Tibetan
་དོན་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པས་ཏེ་ལུས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངེས་པར་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནོད་པ་སེལ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེར་འགོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་མ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འདོར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྦོང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་དབེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་བཅད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སོང་བའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ན་རེ་དབེན་པས་ནི་ཁམས་ལས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པས་ནི་ལས་འགོག་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དཔེན་པ་ ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ཡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤང་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེས་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་མ་ལུ
Chinese
意义圆满。那本身是于所见之法中安乐住之果。如是四种，名为他者。彻底修习是藉由修习而使身体完全调柔。修习是使戒律必定调柔。修习是去除心的损害。修习是使智慧稳固。名为安住于真实，是指具有初禅，因为那是从欲望等中彻底远离的缘故。名为安住于离欲，是指具有二禅，因为那是从分别念等离欲的缘故。名为安住于止息，是指具有三禅，因为对喜乐离欲的那个就是在那里的止息。名为彻底断除转变，是指具有四禅和无色定，因为如未断除有之识，明晰先行之舍弃就是彻底断除的缘故。此外，烦恼习气完全摧毁是寂静。从一切生起中解脱是离欲。完全断除一切系缚是止息。完全舍弃一切近取是彻底断除。又有，正量部论师说，寂静是从界中寂静。离欲是从烦恼的离欲。止息是业的止息。彻底断除是舍弃诸法，所有词句都是在说涅槃。此外，对于所取和能取的四种分别念的对治，也就是四种见道，对于它们，次第了知以上所说的安住于寂静等四句。其中，对于所取的第一个分别念的对治是寂静，因为它从清净的方面舍弃了所有烦恼的方面，所以是寂静。对于所取的第二个分别念的对治是离欲，因为它从对善法的希求中就是离欲的缘故。对于能取的第一个分别念的对治是止息，因为它完全
English
The meaning is complete. That itself is the fruit of abiding happily in the seen Dharma. Such are the four aspects, which are called 'other'. Thorough cultivation is through cultivation, making the body completely pliable. Cultivation is making the precepts definitely pliable. Cultivation is removing the harm of the mind. Cultivation is making wisdom stable. Called 'abiding in truth' means possessing the first dhyana, because it is completely separated from desire and so on. Called 'abiding in detachment' means possessing the second dhyana, because it is detachment from discursive thought and so on. Called 'abiding in cessation' means possessing the third dhyana, because whatever is detachment from joy is cessation there. Called 'completely abandoning transformation' means possessing the fourth dhyana and the formless attainments, because the abandonment that precedes the clear knowledge of existence that has not been abandoned is complete abandonment. Furthermore, completely destroying latent tendencies is serenity. Freedom from all arising is detachment. Completely cutting off all bonds is cessation. Completely abandoning all appropriation is complete abandonment. Also, the Vaibhashikas say that serenity is serenity from the realms. Detachment is detachment from the defilements. Cessation is the cessation of karma. Complete abandonment is abandoning things, all the words are speaking of nirvana. Furthermore, the antidotes to the four kinds of conceptualization of the apprehended and the apprehender, that is, the four paths of seeing, for them, understand the four sentences such as abiding in serenity, etc., in order. Among them, the antidote to the first conceptualization of the apprehended is serenity, because it abandons all the afflicted aspects from the pure side, so it is serenity. The antidote to the second conceptualization of the apprehended is detachment, because it is detachment from the desire for virtuous dharmas. The antidote to the first conceptualization of the apprehender is cessation, because it completely