English
Therefore, even though all dharmas are mastered in every way, since they are unrelated to the conceptualizations of dharmas and so on, what is spoken is contained in the meaning of the head ornament jewel. Knowing the path means that if even the meaning of the three jewels is not understood, this is called knowing things. Not conceptualizing means with the conceptualization of its reason. Not focusing means with dualistic grasping. If one practices in this way, it is prajnaparamita, and one will attain all-knowingness, which is what is said. There are four verses of the sutra: Form is neither permanent nor impermanent, beyond extremes and pure, unarisen, unceasing, and so on, like space abandoning attachment, liberated from bondage, the nature is inexpressible, therefore speaking this meaning, it cannot be given to others, making no object of focus, extremely pure without disease arising, evil destinies are cut off and the fruit, to be manifested is non-conceptual, unrelated to signs and unattached, for things and names and both, there is no arising of knowledge, it is the instant of all-knowingness. This is what is said. Therefore, this and again this, and again this, there are three. This completely shows the three states. In 'this' and 'saying,' Subhuti, this prajnaparamita is not obtaining any dharma, not showing, from the beginning, not past, not future, not present, in the manner of nineteen sentences, it is the first of the reversed order, completely showing the state of knowingness, this is because for all dharmas, it possesses all the basis, and it prevents the conceptualizations with the aspect of reversal. Again, this and saying, Subhuti, thus prajnaparamita is not causing to transcend the three realms, not causing all to abide in the realm of nirvana, generosity paramita is not doing generosity, not abandoning stinginess, until giving all aspects of knowledge.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པ་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གཏན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་སྟེར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སྟེར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ངེས་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཤིང་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཀྱང་གསུངས་པར་མཛད། སྟོན་པར་མཛད། རྣམ་པར་འགྲེལ་བར་མཛད། རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མཛད། གསལ་བར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཆད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང་བཤད་པའི་ཆོས་དག་གི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པར་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་དང༌། འཆད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། འདོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སྨོས་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་གང་ལགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མིང་གི་ཚོགས་བསྟན་པ་དང༌། ཚིག་དང་ངག་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། དོན་དེ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་དང༌། བརྩོན
Chinese
不是，声闻和独觉会舍弃的，也不是。像这样所说的是，正如那样，第二种道智的场合完全显示，那是被轮回和寂灭所包括的，不相符和对治的分别念全部永远没有作用的缘故。又是这个，名为：饶益慧度不是分别给予诸佛之法，和异生之法，和声闻和独觉之法，不是舍弃。不是分别给予有为之界和无为之界，不是舍弃。那是什么缘故呢？饶益，如来们出现也好，不出现也好，法界此乃是安住，法之决定是安住，如来现证菩提而现观。现证菩提而现观之后也说了，显示了，如理解释了，如理分别了，明示了，如实宣说了。像这样所说的是，正如那样，第三种一切相智的场合完全显示，自己和他人的利益所包括的一切相证悟和宣说的法之因是那个之故。 这样，这样般若波罗蜜多显示和宣说和陈述和施设和如理解释和如理分别和述说和明示和如实极显示的，这是般若波罗蜜多完全清净显示，名为显示之语的意义是，诸法自己的体相和，极分别的体相和，名之集合显示和，词和语如理安立和，意义那个于他人的相续中亲近和，所化有情们为了对此法信解的缘故于意义中亲近和，那些本身布施等的摄持事物显现执着和，对于精进弱者们一切学处总集而显示和，精进
English
It is not, nor is it abandoned by the Shravakas and Pratyekabuddhas. What is said in this way is, just as it is, the second occasion of the knowledge of the path is fully revealed, because it is included in samsara and nirvana, and all the discriminations of incompatibility and antidote are never used. Again, this is it, called: Rabyor, the Perfection of Wisdom is not to separately give the Dharmas of the Buddhas, and the Dharmas of the different beings, and the Dharmas of the Shravakas and Pratyekabuddhas, it is not to abandon. It is not to separately give the realm of the conditioned and the realm of the unconditioned, it is not to abandon. Why is that? Rabyor, whether the Tathagatas appear or not, this realm of Dharma is abiding, and the determination of Dharma is abiding, the Tathagatas realize enlightenment and directly perceive it. After realizing enlightenment and directly perceiving it, they also spoke, showed, explained, distinguished, clarified, and truly proclaimed. What is said in this way is, just as it is, the third occasion of all-knowingness is fully revealed, because the cause of all the Dharmas of realization and proclamation included in the benefit of oneself and others is that. Thus, thus the Perfection of Wisdom shows and proclaims and states and establishes and explains and distinguishes and narrates and clarifies and truly shows, this is the Perfection of Wisdom completely pure display, the meaning of the words called display is, the own characteristics of the Dharmas and, the characteristics of extreme distinction and, the display of the collection of names and, the proper establishment of words and speech and, the meaning that is close to the continuum of others and, for the sake of the trainees to have faith in this Dharma, it is close to the meaning and, those themselves are obviously attached to the objects of generosity and so on, and for those who are weak in diligence, all the trainings are summarized and shown, and diligence
Tibetan
་པ་བར་མ་རྣམས་ལ་སྨོས་པའི་ཆོས་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་འཆད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་དོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་འདི་ནི་གཞན་གཙོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདི་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། ལམ་གཞན་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རིགས་དང་དབང་པོ་དང་ཚོགས་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པའི་བྱེད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་འདུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཤེས་ པ་དང་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེའི་བཟོད་པ་ཡིན་གྱི། རྟོགས་པའི་ཚད་འདི་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང༌། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི། འདིར་རྗེས་སུ་འདས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། བཞི་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། རྣམ་པ་རྣམས་བཤད་པ། ད་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་གི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱང་
Chinese
对于中等者阐明所说之法性，对于精进者则以完全讲说一切法的方式，按照次第进行叙述。又，为何如实知晓道路，却不存在单独修习一切智之道呢？因为声闻和独觉的圆满，是被菩萨的智慧和见地所观察而度过的，所以这被认为是重视他者的缘故。此外，从入流果到独觉之间的智慧和断除，都是对不生之法的忍，这是所说的。什么是忍呢？是对苦谛生起法智忍。从何得知呢？因为没有其他的特殊道路，而是种姓、根器和集合的差别所导致的。因为菩萨的忍的作为，包含了其他所有证悟的作为。他们的智慧和断除就是他们的忍，但证悟的程度不仅限于此。这是一种其他的分类。如此一来，智慧不住于有，慈悲不住于寂静，非方便则远离，方便则不远离。不相顺的对治品，以及结合和它的平等性，声闻等所见的道，都认为是如实知晓。所说的这些，在此被视为是追随过去的关联。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》中，关于一切智的章节，即第三品修行的差别。一切智已经讲完。 第四品，关于圆满证悟一切相的章节，真如之品。 宣说相。 现在要讲述圆满证悟一切相，因此说：知基差别诸品类，名为相，此乃其体性。这是所说的。以事物为对境是知基。差别是指任何不相顺的对治品的体性，例如执着常有而观无常等。对治品也
English
And to make clear the nature of the Dharma spoken to those of middling capacity, and to explain all the Dharmas correctly to those of superior diligence, it should be expressed in order as it is. Furthermore, why is it that there is no separate path to cultivate the all-knowingness in the same way as knowing the path? Because the perfections of the Hearers and Solitary Buddhas are said to be crossed over by being observed by the knowledge and vision of the Bodhisattvas, therefore it is considered to be for the sake of emphasizing others. Furthermore, whatever knowledge and abandonment there is from the Stream-enterer to the Solitary Buddha is the forbearance of the Dharma of non-arising, which is what was said. What is forbearance? It is the forbearance of knowing the Dharma of suffering. How is this known? There is no other special path, but because of the differences in lineage, faculties, and assemblies. Because the actions of the Bodhisattva's forbearance include all the actions of realization by others. Whatever knowledge and abandonment they have is their forbearance, but the extent of realization is not limited to this. This is another classification. In this way, wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, non-skillful means are far away, and skillful means are not far away. Opposing factors that are not in harmony, as well as union and its equality, the path seen by Hearers and so on, are all considered to be all-knowing. What was said is regarded here as a connection that follows the past. From the Ornament of Clear Realization, a treatise on the essential instructions of the Perfection of Wisdom, the third chapter on the differences in practice in the context of all-knowingness. All-knowingness has been explained. Chapter Four, the Chapter on Suchness in the Context of Perfect Enlightenment of All Aspects. Explanation of Aspects. Now, since the perfect enlightenment of all aspects is to be explained, it is said: The distinctions of the basis of knowledge are called aspects, this is their nature. This is what was said. Focusing on objects is the basis of knowledge. Distinction refers to the nature of any antidote to any non-concordant aspect, such as impermanence in relation to grasping at permanence. The antidote also