Tibetan
་པ་གསུམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཡིན་པས་ན་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་ཚོགས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་བ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བརྩམས་ཏེ། བསླབ་པ་ལས་འདའ་བའི་གཡེང་བའི་གཉེན་པོར་གནས་པ་དཔའ་དུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་རྣམས་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་དང༌། ཀུན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ལྟ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དག་ལ་རྫ་མཁན་གྱི་དཔེས་རིང་པ་དང་ཐུང་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང༌། རིལ་པོའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བ་ལང་གསོད་པའི་དཔེས་ཁམས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཞིང་པའི་སྦྱང་གི་དཔེས་མི་གཙང་བ་ཉིད་དུ་ནང་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དང་ཕྱི་དང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང༌། དེ་ལུས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་དང་དེའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དུར་ཁྲོད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་བོར་བའི་གནས་སུའོ། །ལུས་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་པའོ། །ཚུལ་དེ་དང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤི་བའི་རོ་དང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཞེ་ན། ལུས་འདི་འང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་དང་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་གནས་སྐབས་ནས་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་ཤི་བའི་ལུས་སྦྱར་ནས་དེ་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པས་ཚིག་གཉིས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་མེད་ལ་སོགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་དེ་འང་གཏན་དུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལས་མ་འདའ་བའོ་ཞེས་ཚིག་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟུན་པ་ནི་གདུང་བས་ན་རྟུན་བ་སྟེ་གདུང་བ་དང་ཀུན་དུ་གདུང་བ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །རྟུན་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་རྟུན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་རིག་པས་སོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་བམ་བརྗེད་པའོ། །རྣམ་པར་བསལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་བཟློག་ནས་སོ། །ཅི་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལ་ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་གོ །དེ་ལང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆགས་སེམས་སོ། །མི་འདོ
Chinese
是故，三者是成为最极之所依，是故是生多福之因。所说道之聚者：善现，复次菩萨摩诃萨者，谓四念住，如是等，从学处超出的散乱之对治所住，如勇猛者等之行仪等，行、来、遍视、正视之事业，以正知而行，于出入息，如陶师之喻，善知长短，以圆满之想之对治，如屠牛之喻，于界各别作意，以清净颠倒之对治，如农夫之净之喻，于不净性，于内以不缘之方式各别作意，如是于外及内外之身，以随身之方式而念住，彼于与身俱之分别念等，亦不分别，是遮止于事物及彼之相之分别念也。尸林者，谓弃尸之处也。此身者，谓此生也。与彼理合者，谓与死尸也。如何令近合耶？谓此身亦如是之法性，如是之自性也。从精血之阶段，以彼阶段与彼死尸相合，彼是无常之法性，决定了知，当知是第二句也。无所有等至究竟者，彼亦不超此非恒常之法性也，是第三句也。钝者，以苦恼故为钝，谓苦恼及普苦恼及不和合而成为痛苦也。具有钝之结合者，谓此具有故，是具有钝者也。正知者，谓以正确之极为了知也。具有念者，谓不忘失所缘也。遣除者，谓遮止也。何耶？谓于世间之贪心及不悦意等也。彼于我及我所之显现方面，于身等是贪心也。不舍
English
Therefore, the three are the basis for becoming the ultimate, and therefore they are the cause of generating much merit. The collection of paths that are said is: Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva is like this: the four mindfulnesses, and so on, from the dwelling that is the antidote to distraction that transcends the precepts, such as the conduct of the brave, etc., the activities of walking, coming, looking around, and looking directly, acting with mindfulness, and in the outgoing and incoming breaths, like the analogy of the potter, knowing well the length and shortness, as an antidote to the thought of completeness, like the analogy of the butcher of the ox, contemplating the elements separately, as an antidote to the inverted view of purity, like the analogy of the farmer's cleansing, in impurity, contemplating separately in a way that does not focus internally, likewise in the external and internal body, with mindfulness in the way of following the body, he also does not discriminate against the discriminations that are with the body, it is the prevention of discrimination against things and their characteristics. The charnel ground is the place where corpses are abandoned. This body is this birth. To combine with that principle is to combine with the dead body. How to combine closely? It is said that this body is also of such a nature and such a self-nature. From the stage of semen and blood, combining that stage with that dead body, it is the nature of impermanence, knowing for sure, it should be known that it is the second sentence. Those who have reached the ultimate, such as having nothing, also do not transcend this non-constant nature, it is the third sentence. Dull is dull because of suffering, it is said that suffering and universal suffering and disharmony become painful. Having the combination of dullness, it is said that because this has it, it is having dullness. Mindfulness is to know extremely correctly. Having mindfulness is not forgetting the object. Eliminating is preventing. What is it? It is attachment and displeasure to the world. He is attached to the body, etc., in terms of the manifestation of I and mine. Not abandoning
Tibetan
ད་པ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་དམ་པ་མི་དྲན་པ་རྣམས་འདི་དག་གིས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པས་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གནས་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བར་འདི་དག་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་མི་སྤོང་བ་དང་ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གཉིས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པའི་རྐང་བ་སྟེ་ཡན་ལག་ཡིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ད། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ན་དེའི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དམ། སྦྱོར་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ། མི་ དགེ་བའི་ཚོགས་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་སྒོམ་པའང་རྣམ་བ་བཞི་སྟེ། ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། བཅོས་བུ་མ་ཡིན་པ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཅན
Chinese
具有与此相似的智慧，心灰意冷本身就是不愉快。同样，为了颠倒快乐的对治，是受念住；为了颠倒常的对治，是心念住；为了颠倒我的对治，是法念住。因为这些能使不忆念无忆念和无所作为的自性，不忆念真实者，所以是念住。为了不生和断除未生和已生的罪恶不善法，以及为了生起、安住和增长未生和已生的善法，以正断，因为这些是正确且不颠倒地断除。因此，生起欲，努力，精进，心完全执持，正确地完全安住，这被称为如理作意，不舍弃它，并以如理分别的自在，应知一词、二词和二词的意义。欲、精进、心和行之等持，具有断除的勤奋，是四神足。这些是成就各种功德的足，即肢分，所以是神足。其中，欲是想要做的心。等持是心一境性。因为通过它而显现勤奋以断除烦恼，所以是它的勤奋。那是八种，即：欲、勤奋、信心、轻安、忆念、正知、作意和舍。具有它，就是与它一起具有。那是什么呢？是称为神足，即肢分的词语。修行是指使修行习惯，即增长串习。其中，串习是堪能性，或串习变得稳固，或不与不善法混杂。根据法相论者的观点，修行也有四种，即小、中、大三种，以及远离虚假的果实。
English
Discouragement itself, which is similar to this wisdom, is unpleasant. Similarly, to counteract the perversion of pleasure, there is the mindfulness of feeling; to counteract the perversion of permanence, there is the mindfulness of mind; to counteract the perversion of self, there is the mindfulness of phenomena. Because these cause those who do not remember reality, characterized by non-remembrance and non-action, to be mindful, therefore they are mindfulness. In order to prevent the arising and to abandon unarisen and arisen sinful, unwholesome dharmas, and in order to generate, maintain, and increase unarisen and arisen wholesome dharmas, there are the right exertions, because these are the correct and non-perverted abandonments. Therefore, generate desire, strive, exert effort, completely hold the mind, and correctly abide completely, which is called appropriate attention, not abandoning it, and with the freedom of appropriate discrimination, one should understand the meaning of one word, two words, and two words. Desire, effort, mind, and the samadhi of practice, endowed with the diligence of abandonment, are the four legs of miraculous power. These are the legs, i.e., limbs, for accomplishing various qualities, therefore they are the legs of miraculous power. Among these, desire is the very wish to do. Samadhi is one-pointedness of mind. Because one manifestly exerts effort through it in order to abandon afflictions, therefore it is its effort. That is of eight kinds, namely: desire, effort, faith, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. To possess it is to possess it together with it. What is that? It is the term called the leg, i.e., limb, of miraculous power. To meditate means to make meditation habitual, i.e., to increase familiarization. Among these, familiarization is either suitability, or familiarization becomes stable, or it is not mixed with unwholesome qualities. According to the Abhidharma masters, meditation is also of four kinds, namely: small, medium, and large, the three kinds, and having a fruit free from artificiality.