Tibetan
ར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ནི་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདི་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་རྟག་པའི་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། མི་རྟག་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཞེས་བྱ་བས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་འདོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་ནི་མེད་པའི་དོན་དང་སྡུག་བའི་དོན་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་དོན་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུ་བསྔལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་སྟོང་བ་ཉིད་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་རྣམ་བ་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བསམས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པན་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་བྱས་པའི་གཉེན་པོའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཉིད་ངོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གནས་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་དམིགས་པའི་ཁྱད་ པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོང་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་འང་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་ཞེས་བྱ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བགྱི་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩི་མོར་གྱུར་པའོ་།དེའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་གཞན་དང་གཞན་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པའོ། །མདུན་དུ་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་མདུན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མེད་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
如果有人说，如果不是安住于任何处，那将太过分了。那么，就像对无有显现执着所作的解释一样，也应当如此看待。相的区别是，世尊所说的无常之性的空性，也不是无常之性本身。离开了无常，也没有空性。因此，无常之性等等和它们的空性，是彼此具有自体相的区别。这是为什么呢？因为世尊曾说，无常之性也是空性，空性也是无分别之性，因此它们彼此被认为是同一自性。其中，无常的意义是没有的意义，痛苦的意义和苦恼的意义是没有出生的意义，因此无常之性和苦恼之性与空性是彼此的自性。如果不是这样，有为法的共同特征是无常之性，有漏法的共同特征是苦恼之性，因此一切法的共同特征，这两者和空性将彼此普遍地显现出来。或者，无常之性所遍计的实事只是无常本身，苦恼之性也只是苦恼本身，实事和空性两者也被认为是彼此普遍的，因此没有过失。同样，就集谛而言，应当陈述它的行相，即因、集起、生起、缘所依之境和相的区别。就灭谛而言，不安住于如是性等等的对境之差别，即行于般若波罗蜜多者不应安住于如是性，乃至不应安住于真实之边。这是为什么呢？因为世尊曾说，如是性以如是性的自性而空等等。其中，应当思虑远离实事的如是性，并了知它是以自性而空的，因为如果存在实事，则会执着于它。相的区别是世尊
English
If someone says that it would be too extreme if one did not abide anywhere, then just as the explanation was given for not having manifest attachment, so too should this be viewed. The difference in aspect is that the emptiness of impermanence, which the Bhagavan spoke of, is not impermanence itself. Apart from impermanence, there is no emptiness. Therefore, impermanence and so forth, and their emptiness, are mutually distinct in terms of their own nature. Why is that? Because the Bhagavan said that impermanence is also emptiness, and emptiness is also non-conceptual nature, therefore they are considered to be the same nature. Among them, the meaning of impermanence is the meaning of non-existence, and the meaning of suffering and the meaning of misery is the meaning of non-arising, therefore impermanence and misery are the nature of each other with emptiness. If it is not like that, the general characteristic of conditioned dharmas is impermanence, and the general characteristic of contaminated dharmas is misery, therefore the general characteristics of all dharmas, these two and emptiness, will become universally clear to each other. Alternatively, the object of imputation of impermanence is only impermanence, and the nature of suffering is only suffering, and both object and emptiness are considered to be universally pervasive, so there is no fault. Similarly, with regard to the truth of origin, its aspects should be stated, namely the cause, the arising, the production, the object dependent on conditions, and the difference in aspects. With regard to the truth of cessation, the difference in the object of not abiding in suchness and so forth, that is, one who practices the Perfection of Wisdom should not abide in suchness, and should not abide in the ultimate limit. Why is that? Because the Bhagavan said that suchness is empty of the nature of suchness and so on. Among them, one should contemplate suchness that is devoid of object, and know that it is empty by its own nature, because if there is an object, one will be attached to it. The difference in aspect is the Bhagavan
Chinese
如来法身之空性，彼亦非如来法身等语，是何缘故耶？世尊，如是如来法身是空性，空性是如来法身等语，是您所说。其中，所谓如来法身之空性非如来法身者，乃因离系之如来法身实为假立之故。所谓空性亦非异于如来法身者，乃因所诠于胜义中为空性之故。其中，以不变异之义故，为如来法身。如是，以所作对治之义故，为空性。以不可分割之义故，为法性。法界与前者相同。以决定生起之义故，为法决定性。真实之边际亦如前者。以道谛之自在而于无住与无所作之义，所缘之差别者，世尊，若住于色，则彼行于色之现观，不行于般若波罗蜜多，不行于般若波罗蜜多等语开始。何以故耶？行于现观之菩萨摩诃萨，不为般若波罗蜜多所摄持等语，是您所说。形相之差别者，何以故耶？世尊，如是色无有可取，色之无有可取者，亦因自性空故非色等语，以于色等未取而遮遣其体性，是您所说。此乃菩萨摩诃萨之三摩地轮，名为一切法皆未取者，是为顶峰。彼亦以获得其他三摩地之聚故，名为广大轮，即是法界广大。以现前故，谓以所缘与形相之差别等而现前安住。名为无量决定
English
That the emptiness of the Thusness of the Tathagata is not the Thusness, and so on, for what reason? World-Honored One, as such, the Thusness is emptiness and emptiness is the Thusness, and so on, is what you said. Among them, what is called the emptiness of the Thusness is not the Thusness, because the Thusness of separation is indeed a construct. That emptiness is not other than the Thusness, because what is signified is emptiness in the ultimate sense. Among them, by the meaning of unchanging, it is the Thusness. Thus, by the meaning of the antidote made, it is emptiness. By the meaning of indivisibility, it is the Dharma-nature. The Dharma-realm is the same as the former. By the meaning of definite arising, it is the definiteness of Dharma. The ultimate limit of reality is also like the former. Taking the truth of the path as authority, by the meaning of non-abiding and non-action, the difference of the object is, World-Honored One, if one abides in form, then one engages in the direct perception of form, but does not engage in the Perfection of Wisdom, does not engage in the Perfection of Wisdom, and so on. Why is that? The Bodhisattva Mahasattva who engages in direct perception is not taken hold of by the Perfection of Wisdom, and so on, is what you said. The difference of form is, why is that? World-Honored One, as such, form has nothing to be taken hold of, and what has no taking hold of form is not form because of the emptiness of its own nature, and so on, by negating its essence in what is not taken hold of, such as form, is what you said. This is the Samadhi Wheel of the Bodhisattva Mahasattva, called the non-grasping of all Dharmas, which is the pinnacle. It is also called the vast wheel because it obtains other gatherings of Samadhi, which is the vastness of the Dharma-realm. By making it present, it means that it abides present by the differences of object and form. Called immeasurable determination.