Tibetan
སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པས་བསྒོམ་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འགོག་པ་དང༌། མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གིས་བསལ་བ་ནི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི། དངོས་པོའི་མཚན་མ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྤྲུལ་བའི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་མ་བཤིག་པ་ནི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་བསམ་གཏན་ནམ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གིས་ གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་ཁ་དོག་ངན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བཤད་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་པ་ནི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གི་སྣང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བལྟའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཉིས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྲུལ་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་པ་ལ་འབད་པ་དང། མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་པ་མི་མཐུན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིས་སོ་སོར་སྡུག་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཚུན་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཐར་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་པའི་ལམ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཞི་བར་གནས་པའི་ལམ་ནི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུམ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཅན་ར
Chinese
之所以说以无愿之相修习，是因为没有所缘。其中，以空性和无我之相，是解脱之门空性。以无常和痛苦之相，以及集谛的四种相，是解脱之门无愿。以灭谛和道谛之相，是解脱之门无相，因为什么是无相，就是灭谛，以及以什么遣除相的分别念，就是道谛。所谓“以无相寂静之相”，是指与事物之相有关联的声闻道的角度而言，因此这和前面所说没有矛盾。两种变化的道中，没有完全破坏色想，是依靠各自的禅定或无色定的等持，而使色想显现，也就是所说的“有色者对好的和不好的颜色”。完全破坏色想，是各自同样地使外境的色想显现，也就是所说的“观想无色之相，并观看外境的色”。应当了知这些是变化之对治的两种解脱。变化的烦恼有两种：努力于可爱的色变化，以及不可爱的色变化不相应。作为其对治，所谓“可爱的解脱以身体的现量而圆满地安住”，是指各自依靠可爱的色之互相观待之想和互相联系之想，获得互相成为一体之想，因此对于如何随欲地特别喜爱色而获得自在。在现法中安乐住的两种道中，与解脱相顺的安住之道是四种无色定的等持。寂静安住之道称为灭尽想受。从为了他人的决定的角度来说有三种，以及为了他人的利益而行事者
English
It is said that one meditates with the aspect of no aspiration because there is no object of focus. Among these, the two aspects of emptiness and selflessness are the gate to liberation, emptiness itself. The two aspects of impermanence and suffering, and the four aspects of the truth of origination, are the gate to liberation, no aspiration. The aspects of cessation and the path are the gate to liberation, signlessness, because what is signless is cessation, and what eliminates the conceptualization of signs is the path. What is said as "with the aspect of signless peace" refers to the perspective of the path of the Hearers, which is related to the signs of things, therefore there is no contradiction between this and what was said before. Among the two kinds of transformations, not completely destroying the perception of form is based on individual meditative stabilizations or formless absorptions, manifesting the perception of form, which is what is said as "those with form, regarding good and bad colors." Completely destroying the perception of form is similarly manifesting the perception of external forms individually, which is what is said as "perceiving the absence of form and looking at external forms." It should be understood that these are the two liberations that are the antidote to transformation. The afflictions of transformation are of two kinds: striving for the transformation of attractive forms, and the incompatibility of the transformation of unattractive forms. As an antidote to this, what is said as "the liberation of attractiveness is perfected and dwells in the direct experience of the body" refers to individually relying on the perception of mutual dependence and the perception of mutual connection of attractive forms, obtaining the perception of becoming one with each other, therefore gaining mastery over particularly desiring form as one wishes. Among the two paths of dwelling happily in the present life, the path of dwelling in accordance with liberation is the four formless absorptions. The path of peaceful dwelling is called the cessation of perception and feeling. From the perspective of definitive emergence for the sake of others, there are three, and those who act for the benefit of others
Tibetan
ང་གི་དོན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྔ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པས་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་རྣམ་པས། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པ་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པས། ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་ནི་འདིར་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འགོག་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། རབ་འབྱོར་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཅུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་དུས་ཕྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་གཉེན་པོའི་ལམ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང༌། སྤོང་བའི་ལམ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གསུམ་དང་གསུམ་དང་ལྔ་དང་དགུ་དང་བཞི་དང་བཅུ་སྟེ། ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་གསུངས་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ལམ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པས་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། སྟོབས་བཅུའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པའི་
Chinese
我于见法安乐住之权，由五转为八。因此，此为八解脱之相，以八解脱无所缘故，如是宣说。出世间道渐次安住之等至九者，以渐次安住之等至九之相。渐次安住之等至九无所缘故，如是宣说。灭尽定九者，以出世间道所获得故。断除之无间道依于四谛之相，以集与灭无所缘故，如是宣说。集者，谓此乃烦恼之集。灭者，谓离彼也。成为佛道之波罗蜜多十者，世尊如是，般若波罗蜜多是也，乃至世尊如是，此般若波罗蜜多乃是智慧波罗蜜多也。如是之间，饶益悭吝等波罗蜜多之不共之品类十无所缘故，如是宣说。波罗蜜多圆满后，于后时不再行于一切不共之品类故。此等对治道与幻化道与见法安乐住之道与出世间道与断除道与佛道之权，依次为三与三与五与九与四与十，如是依于道智道之相三十四者，是也。其中，一切相智之道，以是极为殊胜故，虽是唯一，然以力与无畏等之差别，此道之特殊之体性，以不共之相而应说差别故。以十力之相，一切法无所缘故，如是宣说。于彼时，法获得无相之法性故。无畏之
English
Having the authority to abide in comfort in the Dharma of seeing, it transforms from five to eight. Therefore, this is in the aspect of the eight liberations, because the eight liberations have no object of focus, as it is said. The nine meditative stabilizations of gradually abiding in the path beyond the world are in the aspect of the nine meditative stabilizations of gradually abiding. Because the nine meditative stabilizations of gradually abiding have no object of focus, as it is said. The nine meditative stabilizations of cessation are obtained through the path beyond the world. The uninterrupted path of abandonment, relying on the four aspects of the truths, is in the aspect of the four truths. Because origination and cessation have no object of focus, as it is said. Origination here refers to the origination of afflictions. Cessation refers to being separated from that. The ten perfections that have become the path of the Buddha are: "Bhagavan, like this, the Perfection of Wisdom," and so on, up to "Bhagavan, like this, this Perfection of Wisdom is the Perfection of Knowledge." And because the ten non-conducive aspects of generosity, stinginess, and so on, which are perfections, have no object of focus, as it is said. Because after the perfections are complete, one will not engage in all non-conducive aspects in the future. These are the antidote path, the emanation path, the path of abiding in comfort in the Dharma of seeing, the path beyond the world, the path of abandonment, and the authority of the Buddha's path, in order, three, three, five, nine, four, and ten. Thus, the thirty-four aspects based on the path of knowledge of the path are as stated. Among them, the path of all-knowingness is extremely excellent, so although it is only one, the distinctions of this path's unique characteristics, such as powers and fearlessnesses, should be described with uncommon aspects. Because all dharmas have no object of focus in the aspect of the ten powers, as it is said. Because at that time, dharmas attain the nature of being without aspects. Fearlessness of
Tibetan
རྣམ་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞུམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིའི་རྣམ་པས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྐད་རྣམས་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རོ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པས་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲབ་པ་སྤངས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དེ་དང་དེ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན། རེས་འགའ་གླང་པོ་ཆེ་གཏུམ་པོའམ་རྟ་མི་སྲུན་པའམ། བ་ལང་མི་སྲུན་པ་དང༌། ཁྱི་མི་སྲུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དང༌། ཚང་ཚིང་དང་ཚེར་མའི་འོབས་སུ་འགྲོ་བའམ། སྦྲུལ་ནག་པོ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བརྫིས་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ན་བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པས་མགྲོན་དུ་བོས་པས་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དགོན་པའམ་ཡང་ན་ལམ་དྲང་པོ་ནས་ལམ་གོལ་བར་འགྲོ་བའམ། རྐུན་པོའམ་ཆོམ་པོ་པ་དང༌། སེང་གེ་དང༌། སྟག་དང༌། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་རེས་འགའ་དགོན་པར་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་རྒྱུ་བ་ན་ལམ་ལས་ཉམས་ནས་ཁང་པ་སྟོང་པར་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་དབྱངས་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོས་འབོད་པའམ། བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟ་གད་ཆེན་པོ་དགོད་པ་དང༌། སོ་འཚིགས་བྱེད་པའམ། སྟེག་པའི་ཚུལ་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཅ་ཅོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་དང༌། གསུངས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མཐ
Chinese
之所以说“以诸相了知道之相的智慧会减弱”，是因为获得了所有道和现观。之所以说“以四种各别正知，对一切智慧无染无碍”，是因为不次第品尝名相、法之体性、处所之语言、以及分辨法之处所的正知智慧之味，所以无染，并且因为舍弃了所知之障碍，所以无碍。这是它的总结语。之所以说“以佛陀的不共法，完全超越了声闻和独觉的一切法”，是指在不共法中，对于任何不相符的法，都具有完全超越的权能。如经中所说：比丘阿罗汉漏尽者在城中乞食时，有时会与凶猛的大象或不驯服的马、不驯服的牛、不驯服的狗一同行走，或者进入荆棘丛生的深渊，或者被两条腿的黑蛇践踏，或者以这种方式，在妇女群体以不合理的方式邀请时进入家中，或者在寺庙，或者从正道走向歧途，或者与盗贼或强盗、狮子、老虎、别人的妻子一同行走。阿罗汉的这些错误与如来完全不相符。此外，阿罗汉有时在寂静的森林中行走时，会迷路，在空房子里发出声音，发出回声并大声呼喊，或者由于习气的过失，发出巨大的烦恼笑声，或者咬牙切齿，或者也近似地示现傲慢之态。阿罗汉的这些喧嚣与如来完全不相符。 如来不会有失念，因为能忆念无烦恼的意之事业和所说之语。此外，阿罗汉对蕴
English
The reason for saying that "the wisdom of knowing the aspects of the path through aspects will diminish" is because all paths and direct perceptions are attained. The reason for saying that "with the four kinds of individual perfect knowledge, there is no attachment or obstruction to all wisdom" is because one does not sequentially taste the flavor of perfect knowledge realization of names, the nature of phenomena, the languages of places, and the places where phenomena are distinguished, therefore there is no attachment, and because the obscuration of knowable things is abandoned, there is no obstruction. This is its concluding statement. The reason for saying that "with the unshared dharmas of the Buddha, all the dharmas of the Hearers and Solitary Buddhas are completely transcended" is that in the unshared dharmas, there is the power to completely transcend any dharma that is incompatible. As it is said in the sutra: When a bhikṣu, an arhat who has exhausted the outflows, goes for alms in the city, sometimes he walks with a fierce elephant or an untamed horse, an untamed ox, an untamed dog, or enters a thorny abyss, or is trampled by a two-legged black snake, or in this way, when a group of women invites him in an unreasonable way, he enters the house, or in a monastery, or goes astray from the straight path, or walks with thieves or robbers, lions, tigers, or another's wife. These errors of the arhat are completely incompatible with the Tathagata. Furthermore, an arhat sometimes walks in a quiet, dense forest and gets lost, makes noise in an empty house, echoes and shouts loudly, or due to the fault of habit, emits a great afflicted laugh, or grinds his teeth, or also closely shows an arrogant demeanor. These noises of the arhat are completely incompatible with the Tathagata. The Tathagata does not have forgetfulness, because he can remember the actions of the mind and the words spoken without affliction. Furthermore, the arhat has attachment to the aggregates.