Tibetan
བླ་མེད་དག །སྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་འདས་ཟིན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པར་བགྱིའོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །ལེན་དུ་གཞུག་པར་བགྱིའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །གཟེངས་བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བགྱིའོ། །ངེས་པར་གཞུག་པར་བགྱིའོ། །རབ་ཏུ་གནས་པར་བགྱིའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དང་པོ་འདི་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བག་མེད་པ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་མོས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྨོངས་པ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་པ་ཞན་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་བརྒྱད་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པར་རྣམ་པར་བཞག་པར། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཟབ་པ། འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། འདི་ལྟར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། འདི་ལྟར་ཕྲ་བ། འདི་ལྟར་ཞིབ་པ། འདི་ལྟར་བལྟ་དཀའ་བ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ། འདི་ལྟར་གྱ་ནོམ་པ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ། འདི་ལྟར་མཁས་ཤིང་མཛངས་པས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེན་པར་བྱེད་པ་སུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་གེ་ལས་འདས་ པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཕྲ་བ་ཉིད་དང༌། རིགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལམ་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། བལྟ་བར་བྱ་བ་དང༌། མཐོང་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟ
Chinese
无上等。（藏文）修习且极清净，（藏文）此行是禅修道。（藏文）菩提萨埵智者们，（藏文）知路即如是说。（藏文）如是所说，应视其为此处已逝之关联。名相之词的解说为：就声闻道而言，于四谛之境上作十六种行相之安立。世尊，我等亦当劝导菩萨众修学六度波罗蜜多。（藏文）随顺开示，（藏文）令其受持，（藏文）如实宣说，（藏文）赞叹，（藏文）如实欢喜，（藏文）决定安立，（藏文）善安立，（藏文）如是所说，初当如是行之。谓示其应行之事，并令其于彼反复串习，令放逸者信乐此法，令愚昧者觉悟，令精进薄弱者欢喜，令怯懦者如实喜悦，令其决定趣入道，以及令其于彼决定，就此当次第了知八句之义。就独觉而言，于未舍彼等执著之行相而作安立。尊者善现，如是甚深，如是不应观察，如是不应思择，如是微细，如是精细，如是难见，如是难随觉，如是殊妙，如是圣者有能，如是智者所应了知之般若波罗蜜多，谁将受持？如是所说，谓从增益解脱，以及非心与分别之境，以及由瑜伽之法所应决定，故超越思择，以及自性之体性微细，以及从种姓起至获得法身之间无间断之道，以及无能见与所见之分别，以及虽以见之语亦不能获得彼义，以及一切种智为果，以及圣者之士
English
Supreme and so on. (Tibetan) Practicing and extremely pure, (Tibetan) this activity is the path of meditation. (Tibetan) Bodhisattva wise ones, (Tibetan) knowing the path is explained as such. (Tibetan) What is said in this way should be regarded as a past connection here. The explanation of the terms of the categories is: In terms of the path of the Hearers, the sixteen aspects are established on the object of the Four Truths. O Blessed One, we also should exhort the Bodhisattvas to practice the six perfections. (Tibetan) To show accordingly, (Tibetan) to make them hold, (Tibetan) to truly explain, (Tibetan) to praise, (Tibetan) to truly rejoice, (Tibetan) to definitely establish, (Tibetan) to well establish, (Tibetan) as it is said, one should first act in this way. It means showing what should be done, and making them repeatedly practice it, making the negligent ones believe in this Dharma, making the ignorant ones awaken, making the weak in diligence rejoice, making the timid ones truly rejoice, making them definitely enter the path, and making them definite in it, in this regard, one should understand the meaning of the eight sentences in order. In terms of the Solitary Buddhas, the establishment is made without abandoning the aspects of their clinging. Venerable Subhuti, such profound, such should not be observed, such should not be considered, such subtle, such fine, such difficult to see, such difficult to realize, such wonderful, such powerful for the noble ones, such prajna paramita that should be known by the wise and intelligent, who will take it? As it is said, it means liberation from addition, and non-object of mind and discrimination, and should be determined by the Dharma of Yoga, therefore it transcends consideration, and the nature of the essence is subtle, and the uninterrupted path from lineage to obtaining the Dharmakaya, and the absence of discrimination between what is to be seen and what sees, and even with the word of seeing, one cannot obtain that meaning, and the omniscient is fruitful, and the noble person
Tibetan
ག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་དགུ་པོ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚིག་བཅུ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་འདིར་ཇི་ལྟར་ཆོས་འགའ་ཡང་མ་བཤད་མ་བསྟན་མ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་འདིར་ལེན་པར་བྱེད་པ་སུའང་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། འབྲེལ་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལས་ཚིག་གསུམ་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །བཀུར་བའི་ཆ་ལྔ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། འཆད་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དེའི་ཁར་འཇུག་པ་ལ་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་ཚིག་བཞི་པོ་རྣམས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་གང་གིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་གི །གཉིས་སུ་ནི་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། མཚན་མར་མ་ཡིན་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན། འོང་བར་མ་ཡིན་འགྲོ་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསལ་བར་མ་ཡིན་བཞག་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེ་བར་མ་ཡིན་འགག་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལེན་པར་མ་ཡིན་འདོར་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། གནས་པར་མ་ཡིན་མི་གནས་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྡན་པར་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། བག་ཙམ་མ་ཡིན་བག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆ་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཆ་སོ་སོ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མ་ཡིན་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཀག་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་བཀག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་སེལ་བ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང༌། ལྟ་བས་བྱས་པའི་ལེན་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་བ་མེད་པ་དང༌། རིགས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གནས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་བདེན་
Chinese
考虑到一切都是证悟之因，这九个词应该按顺序理解。第十个词应该被解释为特殊的特征。就像这里一样，如果没有任何法被讲述、指示或表达，那么在这里接受它，没有人会产生，这三个词来自自己的本质、关系和两者。考虑到第五个尊敬的部分，憍尸迦，般若波罗蜜多的意义是展示、解释、区分和阐明，这是它自己的特征，完全区分的特征，以及它们本身的教导，根据所化众生的不同进行区分，并且通过精通进入其中，这四个词应该按照顺序理解。因此，般若波罗蜜多的意义是这样的：例如，通过什么它看到无二？什么不是二？不是相，也不是无相。不是来，也不是去。不是排除，也不是建立。不是完全烦恼，也不是完全清净。不是生，也不是灭。不是取，也不是舍。不是住，也不是不住。不是真实，也不是非真实。不是有，也不是无有。不是少许，也不是非少许。 不是各个部分，也不是非各个部分。不是法性，也不是非法性。不是如是性，也不是不如是性。不是真实的边际，也不是非真实的边际，这样看到的是，对作者和获得之因的阻碍的后续理解，以及对去和来的阻碍，以及对不相容的方面和对治的消除，以及取，以及完全烦恼和完全清净的相互自性，以及法性没有生和灭，以及由见解所产生的取，以及其自性没有舍，以及种姓的所依之处不是事物本身的住和不住的分别念，以及经文的法是真实的。
English
Considering that everything is the cause of realization, these nine words should be understood in order. The tenth word should be explained as a special characteristic. Just as here, if no Dharma is spoken, indicated, or expressed, then accepting it here, no one will arise, these three words are from one's own essence, relationship, and both. Considering the fifth part of reverence, Kausika, the meaning of Prajnaparamita is to show, explain, distinguish, and clarify, which is its own characteristic, the characteristic of complete distinction, and the teachings of themselves, distinguishing according to the different beings to be tamed, and through being skilled in entering into it, these four words should be understood in order. Therefore, the meaning of Prajnaparamita is this: for example, through what does it see non-duality? What is not duality? It is not a sign, nor is it without a sign. It is not coming, nor is it going. It is not excluding, nor is it establishing. It is not completely afflicted, nor is it completely purified. It is not birth, nor is it cessation. It is not taking, nor is it abandoning. It is not abiding, nor is it not abiding. It is not true, nor is it not untrue. It is not with, nor is it without. It is not a little, nor is it not a little. It is not separate parts, nor is it not separate parts. It is not Dharma-nature, nor is it not Dharma-nature. It is not Suchness, nor is it not Suchness. It is not the true limit, nor is it not the untrue limit, seeing that is, the subsequent understanding of the obstruction of the agent and the cause of attainment, and the obstruction of going and coming, and the elimination of incompatible aspects and antidotes, and taking, and the mutual self-nature of complete affliction and complete purification, and the Dharma-nature has no birth and cessation, and the taking done by view, and its self-nature has no abandonment, and the abode of the lineage is not the conceptualization of abiding and not abiding by the thing itself, and the Dharma of the scriptures is true.