Tibetan
པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་བཅུ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་དབྱིབས་ཤིང་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་དང་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉེན་པོར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་མེད་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདགས་ བའི་རྒྱུ་མཚན་བཟློག་ཟླ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་ནི་མཐས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་དག་ཆར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དག་གིས་དབུས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐོག་མ་དང་ཐམ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་དུ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོར་བ་དང་སྤངས་བ་བཏང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོར་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་སྟེ། དོར་པའི་བྱ་བ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོར་བ་མེད་པ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་པས་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནོད་པས་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དུས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སྦྱོར་བ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཚོགས་པ་ཙམ་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཕུང་པོའི་དོན་ནི་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྤུངས་པའི་དོན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བར་མི་འོས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དངོས་པོའི་ཆོས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བསམ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ནི་འཕོང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་སྐབས་གོ་རིམས་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། །འདི་དག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། །གཙོ་བོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་རྣམས་སྤོང་བ་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བའི
Chinese
因为是彼性，所以空性即是空性。知晓一切法为空性，在此一切法即是空性。然而，那也是空性即是空性，为了舍弃执著于此的分别念。十方是因方位的空性而成为大空性，因为它们是形状极其巨大的缘故。胜义涅槃是因涅槃之义的自性空性，所以是胜义空性，因为那仅仅是分离的缘故。有为法和三界，即欲界等，因空性而成为有为空性，因为那是不圆满的自性，因此能成为对治。无为法，无生，无灭，以及不从安住改变之义，是因其自身空性而成为无为空性，因为无生等是安立的理由，遮遣了生等。边是因边空性，所以因超越边际而成为超越边际空性。边是部分，对于此，以何种理由将彼等分割为部分，那被安立为理由之事物，在常断的边际中，丝毫也不存在。初始、中间和末尾等，因其空性而成为无初始和无末尾空性，因为初始等是随法性而生，所以是常恒的缘故。舍弃、抛弃、放下的体性，舍弃的违逆是不舍弃，那是因其空性而成为不舍弃空性，因为舍弃之行非自性，所以不舍弃不适宜作为安立的理由。一切圣者未曾造作，所以是自性，那是因其空性而成为自性空性，因为对于它，有为和无为，变化和不变化的损害没有过失的缘故。法是因法空性，所以一切法皆是空性，因为有为和无为的法之集合都是相互观待的缘故，所以没有自性。
English
Because it is thatness, emptiness is emptiness. Knowing all dharmas as emptiness, here all dharmas are emptiness. However, that is also emptiness as emptiness, in order to abandon the conceptual thought that clings to it. The ten directions are great emptiness because of the emptiness of directions, because they are extremely large in shape. Ultimate Nirvana is ultimate emptiness because of the emptiness of the nature of the meaning of Nirvana, because that is merely separation. Conditioned phenomena and the three realms, namely the desire realm, etc., are conditioned emptiness because of emptiness, because that is the nature of incompleteness, therefore it can be an antidote. Unconditioned phenomena, unborn, unceasing, and the meaning of not changing from abiding, are unconditioned emptiness because of their own emptiness, because unborn, etc., are the reason for establishment, negating birth, etc. Edge is transcendent emptiness because of edge emptiness, so it is transcendent. Edge is a part, for this, by what reason are those divided into parts, that which is established as the object of reason, in the edges of permanence and annihilation, there is not even a little in the middle. Beginning, middle, and end, etc., are emptiness without beginning and without end because of their emptiness, because beginning, etc., are born following the nature of dharma, so they are constant. The nature of abandoning, discarding, and relinquishing, the opposite of abandoning is non-abandoning, that is non-abandoning emptiness because of its emptiness, because the act of abandoning is not self-nature, so non-abandoning is not suitable as a reason for establishment. All the noble ones have not created, so it is self-nature, that is self-nature emptiness because of its emptiness, because for it, conditioned and unconditioned, change and unchanging damage are without fault. Dharma is emptiness of dharma, so all dharmas are emptiness, because the collection of conditioned and unconditioned dharmas are all interdependent, so there is no self-nature.
Chinese
因为不是完全成就的缘故。色等自性，能成为色等，因为那是空性，所以自性是空性。作为自性而分别建立的共相和自相，仅仅是假立的缘故。过去等法，在过去等时间里，因为互相不能遮止，所以是不可得空性。三时的体性，仅仅是假立的缘故。从结合产生的法，不是自性存在，因为是缘起。因此，结合是空性的，所以无实物的自性是空性，因为仅仅是聚合的体性。近取性的事物，因为是空性的，所以事物是空性。蕴的意义是堆积的意义，堆积的意义是不存在的，因此不应成为近取性的事物。无实物、无为法、虚空等，因为是空性的，所以无实物是空性，因为对遮盖事物之法等是假立的。所谓的自性空，是圣者们的智慧和见闻思所作，因此自己的体性是空性，因为智慧和见闻是如实显明真实的意义。如来出现也好，不出现也好，诸法的法性是安住的，因此是作者他者空性，所以他者的事物是空性。依靠空性之士夫的行为，仅仅是衰损而已。以此类推，对于章节次第不完整的章节之义，也应宣说。这些是从遮止他者的角度，仅仅宣说空性。如果按照那些说这些没有任何现观次第的人的观点，那么仅仅应该宣说章节之义，否则就会变成不是主要的论典之义，因此应该舍弃和行持空性的章节。
English
Because it is not completely accomplished. The characteristics of form, etc., such as being able to become form, etc., are emptiness because of that, so self-nature is emptiness. The general and specific characteristics that are separately established as self-nature are merely nominal. Past phenomena, etc., are emptiness of non-apprehension because they cannot be mutually reversed in past times, etc. The nature of the three times is merely nominal. Phenomena arising from combination are not self-existent, because they are interdependent origination. Therefore, combination is empty, so the self-nature of non-things is emptiness, because it is merely the nature of aggregation. The object of grasping is emptiness because it is empty, so things are emptiness. The meaning of aggregates is the meaning of accumulation, and the meaning of accumulation is non-existence, so it is not appropriate to become an object of grasping. Non-things, unconditioned phenomena, space, etc., are emptiness of non-things because they are empty, because they are nominally established for things that obscure the dharma, etc. The so-called self-nature emptiness is the wisdom and seeing, hearing, and thinking of the noble ones, so one's own nature is emptiness, because wisdom and seeing clearly reveal the true meaning as it is. Whether the Tathagatas appear or not, the dharma-nature of all dharmas abides, so it is emptiness of the agent other, so the object of the other is emptiness. The actions of individuals who rely on emptiness are merely deteriorating. In this way, the meaning of the chapters that are incomplete in the order of the chapters should also be stated. These are only expressing emptiness from the perspective of negating others. If, according to those who say that there is no order of realization in these, then only the meaning of the chapters should be expressed, otherwise it will become not the main meaning of the treatise, so the chapters of emptiness should be abandoned and practiced.
Tibetan
་གོ་རིམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པའི་ངོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ཅི་གཞི་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདིའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ན་འདིར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །ལ་ལན་རེ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པ་དེར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པ་རྟ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གསོད་པ་པོ་བསད་ན་ལྷས་བྱིན་སླར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ
Chinese
因为没有次第，所以特意显示为事业衰败的体性。如果问，不分别的智慧的所缘是什么？回答说，一切法是空性。如果所缘的事物是不存在的，比如石女的儿子。这个空性也是不分别的智慧的所缘，所以也是不存在的。那么一切法就变成存在了吗？那么这里稍微观察一下。因为远离一切所缘，所以这只是不分别的智慧。有些人说，所谓的空性是什么也不存在的。有些人认为，因为安住于能取和所取两部分，所以不是缘于一部分。有些人说，那是缘于一切法自性空性。这才是合理的。因为，如果缘于一切法自性空性，就会变成那样。比如，梦中的意识缘于马等自性空性一样。对于前面的观点，智慧会变成无实事物的行境，而且空性也会变成有为法。难道没有说过第三种观点的过失吗？没有过失。因为，如果杀了杀人者，提婆达多也不会复活。虽然用如镜般的智慧等差别可以讲述很多，但这种智慧的集合的安立只是一部分而已。福德的集合是：善现，此外菩萨的大乘是这样的，从“勇猛行三摩地”开始，到“如虚空般无染而解脱，无所依附”的三摩地为止。那么，什么是所谓的勇猛行三摩地呢？就是以任何三摩地来体验一切三摩地的行境，这就是所谓的勇猛行三摩地。这样宣说了总共一百零一个三摩地。三摩地是信解等作意的相。
English
Because there is no order, it is specifically shown as the nature of the decline of activities. If you ask, what is the object of non-discriminating wisdom? The answer is that all dharmas are emptiness. If the object to be focused on does not exist, like the son of a barren woman. This emptiness is also the object of non-discriminating wisdom, so it also does not exist. Then would all dharmas become existent? Then let's examine this a little. Because it is free from all objects, this is only non-discriminating wisdom. Some say that the so-called emptiness is that nothing exists. Some believe that because they abide in the two parts of the grasped and the grasper, they do not focus on one part. Some say that it focuses on the emptiness of the nature of all dharmas. This is reasonable. Because, if one focuses on the emptiness of the nature of all dharmas, it will become like that. For example, the consciousness in a dream focuses on the emptiness of the nature of horses and so on. For the previous views, wisdom will become the object of action of unreal things, and emptiness will also become a conditioned dharma. Haven't the faults of the third view been mentioned? There is no fault. Because, if the killer is killed, Devadatta will not be resurrected. Although many things can be said with the distinctions of mirror-like wisdom and so on, this establishment of the collection of wisdom is only a part. The collection of merit is: Subhuti, furthermore, the Mahayana of the Bodhisattva is like this, starting from the "Heroic Walking Samadhi" and ending with the samadhi of "liberated without attachment like the sky, without clinging." Then, what is the so-called Heroic Walking Samadhi? It is the one that experiences the realm of all samadhis with any samadhi, this is the so-called Heroic Walking Samadhi. In this way, a total of one hundred and one samadhis were declared. Samadhi is the aspect of attention such as faith and understanding.