English
Having gathered together all the roots of virtue of the beings who have been tamed, and having rejoiced and completely dedicated them, starting from "What is a thing?", what is the object, the object of focus, the mind of enlightenment, the root of virtue, and the object of merit that possesses rejoicing, and starting from "the mind is exhausted, ceased, separated, and transformed in nature", up to "dedicating all phenomena in the form of non-objectivity that follows after non-existence is excellent", and so on, whatever has been said. Among these, the object is the category. The object of focus is all phenomena. The mind that acts for the sake of enlightenment is the discriminating thought that grasps. The root of virtue is non-attachment and so on. The object of merit is thinking. Exhaustion is the dissipation of accumulation. Cessation is the dissipation of continuity. Separation is the dissipation of inherent nature. Transformation is the dissipation of the aspect of transformation. The dedication with the characteristic of non-inversion is that the nature of the mind that dedicates is also the same. Why is that? Because, as it is said, all phenomena are empty in their inherent nature. Dedicating in a solitary place is, if the great Bodhisattva knows that the object of merit is separate from the aggregates and so on, starting from "knowing", up to "knowing that all the Buddha's teachings are separate in their own nature", whatever has been said. Dedicating by remembering the nature that belongs to the category of the Buddha's teachings, the root of virtue, is, whatever categories the Buddha's roots of virtue are, and whatever is the nature, in the same way, dedicating that object of merit, this is what is said. Dedicating with skillful means is, here, the great Bodhisattva should learn those skillful means and so on, whatever has been said. Dedicating without signs is, using the example of food mixed with poison, dedicating with the thought of signs is, poisonous and thorny and so on, whatever has been said.
Tibetan
པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བསྔོ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པས་མཁྱེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བསྔོ་བ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དཔེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པའོ། །འབྲིང་ནི་ཡང་དེ་སྙད་ཅིག་ཁོ་ན་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས། དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་ལ་བཀུར་སྟི་དང༌། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔེས། བསོད་ནམས་འདི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་སྙེད་ཁོ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་རེ་རེས་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔེས་མི་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཤད་པ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །སྒོམ་པ་ཡིན་པ་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་རབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་འབྱུང་ཁུངས་དག་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་
Chinese
是这样。佛所开许的回向是：如诸佛薄伽梵以无上佛智所知那样，完全回向等等所说。不属于三界的回向是：另外，那些善根应当这样回向，如不属于色界三界之列等等所说。产生大福德的回向也有小、中、大三种差别。其中小的是从十善业道开始，到五神通之间，安住于世间的证悟，以三千大千世界之界的有情为例，回向此善根能极大增长等等所说。中等是仍然只是那样的相续，从恭敬供养已成阿罗汉者等的福德为例，此福德如前所说。大等是仅仅那些有情安住于无上正等觉，以十方世界之界的一切有情一一供养的福德为例，以不缘取的方式回向的福德如前，那为什么呢？因为那些全部都是以不缘取之故等等所说。回向的作意已经讲完。 随喜的作意之讲述。 就随喜的作意而说，以方便和不缘取等，随喜善根，随喜作意，在此讲述是修习。这是所说的，从薄伽梵如何随喜才能增上开始，以善巧方便不缘取的方式，将那些善根回向于无上正等菩提之间所说。其中以信解作意，就像从清净的源头中产生金色的线一样，显现福德。
English
It is so. The dedication permitted by the Buddha is: Just as those Buddhas, the Bhagavat, know with unsurpassed Buddha wisdom, so may I completely dedicate, etc., as said. The dedication that does not belong to the three realms is: Furthermore, those roots of virtue should be dedicated in this way, such as not belonging to the realm of the three form realms, etc., as said. The dedication that produces great merit also has three distinctions: small, medium, and large. Among them, the small one starts from the path of the ten virtuous actions, up to the five supernormal cognitions, abiding in worldly realization, taking the example of sentient beings in the realm of the three thousand great thousand worlds, dedicating this virtue, saying that this merit will greatly increase, etc. The medium one is still just that continuity, from the example of the merit of honoring and making offerings to those who have become Arhats, etc., this merit is as said before. The great one is just those sentient beings abiding in unsurpassed perfect enlightenment, taking the example of the merit of each sentient being in the ten directions of the world making offerings, the merit of dedicating without objectification is as before. Why is that? Because all of those are due to non-objectification, etc., as said. The mental activity of dedication has been explained. Explanation of the mental activity of rejoicing. Speaking of the mental activity of rejoicing, with skillful means and non-objectification, rejoicing in the roots of virtue, the mental activity of rejoicing, it is said here that it is cultivation. This is what was said, starting from how the Bhagavan rejoices in order to increase, with skillful means, in a non-objectifying way, dedicating those roots of virtue to unsurpassed perfect enlightenment, etc., as said. Among them, with the mental activity of faith and understanding, just like a golden thread emerging from a pure source, merit is manifestly accumulated.