Tibetan
ཤེས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་གཟུང་མེད། གཟུགས་ལས་གཞན་ནའང་སྟོང་བ་ཉིད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཟུགས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་གང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མིག་གནས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཉེ་བར་རྟོགས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དང༌། ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉེ་བ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་ཡིན་མ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ཏུ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་རང་བཞིན་ཏེ། ཞེས་བྱའི་བར་དང༌། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྣམས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པ་རྣམས་སོ། །བཟོད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང་རིམ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལྷག་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི
Chinese
由于无知的状态本身的相的差别是，当其在般若波罗蜜多中行持时，不住于色，尤其没有贪著，从“没有想”开始。那为什么呢？因为善巧方便完全掌握，色的空性无论是什么，也不是色。空性之外也没有可执著的。色之外也没有空性，从这开始。凡是承认色和它的空性是相互的自性，就显示轮回和涅槃的眼睛安住之处，直到这个意义之间所说。当其在般若波罗蜜多中行持时，如果对某些法有所领悟，那就不是在般若波罗蜜多中行持。领悟和不领悟，以及既不是领悟也不是不领悟，以及既不是领悟也不是非不领悟，那就不是在般若波罗蜜多中行持，从这开始。那为什么呢？因为这样般若波罗蜜多是无事物自性。直到这之间。如此行持的菩萨是接近一切遍智的。直到这之间所说。大法是忍耐，所以是忍耐等。忍耐已经说完了。一切法无生，以及勇猛行和次第大印等，迅速无上正等觉的因的等持所缘， 由于本身的法的殊胜所缘的差别是，从名为一切法无生的等持开始。通过显示包括一百多个等持等的无数等持所说。由于等持的作为是相，所以相的差别是，其中什么是名为勇猛行的等持呢？从哪个等持显示一切等持的行境开始，通过显示一切等持的自性如何的作为所说。这暂时是世间的。
English
The difference in aspects due to the state of ignorance itself is that when practicing in the Prajnaparamita, there is no abiding in form, and especially no attachment, starting from "no perception." Why is that? Because skillful means are fully mastered, whatever the emptiness of form is, it is also not form. There is nothing to grasp other than emptiness. There is no emptiness other than form, starting from this. Whatever acknowledges that form and its emptiness are mutually of the same nature, shows the place where the eye of samsara and nirvana abides, as stated up to that meaning. When practicing in the Prajnaparamita, if one comprehends some dharmas, then one is not practicing in the Prajnaparamita. Comprehension and non-comprehension, and neither comprehension nor non-comprehension, and neither comprehension nor non-non-comprehension, then one is not practicing in the Prajnaparamita, starting from this. Why is that? Because thus the Prajnaparamita is the nature of non-things. Up to this point. A Bodhisattva who practices in this way is close to omniscience. What is said up to this point. The great Dharma is patience, so it is patience, etc. Patience has been explained. All dharmas are unborn, and the heroic conduct and the great seal of sequence, etc., are the object of the Samadhi that is the cause of the quickly unsurpassed perfect enlightenment. The difference in the supreme object of Dharma due to itself is, starting from the Samadhi called all dharmas are unborn. What is said by showing countless Samadhis including more than a hundred Samadhis, etc. Because the action of Samadhi is an aspect, the difference in aspect is, what is the Samadhi called heroic conduct? Starting from which Samadhi shows the realm of all Samadhis, what is said by showing the action of how the nature of all Samadhis is. This is temporarily worldly.
Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བདག་ཉི་མྱ་པར་བཞག་པའོ་ཞས་བྱ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །བདག་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་གྱུར་རོ། །བདག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་གཞན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གཞན། ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གོ །འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཉེ་བར་འགྱུར་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་པའི་ཚིག་བཞིས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞིའི་དོན་རིམ་བཞིན་སྟོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་བསྡུས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། ། །།དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས། །བདེན་པའི་བརྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག །ཐེག་པ་
Chinese
是最小的法。中等的所缘差别得到授记是：具寿舍利子！诸菩萨摩诃萨以何等三摩地而行，是往昔如来、应供、正等觉世尊们于无上正等菩提授记为“多”等所说。以三摩地等无分别之相故，相之差别是：安立我慢，以彼三摩地则无有慢心。我将入定，我已入定，我已入三摩地，如是则无有慢心，于彼等一切分别皆无有，且不可得，如是所说。大的所缘差别是般若波罗蜜多等互相是其自性，是：具寿舍利子！如是般若波罗蜜多亦是他，三摩地亦是他，菩萨亦是他，如是则无有，如是所说。以于三摩地无有作意等之相差别是： 具寿舍利子！彼族姓子于彼三摩地无有作意。云何于彼无有作意耶？谓以无有分别故。云何为无有分别耶？谓以一切法无有性故，如是所说。彼亦是世间，亦是获得无漏法之最胜故，是世间法最胜。此是决定生起、不离、邻近、现证及速疾获得三摩地之四种教言，当知是依次显示四种决定分解分之义。此所缘差别等广说之总摄是第七偈颂。 所缘无常等，真实所依彼之，相为显现执著等，乘。
English
It is the smallest Dharma. The difference in the object of the intermediate, receiving the prophecy, is: Shariputra, endowed with life! The great Bodhisattvas who practice with what kind of samadhi are the Buddhas, Arhats, and Samyaksambuddhas of the past who prophesied to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment as "Many," and so on. Because of the aspect of non-discrimination such as samadhi, the difference in aspect is: establishing self-conceit, with that samadhi, there is no conceit. I will enter into samadhi, I have entered into samadhi, I have entered into samadhi, thus there is no conceit, in those all distinctions are non-existent, and unattainable, as it is said. The difference in the object of the great is that Prajnaparamita and others are mutually their own nature, is: Shariputra, endowed with life! Thus, Prajnaparamita is also other, samadhi is also other, Bodhisattva is also other, thus there is not, as it is said. The difference in aspect by not having attention in samadhi is: Shariputra, endowed with life! That son of a lineage does not pay attention to that samadhi. How does he not pay attention to it? Because there is no distinction. How is there no distinction? Because all dharmas have no nature, as it is said. It is also worldly, and it is also the most excellent of obtaining uncontaminated dharmas, so it is the most excellent of worldly dharmas. This is the four teachings of definitely arising, not separating, being near, manifesting, and quickly obtaining samadhi, it should be known that it shows the meaning of the four definitive analytical divisions in order. The summary of this object difference etc. extensively explained is the seventh verse. The object is impermanent, etc., the basis of truth is that, the aspect is manifestation, attachment, etc., vehicle.
Tibetan
གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་འཕེལ་འགྲིབ་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་བཏགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པར། །གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་ཉིད་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་བརྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་བསྟན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང༌། མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ཆུང་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཙམ་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། གསུམ་དང་བཞི་པ་དག་ཀྱང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ངས་ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་འགོག་པ་ལ་མཁས་པས་ན་གསལ་བར་བྱེད་དེ་དབང་དུ་བྱས་བ་ཉིད་དུ་ཤེ
Chinese
三者皆得之因。 色等增减离处等，处与假立及言说无。 色等不住彼等者，彼之体性无自性。 彼等一之自性一，彼不住于无常等。 彼等以彼之体性空，彼等一之自性一。 不执持诸法为何，彼等不视作相故。 一切无所缘乃，以智慧而遍了知。 色等体性无有性，彼无有之体性乃。 彼等无生无定出，清净与彼等无相。 不依于彼之相故，是无信非信之想。 彼即是等持之作用，预言与慢心尽灭。 三者一之体性一，等持不分别。 如是决择分相应，乃小、中、大。 决择分与，相应者之所缘与，形相与，因性之差别与，小与，中与，大之差别已说竟。 完全执持者，是为将说之故。 今当说分别与真实相应。 彼于见道之不顺品乃分别四种，如何耶？ 所取之分别有两种，谓依于事物唯尔与，依于对治品。 言唯尔者，为显明差别之义也。 能取之分别有两种，谓补特伽罗实有之所依与，士夫假有之所依。 彼于决择分相应之第一与第二者，次第成为所取之分别二者，第三与第四者亦为能取之分别二者。 何以故，为作分别之体性自在之义故说者乃：善现，如我示汝安住于无烦恼者之最胜，如是示现乃善哉善哉。彼于安住于无烦恼之功德宣说乃，善于遮止于自与他安住之分别生起故，而作明示，即是自在之性也。
English
The cause for obtaining all three. Form, etc., increase and decrease, free from location, etc., location, imputation, and speech are absent. Those that do not abide in form, etc., have no self-nature in their essence. The self-nature of those is one, it does not abide in impermanence, etc. Those are empty in their essence, the self-nature of those is one. Whatever does not grasp phenomena, because those are not seen as signs. All that is without an object is fully understood by wisdom. Form, etc., are devoid of inherent existence, that is the essence of non-existence. Those are unborn, without definite arising, pure, and those are without characteristics. Because it does not rely on its characteristics, it is without belief or disbelief. That is the action of samadhi, prophecy and pride are extinguished. The essence of the three is one, samadhi is non-conceptual. Thus, the concordant aspects of ascertainment are small, medium, and large. The object of those concordant with the aspects of ascertainment, and the form, and the difference of the causal nature, and the distinction of small, medium, and large have been explained. Complete grasping is because it will be explained. Now, I shall explain conceptualization and being truly endowed. In that, the opposing side of the path of seeing is four kinds of conceptualization. How so? There are two kinds of conceptualization of the object of grasping: relying on mere objects and relying on the opposing side. The mention of "mere" is for the purpose of clarifying the distinction. There are two kinds of conceptualization of the grasper: relying on the person existing as substance and relying on the person existing as imputation. In that, the first and second, which are concordant with the aspects of ascertainment, become the two conceptualizations of the object of grasping in order, and the third and fourth are also the two conceptualizations of the grasper. Because it was said for the purpose of making the nature of conceptualization independent: Subhuti, just as I have shown you the best of those who abide in non-affliction, so showing is good, good. The praise of the quality of abiding in non-affliction is that it is skillful in preventing the arising of conceptualizations that abide in self and others, so it makes it clear that it is the nature of independence.