. That is also good, etc. The conceptualizations of worldly people, etc. Since it has been described as such, the fault of the aspect becoming baseless here will not arise either. Among them, the aspect of all knowledge is the distinction between Śrāvakas and Bodhisattvas, being uncontaminated and contaminated. The aspect of the path, the aspect of knowledge, is contaminated because of the various contaminations. Bodhisattvas, etc., are not extremely vast in afflictions. The aspect of all-knowingness is only uncontaminated. The perfectly enlightened Buddha is the all-knowingness of all dharmas. The aspects have been described. Explanation of Combination Now, the combination will be described. Among them, first, the basis of combination, the combiner, will be described.